სამიზნე (5 თავი)

-კარგი, მე უკან დავბრუნდები, რომელი გამომყვებით? გაყოლა არავის უნდოდა, ყველას ანდრიას პოვნა ეკერა პირზე, მაგრამ ყიფშიძეს საბოლოოდ კერესელიძე გააყოლეს. ამ უკანასკნელმა კი საკმაოდ მკაცრად მოთხოვა გაღიმებულ ნათიას იცოდე ფრთხილად იყავიო.

მადინა (სრულად)

ახლა თავისუფალი ვიყავი, თავისუფალი და უბედნიერესი, რადგან ყველას ვაპატიე. ვაპატიე ჩემს უვარგის მშობლებს, ვაპატიე სანდროს შობლებს, ვაპატიე სანდროს და დანარჩენი ჩემმა პატარა ანგელოზმა აპატიოს ზეციდან.

ნოემბრის 8

იყო მარტო... მაგრამ თავს მარტოდ არსდროს გრძნობდა, თითქოს არც არასდროს ყოფილა... ეს მარტოობა იცოდა მხოლოდ მან... მან და კიდევ ერთმა... რომელსაც გერასიმე იცნობდა.

მანამდე კი...

ვგრძნობ როგორ მეხვევა შენი ხელები მხრებზე, მეც გხვევ ხელებს და თავს მკერდზე გადებ, შენს სურნელს ვგრძნობ, რაღაცნაირი სურნელი გაქვს,

საშინელი წყვილი (სრულად)

-ხომ თქვი,რომ აქაურობა არ მოგწონს. შეგიძლია წახვიდე. -მაგრამ სად? არ ვიცი ადგილი,სადაც ყოფნა მომეწონებოდა. -ყველას აქვს ისეთი ადგილი,სადაც ბედნიერი იქნება. უფრო სწორად,სადაც შეძლებს საკუთარი თავის შეცნობასა და შეყვარებას.

დეკემბრის ცა'მეტი {3}

_მგონი გაიგე რაც მინდა ... თარაშს რაც შეეხება ხომ იცი იმას ჩემგან განსხვავებით ლიმიტი აქვს , შანსს გაძლევს რომ უთხრა რა მოხდა და მერე რომ გაიგებს ,გააჩნია რას გაიგებს შეიძლება ისეც აღარ გეკონტაქტოს როგორც გეკონტაქტება და ქარიშხალი დაატრიალოს.

კონსტანტინოპოლი (თავი 1)

-გიშრისფერი დალალებით და ოკიანისფერი თვალებით ვხვდები საიდანაც იქნები, იმის ცოდნაც კი არ მჭირდება აქ რატომ ხარ და რა მიზნები გამოძრავებს აქაურობის წინაშე, მხოლოდ ერთს გეტყვი. სამ შანს მოგცემ. პირველს ახლა გაძლევ. ამ სარკმლიდან გადაძვერი და გაშორდი

პაპასკირი და ბაბუციძე 28

ისეთი მშვიდი სახე ჰქონდა , დალაგებული . კატოს ბალიშს ეხუტებოდა და მშვიდად სუნთქავდა. ალბათ როგორი ბედნიერი იყო მისი სუნი თ გაჟღენთილ ბალიშს რომ ეკვროდა, თავს უსაფრხოდ გრძნობდა.

მენდე! გულს არ გატკენ.... (სრულად)

- მაოოო, მაო რა გჭირს თვალი გაახილე მაოოო, გთხოვ ნუ მაშინებ . (ამის გაგონებაზე ინსტიქტურად გავაღე კარი და ჩაბნელებული კოლიდორი გავანათე. მაო კარს მოყუდებული მჯდარა ძირს და როგორც კი კარი გავაღე უკან გადმოვარდა, რასაც ჩემი ყვირილი მოყვა,

მენატრები ახლაც

თუმცა ცხოვრება შენით მეწყება და დასასრულიც შენა ხარ მისი თუმც მონატრება შენს მოლოდინში წუთებს და წამებს მშფოთვარედ ითვლის