ჩემი პატარა გოგო ხარ (ნაწ2)

სახლიდან კომპანიაში გავედი. მანქანა ჩემს ადგილას დავაყენე და დაცვას მივესალმე. შიგნით შევედი და სამარისებული სიჩუმე იდგა.ჩემს კაბინეტში შევედი. ცოტახანი ვიყავი და მერე წავედი იქიდან პირდაპირ

მატარებელი (მეოთხე თავი)

უცებ შეტყობინებებში გადავიდა და რაც შეიძლებოდა თავი და თვალები გამოვწიე, რადგან მწარე გამოცდილება მაქვს სხვის „მესიჯებში“ ყურებისა.ეს ისტორია ასე ჟღერს:დასვენება იყო,უთავბოლოდ დავბოდიალობდი კლასში

the last cigarette

მხოლოდ ერთი ფრაზა მიტრიალბდა გონებაში..-‘’შენს ძმას მოკითხვა გადაეცი“არც მაშინ და არც ახლა არ ვიცი რა მოხდა ჩემს ძმასა ვაჟიკოს შორის.ორი კვირის შემდეგ საავადმყოფოსკენ გავრბოდი.წარბშეუხრელად

უნებლიე მოწმე (თავი პირველი)

-ახალი პრობლემა გვაქვს.-უთხრა წინ მჯდომს და რამდენიმე წამში ლილიანა იმავე ადგილას აღმოჩნდა ,სადაც ცოტა ხნის წინ ერთი ადამიანის სიცოცხლე დასრულდა.-ვინ ხარ და საიდან აღმოჩნდი ჩვენს მანქანაში?

წარსულის ტკივილი

გეხები და ვერ ვგრძნობ.ფიქრებში ისე შემოგაჭდე მხარზე ხელები, რომ თითქმის ერთ არსებად ვიქეცით.    რეალისტი ვიყავი.მქონია ბინძური ფანტაზიაც და ლამაზი, ისეთი,რომ ზღაპრებს დავხატავდი.მქონია, მაგრამ არ ვიყენებდი.არასდროს გავსულვარ რეალიზმის საზღვრებს

მოულოდნელობით აღსავსე ცხოვრება ( თავი 2)

თავს ვიკავებდი ყველანაირად რომ მისთვის ზედნეტი არაფერი მეთქვა,მაგრამ როცა ვხედავდი რომ უკვე ქალაქიდან გავდიოდით პანიკაში ჩავვარდი და ყვირილი დავიწყე. -გააჩერე სად მივდივართ, ხომ მითხარი სახლში წაგიყვანო... რა საქციელია. გააჩერე თორემ გადავხტები და

დრო კურნავს (თავი 2)

-ჩვენი ახალი სახლი აქვეა,თქვენს ახალ სკოლასთან ახლოს,იმედია მოგეწონებათ. უცებ სხეულში სითბო ჩამეღვარა. იქნებ აქ უფრო უკეთესად ვიცხოვრო? იქნებ აქაც ვიპოვო მეგობრები? მოკლედ გრძნობები ერთმანეთში მქონდა არეული და სანამ მე ჩემს თავში ორ მხარეს ერთმანეთს

მას შემდეგ რაც გავთხოვდი -4 თავი

-მოხდა რამე?-გაისმა ყიფიანის ბოხი ხმა და ანერვიულებული მივიდა ქეთათოსთან -არაფერი-ტირილნარევი ხმით უპასუხა ქეთამ -გცივა?-მოსაცმელი გაიხადა და ქეთათოს მოაცვა. ფრთხილად შეეხო მის წელს და ახლოს მიიზიდა-ასე გათბები-თვალებში ჩააშტერდა ყიფიანი დვალიშვილს

აღსარება

ცხოვრება იქ სადაც შენი ადგილი არაა რთულია, იმაზე რთული ვიდრე ჩანს. 21_ე საუკუნეა აქ ან აყვები რბოს ან და გაირიყები. უკვე ცხოვრება მიჭირს, ირგვლივ ბევრი ადამიანი მყავს მაგრამ აქედან არცერთია ნამდვილი, ყველა ფარისეველი და ორგულია. როგორ მინდა ზოგჯერ

*სისხლიანი პაემანი* (თავი 6)

- ძალიან კარგი გოგო ხარ,რომ მეხმარები.ყურთან ჩასჩურჩულა და საფეთქელზე აკოცა.- მარტო ამიტომ ვარ კარგი გოგო?გიშრისფერი თვალები გაუსწორა მის თვალებს და ნაღვლიანად ჩაილაპარაკა.ტასოს ხელი თავის