ვნებიანი მასწავლებელი - 6

- ვერც კი წარმოიდგენ ისე ! - ამოიხრიალა და ღრმად ამოისუნთქე. - ჯანდაბა მათე , ძალიან მინდა ... - ამოთქვა ცეცხლმოკიდებულმა და თმაში ახლართული თითებით თავისკენ მაქსიმალურად მიიზიდა. - ერთი პროფლემაა პატარავ ...

წარსულის მონები 2

ამბავი , რომელიც მანამდე ვახსენე დაიწყო ჩვენ ოთხის შეკრებით...მე , ანა , ალექსანდრე სკოლიდან მოვდიოდით როცა ალექსანდრემ გადაწყვიტა გაბრიელიც ჩვენთან ერთად წამოსულიყო .ჩვენ ოთხი მოვაბიჯებთ ქუჩაში

სულის ტკივილი დამიტოვე მარიამ.თავი 5.

-გიორგი ნუ მემუქრები,მიფრთხილდი.მათ ხმაურზე მარიამმა შემოაღო კარი და ანა ასეთ მდგომარეობაში რომ დაინახა ისე გულიანად აკისკისდა ყველა მათთან მივიდა.ყველას გაეცინა და ნაზი ბებომ უთხრა სიცილით მობღვერილ ანას. -რა დააშავე გიორგიმ ასე რომ გაგიმეტა.

გოგონა ნიღბით [ ნაწილი პირველი]

დიდიხანი ვეძებდი სამსახურს, რა აღარ ვცადე თუმცა უშედეგოდ, ისევ სამსახურის გარეშე დავრჩი, რამდენიმემ დამირეკა მივედი, თუმცა არ დამიტოვეს, არ ვიცი უბრალოდ ამ ქვეყანაში ხალხი როგორ ცოცხლობს.. მაინცდამაინც ნათესავი უნდა გყავდეს სადმე ან ფულიანი უნდა იყო

ცუდი წარსული ბედნიერი მომავალი (თავი 3)

წინა თავში ვთქვი, რომ „ცუდს, ყოველთვის მოყვება კარგი“, მაგრამ დავფიქრდეთ იქნებ კარგსაც მოყვება ცუდი? ამაზე ოდესმე გიფიქრიათ? აი სანდრას ნამდვილად არ უფიქრია,მხოლოდ და მხოლოდ ფიქრობდა, რომ მე არ მჯერა იმის, რომ ცუდს მოყვება კარგიო,

ალექსანდრა (6)

ცხოვრებაში ყველაფერი წარმავალია, სიხარულიც, ტკივილიც, წარმატებაც, მარცხიც, მთავარი ჩვენი უცვლელი გრძნობებია, რომლებიც ადამიანად გვაქცევენ. -რისთვის მოხვედი? - მკაცრად ჰკითხა - ის ტიპი რატომ გელაპარკებოდა? - სახე გაუმკაცრდა ჯაჭვლიანს

ვერწერა

აღარაფერი მაქვს დასაწერი.სიტყვები მცვივა ხელებიდან და სანამ აკრეფას მოვასწრებდე, იკარგება.ძალა აღარ შემრჩა, რომ მუჭი შევკრა და იქ მოვაქციო ჩემი სათქმელი.მაინც გამოძვრება ხოლმე ერთი მძიმე,

გრძნობებთან ჭიდილი {7თავი}

ორივეს სუთქვა ერთმანეთს ეფრქვეოდა,მაგრამ მიას თავი ისევ სიზმარში ეგონა სანამ ბაგეებზე ნაზი შეხება არ იგრძნო. თვალები გაახილა ,მაგრამ დიტოს უძირო შავი თვალების გარდა ვერაფერი დაინახა.მალე ისინიც გაქრნენ და მის არომატს გრძნობდა. განა ვერ ხვდება ახლა

დარჩი ჩემთან (1 თავი)

ძნელია ადამიანის შეყვარება და კიდევ უფრო ძნელია, მისი გადაყვარება. რთულია წახვიდე მისგან, ვინც თავს ყველაზე კარგად გაგრძნობინებს, ისე თითქოს განსაკუთრებულიხარ. თითქოს, ყველაზე გამორჩეული. მაგრამ შენც ამ უფერული სამყაროს ნაწილი ხარ და ცდილობ, რომ ეს

ამ ქვეყნიური ყოფითი პრობლემები

არაჰალუცინაციობრივი მდგომარეობა.... რეალურადაც ხდება ასე... ვდგავარ საკუთარ სახლში, მისაღები ოთახის შუაგულში, როგორც უკუბოვო მიცვალებული და ვუსმენ მათ, ვინც ვერ გამიცნო და ვერ დამაფასა.