კოცნის ვალი (4)

-ვაიმე, ჯერ წელი მოვიწყვიტე ამსიმძიმე ჩემოდნების ტარებით, ახლა შენ დამიმატე-შევუღრინე და ნელა გავსწორდი. თუმცა, თიკასი არ იყოს, მეც უცებ გავშეშდი, როცა ჩვენ წინ მდგარი ბიჭები შევნიშნე და ალექსის სახეზე დათამაშებულმა ირონიულმა ღიმილმა გამაღიზიანა.

არ მიმატოვო (თავი 1)

მირბოდა, მაგრამ არაფერი იცოდა ირგვლივ დატრიალებულ ამბავზე. ერთადერთი რაც მოძრაობის საშუალებას აძლევდა ეს თვით გადარჩენის ინსტიქტი იყო. ტრიალებდა ერთ ადგილას, ერთიდაიგივე გზას მეასედ ტკეპნიდა და ეს იცოდა,

სამიზნე (22 თავი)

-როგორიც ჩვენ ყველა, ან ბევრად უკეთესი, სხვანაირად არ გამოგივა_ახლოს მიიხუტა გოგო და ხალხს გადახედა -ანდრია აღარ შემინიშნავს, სად გაქრა? -ხო, ვერც მე ვხედავ_ჩაფიქრებულმა გადაავლო ხალხს თვალი ნანომ.

შენს გვერდით გული ადამიანობს (თავი 9)

თითქმის ორი თვე გავიდა მას შემდეგ რაც ჯინს უკანასკნელად ვესაუბრე. არვიცი როგორ მიმიღებენ არცის ვიცი რა მოხდება მაგრამ რაც არის არის. სეულში ჩაფრენისთანავე ტაქსი გავაჩერე და სანისთან მივედი ,

სუროგატი (თავი 5, თავი 6)

ზაზა მეორე დღესვე გამოგვეცხადა, არც გამკვირვებია და მოველოდი, წინ დიდი ბრძოლა მელოდა. მას მოჰყვნენ დალის ძმისშვილები და აქტიურად ელოდნენ რა ანდერძი დატოვა დალიმ. ტურების ხროვას ჰგავდნენ, დაგლეჯილ ხორცს რომ დასტრიალებენ და ერთმანეთს უღრენენ, გული

კვდებოდა ერში - ა დ ა მ ი ა ნ ი!

მზე იყო.. თბილისს ებურა თალხი.. დუმდა სიონი.. გამძღარი ხალხიც.. და სინანული.. იყო გვიანი, კვდებოდა ერში - ა დ ა მ ი ა ნ ი!

სიძულვილიდან სიყვარულამდე ბევრია (თავი 7)

რა საოცარი გრძნობაა სიყვარული?! საიდან მოვიდა, როგორ გაჩნდა, რომელმა ძალებმა დაბადეს იგი, როგორ, რანაირად, არაფერი არვიცი, საერთოდ არაფერი. დღითიდღე უფრო მაოცებს მისი ძალა, დაიმონოს და საკუთარი თავი დააკარგინოს ადამიანს.

წარსულის კვალდაკვალ თავი 27

დუდამ ისე ჩამოაყალიბა და ისე დახატა ყველაფერი,ყველას გული აუჩუყდა,ხოლო გამოცდილ და მრავლის მნახველ გამომძიებელს თვალზე ცრემლიც კი მოადგა. -რადგან ყველაფერი გარკვეულია და ყველა შერიგდა ახლა ორიოდე სიტყვა მეც მათქმევინეთ და დავსრულოთ.

შურისძიება (თავი 2)

მას შემდეგ 14 წელი ველდი მის გამეჩენას და ის მაინც არ დაბრუნებულა .ალბათ გაინტერესებთ საიდან ახსოვს ის დღე 4 წლის გოგონას მაგრამ დამერწმუნეთ ეს დღე გუშინდელზე მეტად და დღევანდელზე კარგად მახსოვს ,რადგან მაშინ დავკარგე ის ერთადერთიი ადამიანი ვინც

თვალი არ მომაშორო.! (თავი 1)

აღარ იყო 20 წლის ელენე, პატარა ნაზი გოგონა, ახლა შეუპოვარი და საკუთარი წარმატეისთვის ყვეაფრის გამკეთებელი, მებრძოლი ახალგაზრდა ქალი გამხდარა. სახის ნაკვთებიც როგორ დახვეწია, საერთოდ აღარ არსებობდა იმ გოგონას კვალი მასში. 25 წლის ძლიერი ქალი დაბრუნდა