გოგონა იასამნისფერი თმებით თავი 1 (საცდელი)

ერთ შაბათ დღეს გამომიარა სახლში ოთომ თავისი აპარატით. მე ისევ საწოლში ვიწექი, დამახტა თავზე გადამხადა საბანი და თავისი ცივი ხელები მომადო. სულ ეკალმა დამაყარა. ჰოდა ამ დროს მეუბნება შენ ეგ სხეული დღითიდღე გილამაზდება, ჰოდა დიდი შეცდომა იქნება ჩემგან

შეპყრობილი /12/

-დაიკიდე...ჩემი ძმა სულ კი არ იწყებს იმ ადგილას მუშაობა სადაც მთელი ბავშობა სურდა - ჭიქები აავსო - შენ გაგიმარჯოს ჩემო პატარა მიზანდასახულო ბიჭო - ისე დაჰკრა მხარზე ხელი როგორც ბავშვობაში ჩვეოდა, სულ აჯავრებდა და ცოტა არ იყოს აბრაზებდა კიდეც თავისზე

პაპასკირი და ბაბუციძე 11

- გადი რომ გეუბნება დაუღრიალა ბაბუცამ.მართალია კატოს არსად გასვლის სურვილი არ ჰქონდა მაგრამ გავიდა.-როგორ გაბედე და ჩემ დას ხელი როგორ დააკარე. წამოხტა ფეხზე ბაბუცა და ახლა ის სწვდა,თუმცა ბიჭებმა ისევ

გაზაფხულის წვიმა (ნაწილი 14)

-მორჩა?-გულუბრყვილოდ ვიკითხე და საკუთარი ხმა ყურებში მძაფრად და უსიამოვნოდ ჩამესმა. პასუხის მოლოდინში თითოეული პულსის ცემა ყურში გუგუნივით ჩამესმოდა, მიუხედავად იმისა, რომ წინასწარ ვიცოდი,

მომავალი ბედნიერება {5 თავი}

ყველანაირმა გრძნობამ ერთიანად დამიარა ჟრუანტელივით. ნაწილობრივ მიხაროდა და ნაწილობრივ არა. ეს იმიტომ რომ მეთვითონაც არ ვიცოდი, მსურდა თუ არა ალექსის ნახვა. როგორც კი ნენემ დაასრულა საუბარი

სუროგატი დედა.თავი 1

-შენ რომ გხედავ,უფრო მეტიც რომ მეხები ჩემი თავი მეზიზღება და ისეთი შეგრძნება მაქვს,მინდა ჩემს გარშემო ყველაფერი დავლეწო,ასევე შენც მიგაყოლო იმ დამსხვრეულ ნივთებს, ან შენი ხელები დავამტვრიო

შავი ანგელოზი 5

ჯერ ვერ ვიაზრებ რა მითხრა და კვლავ მის სურნელში და სითბოში ვარ დაკარგული...მაგრამ უცბად,გაგას ბოლო სიტყვებს ვაფიქსირებ და ტვინში წითელი მენთება... გაცეცხლებული ვუყურებ და ვეუბნევი:

მდუმარე სასტუმრო - გოგონა არსაიდან ( თავი 1)

არავის ეგონა, თუ მეთიუ ოდესმე დაქორწინდებოდა. უფრო მეტიც, – შეყვარებულთან ერთად ის არავის დაუნახავს… ყველა შეგუებული იყო მის უცნაურობებს და მისი სიმარტოვე არავის უკვირდა.ხომ იცით, პატარა

ვინუჟდენში დაქორწინებულები 9

ალექსმა აუზს შემოუარა და მის მეორე მხარეს მდგარი ხის სახლისკენ გამიძღვა. -ეს მოკრძალებული ქოხი ჩემი საცხოვრებელია-მითხრა მან ცალმხრივი ღიმილით. ქოხიო? ამ სილამაზეს ქოხი უწოდა? -კი მაგრამ... აქ რატომ

ყოველი ოცდამეერთე

...მიყრუებულში აღმოვჩნდი. მივიხედ-მოვიხედე, მხოლოდ მშრალ და ხრიოკ მიწას ვხედავდი. იმდენად უსიცოცხლო იყო იქაურობა, რომ თავი სხვა პლანეტაზე მეგონა. არც მცენარეები, არც ფრინველები, მხოლოდ