მივიწყებული გრძნობა (პირველი თავი)

თბილი სიო ნელა არხევდა გამჭირვალე,აბრეშუმის ფარდებს.სადღაც შორიდან კი გარკვევით მოისმოდა არეული ხმები.ალბათ ვიღაც ნასვამია,ჩავიბურდღუნე და უკვე მეასედ გადავტრიალდი,თან ბალიში ერთი ხელის მოსმით მოვითავსე თავზე.ხმა უფრო ძლიერდებოდა.გაურკვეველ ბოდვას

ცუდი ბიჭების სასტავი (დასასრული)

საავადმყოფო...თეთრი კედლები...წამლის სუნი...აუმრავი პაციენტი, რომლებიც ხან ტკივილისგან კვნესიან და ხან სიკვდილის მომლოდინე ცრემლებს ღვრიან. ქაოსი ტყდება, ყველა ექიმი ერთ პაციენტთან

ბოლო რეისი

-არა ,არა.აქ გამიჩერეთ შეიძლება_აღელვებულმა უპასუხა და მძღოლს ფული მიაწოდა. სახლთან ახლოს იყო.ჩქარი ნაბიჯებით წავიდა კორპუსისკენ.გაუხარდა სადარბაზოში სინათლე რომ დაინახა.ნაბიჯს მოუჩქარა და იგრძნო რომ მის უკან ვიღაცამაც მოუჩქარა ნაბიჯს.

ომობანა (სრულად)

წელიწადში ოთხი დროა! გაზაფხული, ზაფხული, შემდგომა, ზამთარი.. ყველა დროს თავისი წილი ბედნიერება მოაქვს ადამიანთა ცხოვრებაში....გაზაფხული სამყაროს გამოღვიძების საწყისია, ზაფხული შუალედი ბედნიერებისა და შრომის დაფასებისა!

სიყვარულზე შეყვარებული

უცებ თუ გსურს რეალობას მოწყდე,სიყვარულზე უნდა დაფიქრდე.რა არის? საიდან მოვიდა? რა სურს? რთულია ერთი კონკრეტული აზრის დაფიქცირება ამ საკითხთან დაკავშირებით,თუმცა სასწაული რომაა ყველა თანხმდება.

მარიონეტი (ოცდამეჩვიდმეტე თავი)

როგორც უკვე აღვნიშნე ზურას დაბრუნებას მოჰყვა ბოჭორიშვილებთან მოსიარულე სტუმრების მომატებაც, ხალხმრავლობა არასოდეს აწუხებდა და არც ამჯერად გაუპროტესტებია ნინოს, თუმცა ერთი ადამიანის სტუმრობამ ნამდვილად გააოცა. თვალები გაუფართოვდა გოგონას, როცა ერთ

აკროსტიხი ჭეშმარიტებას

ამ ოცნებამ მე გამიქრო ამ სიცოცხლის არსი, ნანატრი დღით მე კი მივხვდი იმედი არს ფარსი. ნანობს ახლა ჩემი გული? მაქვს მე ფიქრი ამის; ახლა სინანული არ აქვს, არ აქვს სულ არაფრის. ამ სიყვარულს ვერ გააქრობს ვერასოდეს, ვერა, მინდა ვთქვა რომ ამ გრძნობების მე

უ'საზღვროდ /21/

ზურა ნენესთან ერთად იყო, ვისკის ჭიქით ხელში უყურებდა სტუმრებს და თან ბიძაშვილს ესაუბრებოდა მაშო რომ დაინახა -ზურა ... ვის უყურებ? -ნენე მაშინვე მიხვდა და მისი მზერის ობიექტიც იპოვნა- ვინ არის ეს გოგონა? -ღვთის მიერ მოვლენილი სასჯელი ,ცოდვებისთვის

0 2 , 0 7 , 1 8

მე მიჭირს იმის გადმოცემა რაც იყო და რაც განვიცადე, მე ახლაც კი მიჭირს ამის დაწერა რასაც ვწერ მაგრამ თუ არ დავწერე მე სხვანაირად ჩემს გრძნობას ვერ მოვეფერები. მინდოდა ერთდროულად მეტირა, მეცინა,

მზესავით თბილი და ცასავით უ'საზღვრო [სრულად]

ერთმანეთს ეკუთვნოდნენ,ერთნი იყვნენ! ხო,აი ასე,უბრალოდ! ლურჯი და ყვითელი! ყვითელი და ლურჯი! ცა და მზე! მზე და ცა! სითბო და უ'საზღვრობა! უ'საზღვრობა და სითბო! ბედნიერება და სიყვარილი! სიყვარული და ბედნიერება!