დანაშაული და კანონი ^თავი 1^

მე ვგრძნობ ყველაფერს, მე ვხედავ ყველაფერს.ყოველ წუთს და ყოველ გამოცდილებას თითოეული ჩემი სხეულის ნაწილით ვგრძნობ. მე ვცხოვრობ საკუთარ თავში, ის სავსეა საშინელი მოგონებებით და მწარე გამოცდილებით, რომელიც აღარასდროს განმეორდება!

მე სიყვარული შენი მომინდა

ჩამოქსოვილი ეს მზის სხივები მომიწვასვს ტკივილს და მიჩენს ლაქას,აბა რად მინდა მე ეგ სიტყვები როცა მჭირდები , თუ შენ აქ არხარ ?!ჩამოქსოვილი ღამის სხვივები,აყრილ-დაყრილი გალაქტიდები აბა რად მინდა ეს სილამაზე?!თუკი შენ მაინც დაგავიწყდები.

სკოლა (სრულად)

ყველა სკოლას აქვს თავისი საშიში ისტორიები, ბევრი ლეგენდაც მომისმენია, თუმცა ერთი წუთითაც არ მჯეროდა არცერთი სიტყვის არასდროს. დედაჩემი სამ წლამდე მიყვებოდა ზღაპრებს და ტკბილად მეძინებოდა, თუმცა არც მაშინ მჯეროდა სიმართლე, რომ გითხრათ

საიდუმლო გრძნობები ^თავი 1^

-ვაი-კატასავით კნავის და ოთხაში ძვრება-ნეტაა ეხლა მიწაა გასკდეეს და ჩამიტანოოს-სიმღერით მეუბნება ოთახიდან-რა გეშველებაა რაა-ვეუბნები და მეც ვტრიალდები ის კი კარებიდან ყოფს თავს-შენ ვის რას ეუბნები გოგო...

შენ ჩემი ხარ (2)

- აუუ შენიიი!- ლუკა გონს მოვიდა და ბალიში მოამზადა სასროლად- მიდი მესროლე აბა! ვირო! - ანი გაცეცხლებული უყვიროდა. ხელები უკან ჰქონდა წაღებული და საჭიროების შემთხვევაში დარტყმისთვისაც მზად იყო.არანორმალურივით წამოვფრინდი

პატარა გოგონა ზღვის პირას (მეცხრე თავი)

-გისმენ_უთხრა ანამ დამიანეს-ხომ მშვიდობაა?-ჯობს ეგ შენ გადაწყვიტო_გაეღიმა დამიანეს.-ახლა მაშინებ_თქვა ანამ-მამა,რა ხდება აღარ ამიხსნით?-შვილო_მიუჯდა გვერდით ბექა-მინდა,რომ დამშვიდდე და ისე მომისმინო-კარგი,კარგი მშვიდად ვარ

მე ისევ ისე...

წამად იღვრება ჩემს ძვლებში ეს დრო ფიფქად იქცევა ნაღვენთი ცრემლი უშენობისგან დღეს რომ კიდევ ვარ მოწმობს ამაზე ღაწვებიც, სველი უბერავს ქარი დაფოთლილ იებს მიაფრქვევს სურნელს შენს საფლავს, სიტყვებს

სტამბოლელი გოგონა I თავი

თურქეთის ერთ ცნობილ და დიდ ქალაქში რა თქმა უნდა უზარმზარ სტამბულში, ერთ პატარა ქუჩაზე,არცისე პატარა სახლში ცხოვრობდა, ერთი თურქი გოგონა 13 წლის სალი. ოჯახში, ოთხი სული ცხოვრობდა. სალი,მისი უმცროსი -წლის და მელექი მუჰამედი და ნაზლი.

ეს ცრემლებია?!

ეს, ცრემლებია ?! თუ ეს სილამაზეა წვიმის!მე შემძლებია? თუ ეს სითამამეა შიშის!ეგ ხელებია შენი, მე რომ არ მიშვებს შორით,თუ ეგ გრძნობები მიხმობს , მბრძანებლობს და არა თხოვნით...ეგ ცრემლებია ჩემი ?! თუ წვიმა მაწვიმს ისევ,

შენ და ღამე

მხოლოდ ორი რამის მჯერა ქვეყნად, ერთი შენ ხარ და მეორე ღამე, ქვეყნის ფიქრებს რომ მოუყრის ერთად, მესახება შეუვალი კიდედ. ათასფერი და ყველასთვის მნათი, ცისარტყელა, წვიმის მერე რომ ჩანს,