დემონის პატარა ანგელოზი [5]

-შენს გულს მოაკითხე?- ზენონმა ნაზი ხმით წარმოთქვა და ლილეს ხელი მკ*რდზე მიიჭირა.-არა... შემთხვევით შეგამჩნიე- შეიშმუშნა გოგონა მისი შეხებით და უკვე მოსვლას ნანობდა.-დემონისგან გაქცევას აპირებდი მაგრამ მისი

ჩემი ადამიანი 2

რესტორანი მართლაც ძალიან მყუდრო იყო. კუთხეში წყნარ ადგილას ვიჯექი და ჩემი ადგილიდან ყველას ვხედავდი.-რას ინებებთ ქალბატონო?- თავაზიანად მკითხა მიმტანმა-ლაზანია და წითელი ღვინო თუ შეიძლება.

არ ვიცი

არ ვიცი, კიდევ რამდენი ვწერო, რომ ამ გრძნობების გამოჩნდეს ბოლო. შენი ღიმილით,ამოდის მზე და შენი დარდები მაღონებს მხოლოდ.

წვიმის ალერსი

სუსხიანი დილაა,უხეში ნიავი კანზე მიფათურებს ხელებს ჩემდა დაუკითხავად.ღრუბელი მიწაზეა ჩამოსული და ცდილობს ბურუსში გაგვახვიოს.     მე და შენ ვწევართ საწოლში და ყველა ფანჯარა ღია გვაქვს.ეს სუსხი თითქოს სიამოვნებაა, არა?!დღეს გარეთ არ

გიჟური სიყვარული -4-

განა მიყვარს? არა, სულაც არა! მომწონს? არვიცი!. მისი ყინულისფერი სფეროები რომლებშიც, გამუდმებით ჭინკები დაურბის ძალიან მომწონს. მისი მანერები, ქცევები, რომლებიც გულს ძალიან მტკენს, მაგრამ ამავე დროულად მახარებს კიდეც ძალიან მომწონს. მის მიმართ

სიკვდილის ფერი

უბრალოდ საშინელი გრძნობა როდესაც სიმართლეს იგებ,აქამდე არასდროს მძულებია ადამიანი და შემიძლია უკვე ვთქვა რომ მე მძულს! რალური ისტორია ტკივილით გაჟღენთილი, მაგრამ შეძლო ძლიერმა

გოგონა ღამის წყვდიადში(2)

ყველაფერს ეგუებოდა მიხვდა რომ მამა მასთან არ დაბრუნდებოდა.ცდილობდა დედას დახმარებოდა ბოთლებს აბარებდა რომ პური ეყიდა ან რამე სასუსნაო , სარეცხ ფხვნილსსც დაატარებდა მაღაზიებში ,ლობიოსაც რომ ცოტაოდენი

უკანასკნელი გასეირნება

..არის ცხოვრებაში წუთები,რომელიც მერე ყოველთვის გემახსოვრება.მოინდომებ დაივიწყო და არდაგავიწყებენ თავს.წლები გავა და გგონია , რომ დაივიწყე,მაგრამ ერთ დღეს თავისთავად ამოგიტივტივდება გონებაში და

როგორ?სიცოცხლეზე მეტად(თავი მეორე)

ვილაპარაკეთ და დავიშალეთ.ექვსისკენ როდესაც ბიჭებთან,მივდიდი ძლიერმა წვიმამ დაიწყო,ამიტომ შეკრება გადავდევით.როდესაც სახლში ბრუნდებოდი,შევამჩნიე ანა,რომელიც ხეს შეფარებოდა,მე მასტან მივედი და მხარზე

შემომიყვარდი (7-8 თავი)

-არა, გაბრიელ, არ გაბედო, გაჩერდი_ვერ მოასწრო ვახომ ბიჭის შეჩერება ისე სწრაფად დაუსხლტა ხელიდან და მხიარულად მოსაუბრებისკენ დაიძრა.-გამარჯობათ პატივცემულო, ბოდიშით რომ გაწყვეტინებთ, მაგრამ კონსპექტებში