გრძნობებთან ჭიდილი {დასასრული}

-მაქსიმე დადვანი? -დიახ მე ვარ. -გილოცავთ,თქვენ ბიჭი შეგეძინათ. დედა-შვილის მდგომარეობას რაც შეეხება,საგანგაშო არაფერია.ხვალ დილით შეგეძლიათ ქალბატონი ანას ნახვა,ახლა უნდა დაისვენოს. -კარგი,ძალიან დიდი მადლობა.-ექიმის წასვლის შემდეგ ყველა რიგრიგობით

წამის მეასედი (თავი 24)

-ხომ კარგად ხართ?-ოკეანეების გადაცურვის ხასიათე.- ვუთხარი და ჩემი გზა განვაგრძე.-შენ მთებსაც დამპირდი.-მომესმა უკნიდან სიცილით ნათქვამი და მეც გამეღიმა.შაბათს საღამოს კოკისპირულად წვიმდა,მე ჩემს

ადამიანის ჭეშმარიტი დანიშნულებაა–იცხოვროს,და არა–იარსებოს

ცხოვრება,ბრძოლის ველი თუ სიკვდილთან მიმავალი გზა?დარწმუნებული ვარ პირველი.ცხოვრება, ბრძოლა თუ შეგუება?რა თქმა უნდა პირველი.ის ძალიან უცნაური,მრავალფეროვანი,სასიამოვნო,

საძულველი აპრილი

ჩვეუებრივი სასიყვარულო ისტორია არ არის,ჩემზეა.არვიცი რატომ დავწერე აქ უბრალოდ თითქოს დავიცალე ყველაფრისგან,მადლობას გიხდით თუ წაიკითხავთ.აპრილის 28,ერთდროს უმნიშვნელო თარიღი ახლა

ნუთუ შეგიყვარდა? (თავი 11)

"ცა მეტია ფერებზე მეტი.და იმ ქუჩაზე მეტია სადაც უშენობამ დაისადგურა თავისუფლების მეტროს სადგურზე მატარებელმა კარი დახურა შენ მიხვდი, რომ დღეს აგვისტოს ცა'მეტია ვიდრე ადამიანთა ცრუ რწმენა,რომ

სულის ტკივილი დამიტოვე მარიამ.თავი 25

-ლას მიკილიქალ,კლუ ალ ვალ და მესის ქო. -ღმერთო ამ ბავშვს რომ ველაპარაკები,ასე მგონია დაპატარავებული ანა დგას ჩემს წინ.სიცილით თქვა ბექამ და ყველას გაეცინა.

არჩევანი (თავი |)

როდესაც მივხვდი რომ ქვეყანა ბოროტი ადამიანებით იყო სავსე,აზრი არ ჰქონდა ვინმეს ნდობას.ადამიანის ნდობას რომელსაც,არაფერი ადაარდებს და იცი რომ ბოლოს მაინც მიგატოვებსდა ზურგსშეგაქცევს.ასეთი გრძნობა

კესიკო (თავი 1)

სალამიი ეს ჩემი პირველი ისტორიაა აზრი კომეტარეში(წიასწარ მაპატიეთ ასოეის გამოტოვეა ჩემმა ძმამ მოახერხა და კლავიატურა გააფუჭა. 17 წლის კესო ლომიძე ლამაზი გოგოა. დიდი ლამაზი ლურჯი თვალეი,შავი

დემონის პატარა ანგელოზი [5]

-შენს გულს მოაკითხე?- ზენონმა ნაზი ხმით წარმოთქვა და ლილეს ხელი მკ*რდზე მიიჭირა.-არა... შემთხვევით შეგამჩნიე- შეიშმუშნა გოგონა მისი შეხებით და უკვე მოსვლას ნანობდა.-დემონისგან გაქცევას აპირებდი მაგრამ მისი

ჩემი ადამიანი 2

რესტორანი მართლაც ძალიან მყუდრო იყო. კუთხეში წყნარ ადგილას ვიჯექი და ჩემი ადგილიდან ყველას ვხედავდი.-რას ინებებთ ქალბატონო?- თავაზიანად მკითხა მიმტანმა-ლაზანია და წითელი ღვინო თუ შეიძლება.