მარტო' სული 19 თავი

-ესე იგი შენც მე მადანაშაულებ მომხდარში- ასლუკუნდა ნიცა -არ გადანაშაულებ!- მოიღუშა ირაკლი და კარგა ხნის სიჩუმის მერე უემოციო ტონით უთხრა- არ ვიცი აქ რატომ მოხვედი ... მაგრამ... თუ თორნიკეს დახმარება მართლა თუ გინდა მაშინ მისგან თავი შორს დაიჭირე!

მაინც ჩემი იქნები (თავი მეცხრე)

თვალი გავახილე და საძინებელში მარტო ვიწექი, შარვალი ამოვიცვი და სწრაფად წამოვდექი... სევის ხმა მაღალი ხმით მივმართავ, რათა გავიგო სად არის.

არჩევანი(9)

ხო, მაგრამ ბატონო, მე რა გავაკეთო, არავინ არაფერი იცის მის შესახებ და...- წამოიძახა კაცმა. – ფულს რისთვის გიხდი?!- დაუყვირა.- არ მაინტერესებს, მაგედან არ წამოხვალ სანამ ყველაფერს არ გაარკვევ, თუ არა და იცი რაც მოგივა.- ჩასძახა გაბრაზებულმა,

დაავადება "შენ"

მერამდენედ უნდა გაგიმეორე ნენა,- არ მიყვარხარ, შენს მიმართ არაფერს ვგრძნობ. მე და შენ უბრალოდ ერთად ვწევართ. საერთო მხოლოდ ეს უზარმაზარი და ცივი ლოგინი გვაქვს ისიც მხოლოდ მაშინ როცა აქ მოდიხარ - გარკვევით და მშვიდად ამბობდა მამაკაცი და

გრძნობების მორევში (სრულად )

ანდრე გთხოვ.. ამოიჩურჩულა ნიცამ უშედეგოდ. კაცის ხელები ძლიერად ეკვროდა . მაისური აუწია აკანკალებული თითები შეუცურა და პირველად შეეხო ნიცას მკერდს. ტუჩებს უკოცნიდა ….

ამბავი 3

დილები უყვარს ლილის… დასიებული, ახალგამოღვიძებული თვალებით მზესთან შეხვედრა… დილის სურნელიც უყვარს… სხვანაირი ენერგეტიკა აქვს დილას. ჯერ კიდევ პატარაობაში აღვიძებდა პაპა დილაუთენია, გარეთ გაყავდა და აყურებინებდა მზის ამოსვლას.

მაინც ჩემი იქნები (თავი მერვე)

კამათი დიდ ჩხუბში გადაგვეზარდა... მე და ნინო ერთმანეთს ისე ვუყვირით რომ მეზიბლებმაც გაიგონეს... შემჩერებელი არავინ გვყავს.

მაინც ჩემი იქნები (თავი მეშვიდე)

ვუმზერთ ერთმანეთს თვალის დაუხამხამებლად.. ვუყურებ და ვგრძნობ, როგორ მომგლიჯეს შხეულის ნაწილი. ხომ შეიძლებოდა რომ ჩვენ უბრალოდ ერთად ვყოფილიყავით.

მწვანე ლაქა ( თავი 5 )

შავ, გრძელ და მბზინვარე თმას ისე მოხდენილად ატარებდა ეს გოგო აჰ...

ოიზისი (XVII)

მარიტას გაეღიმა, ისე ფართოთ და ისე ლამაზად მანამდე რომ არასდროს გაუღიმია, მაგრამ მას შემდეგ მხოლოდ ირაკლის ყველაზე თბილი და ტკბილი სიტყვები რომ გააღიმებდნენ. თვალებში ცეცხლი ენთო, ჩაუქრობელი, სულიდან მომავალი ცეცხლი რომელიც ყველაფერს ანათებდა.