უაზრობის ორიოდე წუთი

თავდაჯერებულობა ეს არის უნარი გქონდეს საკუთარი თავის რწმენა ნებისმიერ საკითხში. თუმცა ამ საკითხშიც საჭიროა ბალანსის დაცვა.ზედმეტი თვადაჯერებულობა ცუდია.ეს ქედმაღალს გამოგაჩენთ. ახლა რამოდენიმე წესი იმისთვის თუ როგორ ვიყოთ თავდაჯერებულები.ანუ როგორ

თავდავიწყებით შემიყვარდი (თავი1, ნაწილი1)

აქეთ-იქით გავიხედე. აი, ჩემი სამიზნეც, გავიფიქრე ჩემსკენ მომავალ ბიჭზე. ისე, ძალიან სიმპატიურია, კინაღამ გადავიფიქრე გეგმის შესრულება. მისი მწვანე თვალები მომნუსხველია. მისკენ ზურგით დავდექი, რომ ვერ დაენახა თუ რას ვაკეთებდი. უეცრად ჰუდის

მაფიოზობანა (დასასრული)

ღიმილით მოიშორა ტელეფონი ყურიდან და ზებრაზე გადავიდა. საიდანღაც უდიდესი სისწრაფით გამოვარდა მანქანა და შეშინებულმა,ისიც კი ვერ მოიფიქრა,რომ გზიდან გადასულიყო. არ გადავიდა...

უშანსოდ მტოვებ?! (5)

სხეული დაბუჟებული ჰქონდა, ვერ გრძნობდა ტერფებს, პირი უშრებოდა, წამლებით გაჟღენთილ ჰაერს სუნთქავდა, თვალები რომ გაახილა მიხვდა საავადმყოფოში იწვა, საწოლის გვერდით დადგმული აპარატის წრიპინი ესმოდა, თითქოს არაფერი სტკიოდა მაგრამ მაინც დისკომფორტს

მომენატრე დაიკო

მომენატრა დაიკო, მე დღეს შენი დანახვა. არ მსურს მე შენს გარეშე ლექსებად გარდასახვა. როგორ, როგორ მომენატრე, შენ ხარ ჩემი პატარა, ისევ, მხოლოდ შენზე ფიქრმა მე ზღვა შემომატარა. არ მინდა მე ერთი, რომ შენ დაკგარგო მარიამ, მიყვარხარ და მენატრები შენ,

სიყვარული თურმე დიდი ტკივილია

თურმე ცხრა წელია ვყვარებივარ,ცხრა წელი და ეს მე არვიცოდი... თავიდან სიყვარული რომ ამიხსნა კი მივხვდი რომ ჩემზე წლებია შეყვარებული იყო მაგრამ ამდენი წელი ამას ნამდვილად ვერ წარმოვიდგენდი...

ჩემი სასჯელი ხარ (9თავი)

ალექსანდრე მანქანაში ჩაჯდა და გაავებულმა საჭეს ხელი დაარტყა, მერე დაქოქა და საბურავების ხრჭიალით ადგილს მოწყვიტა

წარსულის გარეშე

გეცინება საკუთარ ძველ „მეზე“, რომელიც განუწყვეტლივ იმაზე დარდობდა, რას იფიქრებდა პეტრე, პავლე და მეზობელი მაყვალა.. დგები, უფრო სწორედ, მაღვიძარა ძალით გაგდებს საწოლიდან. ჭირივით გეზარება თბილი საწოლის მიტოვება, მაგრამ მაინც სიხარულით ხტები და

სასიკვდილოდ ლამაზი.! (სრულად)

ცისფერ ფერსა და შავ უსასრულობაში გამეფებულ ცეცხლისფერს თვალს ვერ აშორებდა. იძირება სადღაც, თავად ვერ გაერკვია, ეს ცისფერი მარადისობა იყო თუ შავი დასასრული.განიცდიდა დაუძლეველ შიშს. შიშს ზეცისა რომელიც მთელ მის არსებას იპყრობდა და ნაწილ-ნაწილ

ესპანელი მაფიოზები◇◆7◇◆

ჟრუანტელმა დამიარა,ხელის კვრით მოვაშორებინე თითები ჩემი თმებიდან და უკან დავიხიე.ჩემს რეაქციაზე ცალყბად გაეღიმა და ჯინაზე ისევ მომიახლოვდა და ისევ იგივე გააკეთა ოღონდ ამჯერად მეორე ხელი კეფაზე მომკიდა და მიმიზიდა _თავი დამანებე!_ავფართხალდი და