ხმადაკარგული-სიტყვებით... (სრულად)

მიყვარს დღეების ეს მონაკვეთი. მუსიკის ხმის მიღმა სიჩუმის სმენა ვისწავლე. ნისლჩამოწოლილი ჰაერის მსგავსი მზერით ცას ვუყურებ და მეჩვენება რომ ბუნების მიერ შექმნილი ეს ფერადი ტილო:ყვითელ წითელი ფოთლებით, მწვანე ხასხასა ბალახებითა და უნაპიროდ გადაჭიმული

დედაჩემი ღამით მარტო ტირის

საბანში გახვეული ბალიშს ნელა და სევდიანად ასველებს ცრემლის წვეთებით, უხმოდ აკანკალებს დამძიმებულ ბეჭებს და ნელა, ძალიან ნელა იმშრალებს დანამულ ლოყას ბალიშზე... ჯოჯოხეთურად მსურს, ხელის გულზე მოვითავსო ყოველი ის, რასაც დედაჩემი იმსახურებს, ღიმილით

მადერა [თავი 4]

რომ გითხრა, რომ სწორედ ამ სცენარით ველოდი დღევანდელი საღამოს განვითარებას, წამომყვები?“. „მაკა რომ მოვა, თერმომეტრს გამოვართმევ. აშკარად სიცხე გაქვს და ბოდავ“ - ჩავილაპარაკე აგდებულად. „მართლა მაგარი ქალი ხარ“ - მიღიმოდა უაზროდ. ოთახიდან აღარც

ნაცნობ უცნობს... /3/

ვიწექი და ჩემთვის გართული ვიყავი ფიქრრებში , კარებზე კაკუნი იყო . ჩემები სახლში არიყვნენ მარტო ვიყავი . ძალაინ დამეზარა ადგომა . ტელეფონს რომ დავხედე 10 მისთქოლი დამხვდა ანაკოსი ... მივხვდი რომ ანაკო იყო . ავდექი კარების გასაღებად.

შენელებული გულისცემა (18 თავი)

თვალები დახუჭა და ტყვიის გასროლას დაელოდა, როცა მოვლენები სრულიად სხვაგვარად წარიმართა. ირგვლივ თითქოს ყველაფერი გათეთრდა და ხმის გამაძლიერებლით დაჩის ნაცნობი ხმა გაის

ესპანელი მაფიოზები 1

ოცდაოთხი წლის ვარ და ფაქტობრივად იმდენი რაღაც გამოვიარე ოთხმოცი წლისას რომ შეშურდება.გამოცდილება ცხოვრებაში ჩემზე მეტი აქვსო ამას იტყვის. ესპანეთში ვისვენებდი და რა თქმა უნდა აზრადაც არ მომივიდოდა თუ აქაც ასეთ შარში მოვახერხებდი გახვევას.დღით

ცრემლების პრინცესა (თავი მეექვსე )

თათია რობოტივით დაემორჩილა. გუგამ ისევ მკერდზე მიიკრა მთელი ძალით. თათიას სხეული გაუთბა. გული გაუთბა. საოცარი სიმსუბუქე იგრძნო. გულისცემა გაუხშირდა. მოსწონდა ეს მდგომარეობა. ვერ აცნობიერებდა რატომ. უბრალოდ მოსწონდა და მორჩა.

ჩემი სასჯელი ხარ (2თავი)

ანამ კარი აკანკალებული ხელებით გააღო და თვალი სიბნელეს გაუშტერა, გრძნობდა რომ ამ წამიდან მისი ცხოვრება თავდაყირა დადგებოდა

მთაწმინდის მთვარე {12}

-კარგი რა მარიამ… ასე თუ დამემორცხვებოდი რას წარმოვიდგენდი. ისე ხშირად ცდილობდი ჩემს ცდუნებას, ვიფიქრე პირველივე ჯერზე თავის თავზე აიღებს ყველაფერსთქო…

დაბრუნება (დასასრული)

ქარბორბალასავით შემოვარდნილ ლუკას და მის სიტყვებს გონებში მილიონჯერ ვატრიალებდი იმის მიუხედავად, რომ ლუკამ ორი საათის წინ მომიყვა ყველაფერი, თორნიკე სამზარეულოდან ყავით სავსე ჭიქით გამოვიდა და გვერდზე მომიჯდა -წარმოგიდგენია თორნიკე? არა, გჯერა შენ