უჩინარი მე (თავი მესამე)

აბაზანაში შევედი, სარკეში რომ ჩავიხედე საშინელი შესახედი ვიყავი ჩაცვენილი თვალები, საშინელი ფერი სახეზე და თმები კიდევ უარესად გეგონებოდათ ეს-ეს არის ცუნამმა გადაიარა მის თავზეო. შეძლებისდავარად მოვწესრიგდი, წამალიც დავლიე და ქვემოთ ჩავედი. არავინ

მდუმარე სასტუმრო - შავი ოთახი (თავი 19)

ნახევრად მთვლემარე სასტუმროს ბინადართ გონგის ხმამ "მკვდარი საათის" მოახლოება აუწყა. ელი თავისი ოთახის ფანჯარას მოშორდა და კარს მიაჩერდა. ანა ოთახში არ იყო.ელის საწოლზე გადაკიდებული ბანშის მოსასხამი

მარტის თვალები

ოჰ, რა ძვირფასი, რა სანუკვარი,მოთაფლისფერო, ოდნავ მზიანი თვალები გქონდა მარტის მაგვარი,მაგრამ სულ წამით დავიგვიანე.ჰაერში შენი მზერა ტრიალებს, როგორც წვიმის დროს მეხის სურნელი,მე უშენობას ჯერ ვერ

ორი მოწმე (ნაწილი 2---6) 18+

-ვუყვარვარ_მკაცრად ჩაიღრინა დაჩიმ, მაგრამ უცებ გამოასწორა და ტონი შეარბილა-ვიცი, რომ ვუყვარვარ.-კარგი რა, მეტი მიზეზი ვერ მოიფიქრა?_მანქანაში იგესლებოდა ლილია.-გახსოვს ლაშასთან შენც იგივე მიზეზი თქვი

როცა

როცა მჭირდებით ყოველთვის მტოვებთ,როცა მტკივდება ყოველთვის სწორედ სწორედ ყოველთვის მიქრობდა პოეტს მიქრობდა პოეტს იმ ლექსის ნოტებს. შეუძლებელი არაფერია ამბობდა ყველა,მაგრამ შეძლება

ცხოვრების თამაში.თავი 4

-გაგიჟდი?დევი არ გაბედი ვიღაც შემოვა,სირცხვილია.დევის აღარაფერი აღარ ესმოდა,თაიას კაბა წამოუწია,ყელში აკოცა და სულ მალე თვით თაიაც ვეღარ თმობდა მას.ცეცხლი მოედო ორივეს მთელ სხეულზე,ვნება უფრო და უფრო გაძლიერდა.რა ემართებოდა დევის,თაიას შეხედავდა თუ

უცნაური სიყვარული (თავი პირველი) (საცდელი)

შემდეგ ნინას ვაკვირდები და ვხვდები როგორი ამაყია იმით, რომ ოცნება აიხდინა, როგორი ამაყია იმით რომ ახლა უფრო თამამად იტყვის, რომ "ოცნებები ხდება" მიყვარს ეს სიტყვები და ყოველთვის ვგრძნობ ამ სიტყვების თქმისას ძალას

ისევ თბილისი და ისევ თბილისელები (3)

ნატა სულგანაბული უსმენდა სამზარეულოს ღია კარიდან ბიჭების დიალოგს და სიხარულისგან ცეკვავდა. გრძნობდა, რომ ლიზას უკარება ხასიათისა და საქციელის მიუხედავად, არც თვითონ იყო გულგრილი

უ'საზღვროდ /10/

-იქნებ დამხმარებოდი ... ამირიე ყველაფერი საწოლი ხომ საერთოდ -რა ფიცხი გახდი ქალო რა გჭირს -აუუ ლეააა მე ვაკოს მანქანით მივდივარ ... რომ ვუთხარი მეც მინდა წამოსვლა-თქო მაშინვე მითხრეს ვაკოს მანქანაშია ადგილიო -მერე რა .... მშვენიერი მძღოლია ვაკუნა .

ცქნაფა თავი 6

ისევ ეს უმოწყალოდ აწრიალებული პეპლები , ისევ ტკივილნარევი ბედნიერება , ვიცი დაგღალეთ ამ ჩემი ტრაგიზმით , მაგრამ ეს ხომ ჩემი რეალობაა , მწარე რეალობა მთელი არსებით ვეცდებით მისგან შორს დავიჭირო