დამშვიდობება

დედამიწა სამარეს გავდა ვარსკვლავიანი ცის ფონზე , სიკვდილის სუნთქვას აფრქვევდა სიბნელე ღამის , თოვლივით ტრიალებდა ჰაერში ქვიშა , ექოდ ირეკლავდა ფეხის ხმას მთვარე .

ჩემი სასჯელი ხარ (6თავი)

ალექსანდრე ანას შეშინებული დაყურებდა და ვერ ბედავდა შეხებოდა, ვეკო სარკიდან აკვირდებოდა მის რეაქციას -ალექს მაჯებზე დააჭირე ამის დედაც-უყვირა ბოლოს მწყობრიდან გამოსულმა,

ცრემლების პრინცესა ( დასასრული)

- იცი, თათი რა ბედნიერი ვარ, როცა გხხედავთ ოთხივეს ერთად... ამაზე ოცნებაც კი არ შემეძლო... ოცნებაშიც კი ვერ წარმოვიდგენდი ამას... მე, შენ და ჩვენი შვილები... ყოველი წუთი მიხარია, ყოველი დილა და საღამო...

ემოციური გადაწყვეტილება 2 ნაწილი

ერთი კვირა გავიდა მას შემდეგ რაც საქართველო დავტოვეთ. ალექსანდრე დიდი ოჯახის ნაწილი იყო. მთელი ოჯახი ერთად ცხოვრობდა უზარმაზარ სახლში, რომელიც ხუთ ვარსკვლავიან სასტუმროს უფრო ჰგავდა ვიდე საკუთარ საცხოვრებელს.

მონატრებულს მონატრებულისგან

მე ამ გრძნობებით სავსეს, ანთებულს, კვლავ მომერია ეს მონატრება. ყველგან უშენოდ ყოფნას დაწყებულს, ეს მოლანდება კვლავ მომადგება. ამ სიყვარულში მთლად გაჟღენთილი გული, ყოველთვის შენკენ მოიწევს. ალბათ ბევრისთვის ვარ გაცვეთილი, მე შენთან ყოფნა რას არ

ბუმერანგი.მეორე ნაწილი 18 თავი.

-კომისარო ძნელად მოსახელთებელი ცხოველი ხაფანგის გარშემო ტრიალებს,გპირდები ერთ დღეს ხაფანგშიდაც მოხვდება. -ყოჩაღ ლექსო ლომი ხარ,გააგრძელე და კიდევ ველოდები შენსგან სიახლეებს.სახლში იყავი ბებო ნახე?

არ დამივიწყო (თავი მეორე)

ჯანდაბა, ჯანდაბა- ვბრუტყუნებდი და თვალებდახუჭული მივაპოვბდი ჰაერს, გონს მხოლოდ მაშინ მოვედი როცა მარჯვენა მხრიდან დაჯახება ვიგრძენი, მერე ჩაძირვა წყალი საკმაოდ ცივი იყო. თავი ამოვყავი წყლიდან და თითქოს რამდენიმე საათია არ მისუნთქავსო ისე ჩავისუნთქე

მთაწმინდის მთვარე {18}

მიიღო კიდეც თავისი. - კმაყოფილმა ჩაილაპარაკა, თან ხელის გულებით დაეყრდნო კენჭებს. -ერთმანეთს ვკარგავთ? -კითხვის ნიშანი?

გაიქეცი! (თავი 12)

ცოტა გული დამწყდა, რომ ერთად არ ცხოვრობდნენ, მაგრამ რას ვიზამთ. ვერ მოთხოვ ადამიანს ძალით შეიყვარე შენი შვილი მამაო. ანასთან მივედი და საახალწლო საჩუქარიც გადავეცი ,საოცარი ბავშვი იყო ქრისტესია. და აქედანვე ეტყობოდა, რომ დემეტრეს გავდა. ანას

წარსულის ირონია (თავი 3)

რამდენიმე საათი საავადმყოფოს ეზოში გავატარე, ჯერ მიჭირდა მომხდარის გააზრება, ასე უცებ ალექსანდრეზე წარმოდგენის შეცვლა ჩემთვის რთული აღმოჩნდა, ბლოკნოტი ჩანთაში ჩავდე და შენობაში შევედი,