იღბლიანი შეცდომა (თავი მეხუთე)

სანდრო გიორგაძე ვერაფრით წარმოიდგენდა,რომ ჩვეულებრივი დასასრულისთვის განწირული შემოდგომის ერთი ჩვეულებრივი დღე ასეთი სასიამოვნო მოულოდნელობით იქნებოდა აღსავსე.დაღლილი ბრუნდებოდა სახლში

მე შენ მიყვარხარ (2თავი)

უეცრად თომა და ემა გაუჩინარდნენ, მე და ვაჩე კი კლუბში დაგვტოვეს. ის გოგონებთან გართობას არ წყვეტდა. მოწყენილობისაგან ვკვდებოდი. მოულოდნელად ჩემს წინ ერთი ბიჭი დადგა და ცეკვა შემომთავაზა, მეც დავთანმხდი.

ორი მოწმე (ნაწილი 2 --- 2)

როგორც ყოველთვის იმ ღამესაც ტელეფონის ზარმა გააღვიძა წყვილი.-ერთი დღე იქნება გადაგიგდებ_გამოუფხიზლებლად დაემუქრა ლილია და ავტომატურად ესროლა მობილური ბიჭს.-გისმენ დემნა.-დაჩი,განყოფილებაში

ერთი ვარსკვლავი ცაზე (1თავი)

-ლამაზია არა?განსაკუთრებით ის-მანიშნა ერთ ვარსკვლავზე რომელიც ყველაზე მეტად ანათებდა-თუმცა ერთი დედამიწაზეც ყოფილა...-მგონი ჯობია წავიდე...-წამოდგომა ვცადე მაგრამ ფეხი საშინლად მეტკინა.-მარტო ვერ წახვალ

უ'საზღვროდ /6/

-მათე შემეშვი...ხომ თქვი ყველაფერი მორჩაო და -პატარა მატყუარები ჯოჯოხეთში ხვდებიან, ანგელოზის ფრთებს დაკარგავ ამდენი ტყუილით პატარავ -ცერა ქვედა ტუჩზე გადაატარა და ისე დააწვა რომ სულ დაუწითლდა -მათეე -თვალებს ნუ ხუჭავ - ტუჩები ლოყაზე შეახო,არ

შავი ანგელოზი 24

რა გადაწყვიტე არ ურიგდები ელენეს?ატრაკებ ძმა უკვე-ეუბნევა გუკა. -კი გადავწყვიტე ხვალ პირველივე რეისით ჩემ ელესთან გავფრინდე-ამბობს გაგა და იცინის. -ვაუუუუ მაგარია-ვყვირი მეეე ბოლო ხმაზე დროა

"ერთხელ აეროპორტში" თავი 5

ყველაფერი იდეალურად მიდის. კახიმ მისი მშობლები გამაცნო. როგორც აღმოჩნდა 3 წლის გაშორებულები არიან, თუმცა მახვილ თვალს არ გამოეპარება, რომ ეს ორი ადამიანი ისე იზიდავს ერთმანეთს, როგორც ცეცხლი და წყალი. კიდევ ერთი სიახლე ის არის, რომ რამოდენიმე კვირის

შიში პატივისცემა და სიყვარუილი {5}

აი მის გარეშე მართლა ვერ ვიცხოვრებ, მას რომ ვუყურებ ვგრძნობ, რომ ცოცხალი ვარ და მისი ენერგია მეც მასაზრდოებს.. აი მას რომ ისეთი ტიპი შეუყვარდეს, რომელიც მასთან ყოფნას ამიკრძალავს, მოვკლავ თუ მეცოდინება, რომ ამით ისიც ცუდად იგრძნობს თავს, არ

"ჩვენ-მუდამ იარსებებს"(თავი-2)

ტკბილად კი არა რომ გავიგე თავიდან როგორმე მოგიშორებ უტკბილესად დავიძინებ! ასეთი ბედნიერი არასდროს ვყოფლივარ,არ მიყვარხარ სანდრო დადიანო!ჩემთვის არაფერს წარმოადგენ ამიტომაც საკუთარ თავზედ დიდი წარმოდგენა ნუ გაქვს!"ვინც აიმაღლებს თავს-დამდაბლდება,ხოლო

ათასი ფენის ქვეშ (3)

სხეული რომ ერთიანად გაქვს დაჭიმული და ცდილობ გაანალიზო როგორ აპირებ ცხოვრების გაგრძელებას,იქ ჯერ კიდევ ვიმალები,იატაკის სიცივეს ვეხიზნები და თვალებს ვხუჭავ რომ ვერაფერი დავინახო,იქნებ წამიერად მაინც მოვახერხო დავიწყება,საკუთარ ქვეცნობიერში ჩამალვა...