დიალოგი ატმის ხის ქვეშ

'' -ვფიქრობდი, რომ ეს ყვავილები მაშინაც ძალიან ლამაზი იყო, როცა მე მარტო ვიჯექი და ისე ვუყურებდი მათ... -ახლა?-შევეცადე ჩემი ხმისთვის იმედის ნაპერწკლები მომეშორებინა. -თითქოს დღეს სხვა სურნელი აქვთ... -და სხვა ელფერი...-დავსძინე მე.''

თბილი წერტილი

...და წამიერად ტრიალდება სამყარო და მე ვხდები ერთდროულად მზრუნველი, მცველი, თბილი, მოსიყვარულე... მეცვლება აზროვნება, მეცვლება სამყაროს ცენტრი, მეცვლება ღმერთი... შენ უკვე ჩემში ხარ. სულ პატარა და წარმოუდგენელი ძალის პატრონი, სრულიად მიპყრობ,

Eternal Love & Youth (სრულად)

ანას პირველად გაეღვიძა დილით ასე ადრე. როგორც კი თვალი გაახილა, ტელეფონს გადაწვდა და შეტყობინებები შეამოწმა. როგორც ყოველთვის, დღესაც ნიკოლოზის ხმოვანი შეტყობინება გაისმოდა ანას ოთახში. თვალები დახუჭა და მოჩვენებითი დაკვირვებით მოუსმინა ჩანაწერს :

საუკეთესო მამის საუკეთესო შვილი (თავი 10)

წყალი გადავივლე და როცა ავდიოდი რა თქმა უნდა ფეხი ამისრიალდა და ძირს გავეთხლიშე კიბის მოაჯირს დავეყრდენი და ისე ვცდილობდი ადგომას მაგრამ სველი ფეხები ციგურებისავით მისრიალებდა იატაკზე დემეტრე ოთახიდან გამოვარდა და რომ დამინახა სიცილი დაიწყო.

არაფერი,უბრალოდ ყველაფერი (11 თავი)

მთელი გზა ისე გავიარეთ,რომ არც ერთს არ ამოგვიღია ხმა. მანქნა კომპანიასთან გააჩერა და ორივე გადავედით.ჩემს მძღოლს ანიშნა, რომ მანქანა წაეღო.მე ლიფტში შევედი და ისიც უკან მომყვა,დავინახე როგორი მოწყენილი სახით იდგა,ვერ მოვითმინე და ლოყაზე მოვეფერე.

სულიერი გამოცდა (თავი 5)

მომიახლოვდა და ეშმაკურად გამიღიმა. იმდენად ახლოს იყო ჩემთან, რომ მე მის სუნთქვას ვგრძნობდი. თმა ყურს უკან გადამიწია, გამიღიმა და დამტოვა. ჰო აი ასე უცნაურად დამტოვა და გავიდა. ჰაერი ღრმად ჩავისუნთქე, მის სურნელს ყველგან ვგრძნობდი.

ნოარი

ფიქრებს წაიღებს ქარი ოცნების და სადღაც იქით გული მოკვდება, ყრუდ ხმა ჩამესმის მკვდართა ბოდვების, მოვკვდები... როგორც ჩემი ოცნება...

ოქროს თმიანო!(სრულად)

-ჰეი ოქროს თმიანო! მომესმა ხმა ქუჩაში მიმავალს,მაგრამ არ მიმიხედავს უკან,ისე განვაგრძე სიარული. -ჰეი გოგონი,დაიცადეთ,თქვენი საფულე! ისევ მომესმა ხმა და სიარული შევანელე.ჯიბეები შევამოწმე და რომ მივხვდი ეს ძახილი ჩემი მიმართულებით იყო,უკან მიხედვაც

ფურისულა {1თავი}

გაზაფხულის სურნელი გაფრქვეულიყო ცაში. არემარე კი გადამწვანებული იყო და ირგვლივ იგრძნობოდა გაზაფხულის დადგომა. ჩიტების ჭიკჭიკი, ბულბულის გალობა. ამ ლამაზი ბუნებით ტკბებოდა გოგონა, რომელიც ადაჰყურებდა არემარეს, თითქოსდა სამყაროში მის გარდა ვერავის

თავადაზნაურული ამბები (დასასრული)

-საპირფარეშოში არ გაჩერდეო მთხოვდი-ვნებიანად ჩამჩურჩულა და იოანეს გადაეხვია,რომელიც ანანოს აიგნორებდა.ის კი გაშტერებული მე მიყურებდა. -გოგო გამოფხიზლდი,ისეთი სახე გაქვს,გეგონება მუმია დაინახე!-ჩავჩურჩულე და გონზე მოსაყვანად ცოტა წავჩქმიტე. როგორც