წარსულის ირონია (თავი 1)

დილით ჯერ კიდევ ბურანში მყოფს თავზე ძვირფასი ლიზა მახტება, რომელიც სიხარულით მამცნობს თავისი საყვარელი ბიძაშვილის საფრანგეთიდან დაბრუნებას, არ ვუსმენ, უფრო ვერ ვუსმენ,

ერთი ტყიბულელი გოგონა

ერთი გოგო შემიყვარდა მასზე ფიქრი მე სულ მკლავდა თვალებიაქვს მშვენიერი რომ ჩაჰხედავ იკარგები

ნაცნობ უცნობს... /5/

ამ ამბის შემდეგ თითქმის ერთი წელი გავიდა . ირაკლისგან არც არაფერი მსმენია მხოლოდ ის ვიცოდი რომ კარგად იყო . სანდრო არაფერს მეუბნებოდა. დიდი ხვეწნა მუდარის შემდეგ გავიგე რომ უბრალოდ ირაკლი იყო და ყველგან კარგად იქნებოდა ....

ცრემლების პრინცესა +18 (მეათე თავი)

ალბათ შენი დამოკიდებულებაც ერთმა წუთმა განაპირობა. სწორედ იმ ერთ წუთში გჭირდებოდა ვიღაც და მე აღმოვჩნდი. არ ვიცი, ეს კარგია თუ ცუდი... მაგრამ ერთი რამ ვიცი და ეს შენც იცოდე: არასოდეს, არავის მივცემ იმის უფლებას რომ გაწყენინოს ან გული გატკინოს.

Du gehörst nur mir(შენ მხოლოდ ჩემი ხარ)(13)

და მაშინ მე რო გთხოვდი დამშვიდებას რატო არ წყნარდებოდი, რა გონია ის ყველაფერი ასე ადვილად დავივიწყე? შენ არ გგავარ ყველაფერი ფეხევზე რო დავიკიდო, იმ დღის შემდეგ როგორ ვიყავი არც კი გიკითხავს, მაგრამ ყველაფერი წარსულში დარჩა, მასეთ შეცდომას მეორეთ

შენელებული გულისცემა (20 თავი)

-ახლა მეტყვი შენს გამოო, რა ჩემს გამო? უნდა აგვეფეთქებინა მთელი სოფლები? შენ ცოცხალს დაგტოვებდნენ? შენი აზრით როგორ ვიგრძნობდი თავს როცა გავიგებდი, რომ ჩემს გამო ამდენი უდანაშაულო ადამიანი მოკვდებოდა და პირველ რიგში შენ,

მთაწმინდის მთვარე {14}

-არ გითქვამს. - მხარზე აკოცა, შემდეგ ისევ ყელზე გადაინაცვლა და ცხვირიც იქვე ჩარგო. გრძნობდა როგორ უვლიდა ჟრუანტელი ქალს, სიამოვნებისგან თვითონაც ბრუვდებოდა.

მსურს ....

მიწასთან ახლოს , დღის სინათლე მტვერში იხრჩობა . იმედის აღარჩანს , არსად ნაპერწკალი . გონებაში კი სიჩუმე ჩამოწოლილა რატომღაც . წვიმის სამოსელში , გახვეულიყო შენზე ფიქრები მომაკვდავი .

მოდი შევიშალოთ

მოდი შევიშალოთ, როგორც პოეტები, მოდი და გავიქცეთ ამ მწარე მიწიდან. ალბათ მე დამრჩება ძველი მომენტები, მაგრამ არაფერი იმ ძველი ფიციდან. მოდი შევიშალოთ, როგორც პოეტები და ჩვენ გავუხვრიტოთ ეს შუბლი ერთმანეთს. იცით მე ამ საკითხს აღარ მოვედები, წერილს

ჩემი სასჯელი ხარ (3 თავი)

ალექსანდრემ მანქანის კარი ძლივს გააღო და წვალებით დააწვინა უკანა სავარძლებზე გონდაკარგული გოგონაკარი გაბრაზებულმა მიახეთქა და მკლავზე წაივლო ხელი, მხოლოდ ახლა იგრძნო აუტანელი ტკივილი