მიენდე გრძნობებს...თავი 6

-თუ არჩეულ გზას მიჰყვები და არ გადაუხვევ,აუცილებლად ახდება,-გაუღიმა ტატიანამ. ნიკოლას გულში რაღაც უცნაური გაკრთა,რაღაც უცნაური იგრძნო და მანაც გაიღიმა. დაიხარა და ტატიანას ნაზად აკოცა ტუჩებში.ეს არ იყო ნაძალადევი კოცნა,

"შენზე ფიქრებში"

აკვიატებულ შენზე ფიქრებში, საათის ისრებმა ბევრი წრე მოხაზეს. იქნებ იკადრო,გახვიდე,რას მერჩი? ტვინის უჯრედებს გასაღებს მოვარგებ.

ნახშირორჟანგი (სრულად)

ლამპიონის სუსტ განათებაზეც კი სჩანს,როგორ წვიმს.. მსხვილი წვეთები გაავებით ეხეთქება მონაცრიფერებულ ალფალტს და, მთელი ძალით ცდილობს,ნაბიჯები ჩამორეცხოს.

მე შენი სუნთქვით მავსებს სამყარო

ნეტავ სიკვდილი სევდა კი არა იყოს ცხოვრების ბოლო წერტილი.. შენი ცხოვრების ყოველ დასასრულს რომ დასაწყისი აჩნდეს წყვეტილი...

ნაცრისფერი მზე (სრულად)

ისტორია მოგვითხრობს გოგონაზე,რომელიც ცდილობს,უცნობი ვირუსის გავრცელების შედეგად გადაგვარებყლ ადამიანებს გადაურჩეს. იგი მეგობართან ერთად მოგზაურობს თბილისის ქუჩებში და ერთადერთი არურვილი ამოძრავებს-დაბრუნდეს მშობლიურ ქალაქში და იპოვოს ოჯახი. ამ გზაზე

სიზმარი თუ რეალობა?(თავი 6)

- რას აკეთებ? - შემომხედა და მხრები აიჩეჩა. - ნახატი უფრო ლამაზი, გამოვა. ყველაფერს ვიმახსოვრებ, თუმცა ფოტოს დავხედავ ხოლმე. წითელი ჰამაკი შემიყვარდა, ნიკოლოზს ეცინებოდა ჩემი ბავშვური საქციელების ყურება. ვიდეოებს მიღებდა, რამოდენიმე სელფიც

სიკვდილიდან სიცოცხლემდე(2 ნაწილი)

ვინაგლე და ვიუხეშე.მაგრამ მე ხომ მეტი არაფერი არ შემიძლია.დავინახე რომ ჩაეცინა,მაგრამ უკან შემოვბრუნდი და ბავშვებს შევუერთდი..ჩუმად ჩემთვის ვიჯექი პუფში.როცა კარზე დააკაკუნეს,კარის გასაღებად გუკა წავიდა დაუკან ვიღაცა ძააალიან ლამაზ და სექსუალურ

მონატრება, ისევ მონატრება...

ღამის 4 საათია. მესმის როგორ მოძრაობენ ისრები საათზე, ჩემი გულიც თითქოს იმავე ტემპით ცემს. წამი წამს მიჰყვება და ჩემშიც უფრო მეტია მონატრება. სადღაც შორიდან სიმღერის ხმას ჩამესმის .

გარეთ წვიმს,ისევ გამეფდა ნამი...

გარეთ წვიმს,ისევ გამეფდა ნამი, მინდა გავიქცე,აქვეა ნავი. გავექცე ისევ შენს ლამაზ მზერას და გულიც აღარ დაიწყებს ძგერას...

თვალი არ მომაშორო.! (თავი 9)

ის წამები ტკიოდა სხვა რომ ეხებოდა და ვერ შეძლო თავის დაცვა. ახლა როგორ უნდა ეკოცნა ნაღალატები ტუჩებით საყვარელი კაცისთვის. ენანებოდა საკუთარი და დემეტრეს ცხოვრება ამ ტყუილისთვის, ან სიმართლის სათქმელად ენა როგორ მოუბრუნდებოდა. საკუთარ თავს გლოვობდა