სად მიდიან?

-ერთადერთი კითხვა,რომ გქონდეს ნებისმიერი ეპოქის მწერალთან ვის კითხავდი და რას? -ვკითხავდი დევიდ ჯერომ სელინჯერს ,,სად მიდიან იხვები,როდესაც ტბა იყინება?’’. ჯერომმა ეს კითხვა კაცობრიობას დაუსვა და პასუხი ინდივიდუალურია. ოპტიმისტებისთვის იხვები თბილ

საფლავი ჰერბარიუმში

თეთრცხელებიანი, სულალანძული ცარიელ ფურცლებზე ვკითხულობ სიტყვებს, ვუმზერ ყვავილებს იავარქმნილებს, შავფერს და დამჭკნარს როგორც ჩემ ფიქრებს, ბიამან ფურცლებზე ვხატავ ყვავილებს ხელშეურხევლად, ჰერბარიუმად...

ედელვაისი

„ ოდესმე გიფიქრიათ თქვენს ქვეცნობიერში გარბენილმა კადრებმა, მონიტორზე ,რომ გადმოინაცვლონ?ალბათ სულელური შეკითხვაა, თუმცა მე უკვე დიდი ხანია ამით ვარ დაკავებული.მე ახალი თაობის კომპიუტერული თამაშების ავტორი, შემქმნელი,რეჟისორი,მხატვარი ,ხმის

კვლავ მარტოობის გზაზე მივდივარ

კვლავ მარტოობის გზაზე მივდივარ უშენოდ გასულ წამს მივტირივარ დამტოვე მარტო კვლავ შუა გზაზე შენ მენატრები,ვერ ვფიქრობ სხვაზე... ვეღარ ვგრძნობ დღესაც,უკვე დაღამულს ვერ ვმალავ გრძნობებს გულში დაფარულს

მიჯნურის ჩამქრალი თვალები

სანთელი აღირსეს დღეობებს, განლაგდნენ ვარსკვლავთა მწკრივები ემთხვია ლაშარის ხეობებს, ცვარი ვით ზურმუხტის მძივები, და გაელვარებამ შავ თვალთა, ჩოხებში შეყუჟა კალთები,

კვლავ სიცოცხლე მინდა (ნაწილი 6)

- ვიცი, მაგრამ უნდა ვთქვა ბეკა, მე და ბეკა უკვე დიდი ხანია შეყვვარებულები ვართ. რა გითხრათ? ამის შემდეგ ისეთი ქაოსი დატრიალდა ვერც კი წარმოიდგენთ აცრემლიანებული ელენი ჩემს მშობოენდ დაემშვიდობა მადლობა გდაგვიხადა და თითქმის სახლში გაიქცა ბატონი

" სიყვარული და შემთხვევითობა " ( 3 თავი )

„ არიან ადამიანები , რომლებიც ჩვენს ცხოვრებაში შემოდიან , წარუშლელ კვალს ტოვებენ , შემდეგ კი , ისე მიდიან თითქოს არც არასდროს არსებულან ... მათი გამოჩენა , ჩვენს ცხოვრებას ერთი მხრივ ბედნიერებითა და სიხარულით ავსებს , ხოლო მეორეს მხრივ

დავემსგავსო მინდა მწერალს

წერა მინდა, ღამეს ვწელავ, წავედი და დავიკარგე. ვისაც უნდა დამეწევა, ან იპოვის ჩემზე "კარგებს"...

შენი თანაზიარი (თავი 3)

სიწითლე გადამდის. და იმის სურვილიც მაქვს, ზემოდან მოვექცე მას. მთლიანად ჩავიცალო მის ტანზე და მე უფრო დავიპყრო. ორივენი გვერდზე ვწვებით, ერთმანეთს სახეზე ვეფერებით. ის მკოცნის, მკოცნის და უფრო მეტად აღმაფრთოვანებს. ხელს ჯინსში მიცურებს. და მერე

სამიზნე (8 თავი)

-ახლა სად მივდივართ?_რამდენიმე წუთში ისევ ნანომ დაარღვია დუმილი. -კიდევ ერთი ბინა მეგულება, ნუ ბინა იმ მოცუცქნული ოთახისთვის ხმამაღალი განაცხადია, მაგრამ სამაგიეროდ ერთი დიდი პლიუსი აქვს, გენერალმა არ იცის._ზემოდან დახედა გოგოს და თითქოს ახლა