მძიმე გზა (მესამე ნაწილი) ოცდამესამე თავი (35)

-აქ რას აკეთებ?_ჰკითხა გაბრაზებულმა დათომ ქალს და სესილი მის ზურგსუკან მოიქცია -სესილი აქ მოდი_ყვიროდა ის,შენთან მაქვს საქმე -რა გინდა?_ზიზღით ჰკითხა სოფიამ

მთვარე ისევ შენზე ფიქრებს მახსენებს...

მთვარე ისევ შენზე ფიქრებს მახსენებს და მის მერე ეს სევდა არ მასვენებს თვალები შენს გამოჩენას ელიან მთვარე და ცა ისევ შენზე მღერიან...

მეიმედები (თავი 2)

უკვე ერთი თვეა ვფიქრობ ქალზე, რომლის შესახებაც არაფერი არ ვიცი, ქალზე, რომელსაც თავი კარების შენგრევით დავამახსოვრე, მას შემდეგ მგონი კვირა ისე არ ჩაიცლის მის კორპუსთან რომ არ ჩავიარო.

ჯაშუში (თავი 12)

რომ ნიკაც მოდიოდა ქორწილში და ეხლა დათას და ლილიანს უბღვერდა. ეკლესიაში ჯვარი დაიწერეს, ფოტოები გადაიღეს და რესოტნისკენ დაიძრეს. ხელის მოწერა იქვე გამართეს, მოცეკვავები აფორმებდა ქორწილს,

უნებლიე მოწმე (თავი მეთხუთმეტე)დასასრული

-შენ რა მოასმენინე ყველაფერი?-დიახაც ,შენ მაგის მთქმელი არ იყავი-წამოხტა და ოთახში შეიკეტა-ლილიანა,მიპასუხებ-ისმის ბოხი ხმა ტელეფონიდან-რა გინდა, ნოე? რას შემიწუხე გული?-გამიმეორე რაც ლაზარეს უთხარი

ხევსურეთი XII

ელენეს ტელეფონის ხმა გაისმა.ნომერს დახედა.მაია იყო,რომელმაც გიდობა გაუწია ხევსურეთში.ნომერი როგორ არ წავშალეო,გაიფიქრა,მაგრამ რა დროს ესააო.რამე ცუდი ხომ არ მოხდაო,იფიქრა.ტელეფონი აიღო და შედარებით წყნარ ადგილას დადგა.

გუშაგი

ვდგავარ და უნდა ვათენო ღამე ათასი ფიქრი მიტრიალებს თავში მე ეს ფიქრები შენ თავს მაგონებს და მელანდები ამ ბნელ ღამეში

*სისხლიანი პაემანი* (თავი 20)

- მაქსიმე? ძლივს ამოიჩურჩულა და მამაკაცის ცივ,ცისფერ თვალებს გახედა,რომელიც დაბნეული უყურებდა მას. - არ ილაპარაკო,არ შეიძლება შენთვის დაღლა. - რატომ მოხვედი..

შრამიანი (თავი 5)

მკლავ ნენე გეფიცები მკლავ! ესღა თქვა და თეთრი ფხვნილი გაამეფა საკუთარ ორგანიზმზე. ჯიუტად მიშტერებოდა ერთ წერტილს და თვალები უკვე ძალიან იმჩნევდნენ წითელს.

ბნელი ღამის მგზავრი (მეხუთე თავი) დასასრული

-არაფერს იტყვი? მკითხა და ორივე ხელი წელზე შემომხვია. -არც კი ვიცი რა ვთქვა… -მაშინ უბრალოდ ჩამეხუტე, მითხრა და მეც მაშინვე შევუსრულე სურვილი.