ერკე მიდასი - გოლიათი (თავი 6)

ერთ საათიანი გაჭირვებული სიარულის შემდეგ, ფანრებით შეიარაღებულებმა გვირაბის ბოლოს მიაღწიეს. ზემოთ აიხედეს, კიბეზე ავიდნენ და მრგვალი ასაწევი რკინის კარი გაჭირვებით ასწიეს. ირაკლიმ ხარბად ჩაისუნთქა სუფთა ჰაერი და ირგვლივ მიმოიხედა. პატარ-პატარა

ერკე მიდასი - გოლიათი (თავი 1-5)

სიტყვები ქარში წამიერად იფანტება და ზურგს უკან მონასროლი ტყვიასავით ქრება. მას შემდეგ რაც სულში ჩააფურთხეს და გოლიათის ცხოვრება ფსკერზე ეშვება თავს ვერაფრით უმხელს სიმართლეს.

ნენე(13)

-აბორტს გავიკეთებ. -გაიკეთებ? ნენე შენ თუ მაგას გააკეთებ, შეგილია ეხლავე ჩაალაგო შენი ბარგი და წახვიდე ბიძაშენთან. შენ თუ გგონია მე მაგას ან გაპატიებ, ან სანამ აქ იცხოვრებ მაგის უფლებას მოგცემ, ცდები.

02:20

ტელეფონს დავხედე და უკვე სამი საათი ხდებოდა,გიგისგან კი 5+ გამოტოვებული ზარი მქონდა.ალბათ რომ დავიძინე ტელეფონს ბოლომდე გავუთუშე ხმა,ეგრევე გიგის დავურეკე. -ლეკა რატო არ მპასუხობ რო გირეკავ?! მითხრა გაბრაზებული ხმით.

აივნიდან შეპარული თავი 1

– ისე შე ჩემა ეს გოგო როგორ გალამაზდა და დაიხვეწა არაა? თუ შენ არც გახსოვს ვინაა. თან ქეთოზე ელაპარაკებოდა და თან მანქანის ქვეშ შეძრომას ცდილობდა. – ვინ გოგო? დათა ყველანაირად ცდილობდა საუბარი თავიდან აერიდებინა, სულ გოგოებზე ლაპარაკი არ

ფასი პირადში ( სულ_სულ ))))

გააგრძელე, გააგრძელეო! და აჰა გავაგრძელე, ეს ბოლო, ასე თუ ისე, მხიარული ამბავი იქნება ჩემგან ამ წელს)))))) გილოცავთ ახალ წელს, დაე იმდენივე სიკეთე მოგიტანოთ დამდეგმა წელმა, რამდენად კეთილადაც ხართ განწყობილი სამყაროს მიმართ)))))

დაქვეითება

სისუსტეა, შინაგანად არა ვარ თითქოს, განზე გამდგარი ვითიშები და თავსაც ვერ ვირთობ

ნენე(12)

-კარგი, ავალაგოთ აქაურობა, სანამ ფეხები დაგიჭრია და რაც საჭიროა იმას მოგიყვები-შუბლზე მაკოცა და ჩამეხუტა. როგორც იქნა ჩემსას მივაღწიე. . მოემზადეთ, წინ საოცრად ჩახლართული ამბები გველოდება ანდრონიკაშვილების და სამხარულების შესახებ.

მერე რა ( 1 )

- თავიდან ფეხებამდე ქვიშაში და ტალახში იყავი ამოსვრილი, პლასტმასის ნიჩაბს გამეტებით ურტყამდი შენზე ორი თავით მაღალ ბიჭს და ისე საყვარლად აბრიალებდი დიდ ლურჯ თვალებს...

ჩემნაირი (თავი 5)

-მათ მე მატკინეს- შეჩერდა არ შემოტრიალებულა -მნიშვნელოვანი ის კი არაა რომ გატკინეს, ისაა რა გააკეთე ამ ტკივილის შესაჩერებლად. თუ შენი პასუხი „არაფერია“ მაშინ დაფიქრდი, რადგან დამნაშავე ისინი არა, შენ ხარ. იმდენად შეეჩვიე ტკივილს რომ