წამის მეასედი (თავი 23)

-უკაცრავად, მე დაგტოვებთ უბრალოდ რაღაცის თქმა მინდოდა.- ნოე ტარიელს მიუბრუნდა.-დღეს პოლი ჩამოდის და მინდოდა გამეფრთხილებინე. -ვიცი ნოე მეც დამირეკა.-წარბი ასწია ტარიელმა.-კარგი...მაშინ გავალ...დაამთავრე და მოგვიანებით ვილაპარაკოთ.-გაიღიმა და

შენ.

უყურებ სარკეში გამოსახულ შენს თავს და ცდილობ, უფრო ძლიერად შემოჭდო თითები მკლავებს. გიყვარს, როცა ლოტოსის ყვავილის ფორმას იღებ, თვალებს ხუჭავ და აღარ ცდილობ მოითვალო მრამდენედ ტირი უმიზეზოდ. ყოველ ღამით, მაშინ როცა ტირი, ორი ხელით ხსნი სიძველე

მწარე მოგონება თავი 5 - 6

ის სტატუსი,არ გაუნადგურებია დღემდე ოდნოში უდევს რადგან იმ სატატუსის ლიკვიდირება შეუძლებელი გახდა.მე ვთხოვე ამოეგდო.ამ სტატუსზე დებილური კომენტარის შემდეგ წყობილებიდან გამოსულ ადამიანს.მოთმინების ფიალა ამევსო დავანახე ის რისი გაკეთებაც

ბაბნიკებსაც უყვარდებათ(საცდელი თავი)

"დღეს დიდი დღეა დევიდ-გოგონები უნდა დაიპყრო-ეშმაკურად გაიღიმა და სააბაზანოში შეიკეტა"დიდი ხანი იდგა თბილი წყლის წვეთების ქვეშ,რომლებიც სასიამოვნოდ ეცემოდნენ მის სხეულზე.ერთ საათიანი სასიამოვნო ბანაობის შემდეგ პირსახოცშემოხვეულმა დევიდმა გარდერობს

წვიმიანი დღეები განსაკუთრებულად კარგია (საცდელი)

-მა...-გაშეშდა ვერც ინძრეოდა და ვერც ვერაფერს ამბობდა..ბოლოს ძლივს წარმოთქვა რამდეიმე სიტყვა და ჩანიკრა გულსი -აღარ დაგვტოვო რა მამი..არასდროს. - იცი როგორ მომენატრეთ?-გავუღიმედა ლალიკოს გადავხვიე ხეოი მათანერთად-საშინლად!ყოველი წამი მტკიდოა თქვენს

მივედი, ვნახე, შევიყვარე (სრულად)

მაგრამ მთავარია დროულად ვიმოქმედოთ. გვიანი არასდროს არ არის. ყველა ადამიანი იმსახურებს თავის წილ ბედნიერებას! ყველაზე ბოროტ ადამიანსაც კი სახე უბრწყინდება, როდესაც ეუბნებიან რომ უყვართ! ეს არის ცხოვრება!ცხოვრებაში ყველაფრის შანსი ერთხელ გვაქვს,

ბაბაიაგა თავი 2

..სახში ფიქრებისგან გადაღლილი მივრდი,ვერაფერი ვერ მოვიფიქრე რა უნდა მექნა.გადავწყვიტე ხვალ მივსულიყავი მასთან სახლში ვცდი ხომ არ შემჭამს და დამხვრიტავს ავუხსნი რატომ მჭირდება მასზე სიუჟეტის მომზადება ვნახოთ იქნებ გამიმართლოს....ამ დროს ჩემი მობილური

არ გინდა გნახო? 1 თავი

ამბოლოდროს შევნიშნე რომ მე და ჩემი მეზობელი ძალიან ვგავართ ერთმანეთს რაღაც რაღაცეებში გარეთ სასეირნოთ გავიდოდი შენაგროვებ ფულს წავიღებდი და საასუსნავებს ვიყიდიდი და სანამ სახლში ამოვიდოდი ვჭამდი ახალი გადმოსული იყო და გაცნობითაც არ ვიცნობდი

იმედის ანგელოზი

როცა მეგონა გიპოვე და ჩემი არსებობა გაგრძნობინე, ბედის საჩუქარი გიწოდე და ჩემი ლექსები გასმენინე, როცა შენი სულის სტრიქონები შენივე სურათებად დაგიხატე, როცა უღმერთობის საწუთროში

სულის ტკივილი დამიტოვე მარიამ.თავი 22.

-არც არასდროს ყოფილხარ დადგენილი ჭკუის.გიორგის ტუჩის კუთხეში ჩაეცინა და თვალები წამიერად ძველებურად ბედნიერებით სავსე გაუხდა,ანას ზემოდან დააჩერდა და თხოვნით უთხრა.