ENJoY LiFe თავი 1

-ბრავვო...ბრავო-სიცილი ვეგარ შეიკავა დაქალის ანამოსწრებულობით გაქვირვებულმა ლულუმ -მეტის გირსი იყო დავაწიწკნი იმ თმებს ერთხელ იქნება-არ ჩერდებოდა გაცოფებული ტასო -ვაიმე შენ არ აიჩემე მივიდეთ მივიდეთო მე სულ არ ვარ ამ დებილი ჩხუბების მოყვარული შენთან

გთხოვთ რჩევა მჭირდება.

მოკლედ დებო რჩევა მჭირდება. ერთი მეგობარი მყავს და ძაან დიდი უტვინოა რა და მოკლედ ერთი ქრაში ჰყავს და იმან წაუბოდიალა რაღაც რო ვაიმე როგორი მძიმე ხასიათი გაქვს ფაშისტივითო და ამ დებილმა ადგა და ინსტაგრამის ბიოში დაიწერა ფაშისტიო. ბოთე კიარ იცის რას

ჩემი ცხოვრება ხარ!

შეშინებულმა ნაბიჯი უკან გადადგა და თავის ავტომობილს აეკრა.გიჟივით შევარდა მანქანა მოსახვევში და წამში თაკოს წინ გააჩერა.მანქანიდან კი სამი ბიჭი სიცილით გადმოვიდა. -თქვენ ნორმალურები ხართ?-დაუწყო თაკომ ყვირილი-ჩემი მოკვლა გინდოდათ? -როგორ

მირჩიეთ რამე

არ ვიცი საიდან დავიწყო...მოკლეთ,რამდენიმე წლის წინ გადმოვიდა ჩვენს სკოლაში უსაყვარლესი ბიჭი.მაღალი,საშუალო თმით,მუქქი მწვანე თვალებუთ და დიდი ტუჩებით...არ ვიცი რატომ,მაგრამ დაქალმა მითხრა, რომ დამემატებინა და დავიმატე...შემდეგ მივწერე შენ **-ე

ხელს ნუ გამიშვებ 7

როგორც კი კარის ზღურბლს გადავაბიჯეთ კარები უცებ გადაკეტა,გასაღები გამოაძრო და ჯიბეში ჩაიდო. -სანდრო რას აკეთებ?ხმა ამიკანკალდა და ცრემლები წამომცვივდა. -შედი ოთახში,მშვიდად მითხრა და შესასვლელისკწნ წავიდა.

მეტრო (თავი 12)

უფსკრულის კედლები ჯერ მიწის პირობაზე საგრძნობლად გაწითლდა და მისგან სიმხურვალის წვეთები გადმოდინდებოდა, შემდეგ გადამდნარ ლავად ქცეულა და ბოლოს მყარ მასად, რომელიც ლითონის მადანზე უფრო მუქი შეფერილობის და მკვეთრი, მძაფრი სურნელის მქონედ იქცა. თვალები

იზაბელა +18 {7}

იზაბელას ის ბედნიერი წუთები ჯოჯოხეთად ექცა. დეისაძის თვალებში მხოლოდ ქალს ხედავდა რომელიც გამოიყენეს წუთიერი ვნებისთვის..მისი ცხოვრება სრულიათ ახალ ეტაპზე გადავიდა. ცხოვრება დეისაძის გარეშე სხვა ქალაქში

ყველაფერი ხდება…

ურთიერთობები ხან ირევა, ხან ლაგდება, ხან ვჩხუბობთ, მერე სევ ვრიგდებით, მაგრამ ნამდვლი მეგობრები ყოველთვის ბრუნდებიან… დასასვენებლად წასვლის დღეს მეგობარმა მომწერა და თითქოს შეხვედრა მთხოვა, მერე ისევ გადაიფიქრა და საგონებელში ჩამაგდო, რადგან არ

ამბიციური #1

თბილისში ახალი გადმოსული ვიყავი, ადრე ქუთაისში ვცხოვრბდი, იქ ბევრი მეგობარი არ მყოლია, რატომღაც ვერავინ მიგებდა და ისინი ჩემგან ძალიან განსხვავდებოდნენ. არასოდეს ვყოფილვარ ყურადღების ცენტრში, არადა სწორედ ეს იყო რაც მსურდა. ქუთაისში ცხოვრების

აუტანელი მეზობელი (სრულად)

თავიდან აფართხალდა ქრისტინე, მაგრამ მერე თვითონაც ვეღარ შეიკავა თავი. ხელები კისერზე დააწყო, წამით მოშორდა, მაგიდაზე შემოჯდა და ფეხები წელზე შემოხვია. ანდრიას ზედა წამში ისროლა და კოცნა განაგრძო. გოგონას კი გაჩეჩილაძემ გადააძრო მაისური და ტუჩებიდან,