ანუკი(3)

ანუკი მთელი ღამე ალექსის მოსვლას ელოდებოდა, გეგმა ჰქონდა მოფიქრებული თუ როგორ გაიქცეოდა, მაგრამ ის არ ჩანდა. გახდა 12საათი. შემდეგ 3, მაგრამ ის მაინც არსად არ ჩანდა. ამდენი ლოდინის შემდეგ ი ანუკის სავარძელზე ჩამოეძინა. ალექსი

მარიონეტი (მერვე თავი)

წითელი ფერის ავტომობილმა სწრაფი სიჩქარით გადაკვეთა გაგარინი და სააკაძის მოედნისკენ აიღო გეზი. - ნეტა გიორგი სააკაძე ჩვენზე რას იფიქრებდა? - ირონიულად გაეცინა დათუნას. - ერთი მაგის მოღალატე... - უწმაწურად შეიგინა ლავანჩომ. - ისე, ღალატი ზოგჯერ

მძიმე გზა (მესამე ნაწილი) პირველი თავი (13)

ცხოვრება ერთი დიდი გზაა და სანამ ცოცხალი ხარ ამ გზას მიუყვები.გზა არასდროსაა სწორი და ზოგჯერ გვიწევს გავჩერდეთ,მაგრამ უკან არასდროს უნდა დავიხიოთ.ცხოვრების გზა მძიმეა,ამ გზაზე მრავალ ტანჯვას გაივლის ადამიანი,ვკარგავთ საყვარელ ადამიანებს,ზოგჯერ

ჯიუტი! 4

ნინამ შავი მუხლს ქვემოთ კაბა აირჩია ღრმა დეკოლტეთი რომ ჩაიცვა საოცრება იყო ძალიან უხდებოდა მის ლამაზ საჯდომს კი ძალიან გამოკვეთთდა ელენემ წითელი გრძელი კოჭებამდე კაბა აირჩია ფეხზე ჩახსნილი მეკი მუქი ლურჯი მუხლებამდე კაბა

უკანასკნელი ნატვრა.

ისევ ეს ლოდინისგან გადახუნებული საშინლად ღია ვარდისფერი კედლები. კვლავ მათი გულისამრევი დუმილი და არაფრისმაქნისი დრო....იცი? აქ სრულიად ზედმეტია შენი მელნისფერი თვალების სიკაშკაშე, რადგან აქ მათ სიდიადეს მაინც ვერავინ შეამჩნევს.

ვნებიანი, მონათესავე სულები (თავი 1)

ელოდა 20 წელი.და ალბათ კიდევ დიდხანს გააგრძელებდა ლოდინს, რომ არა დავით ჩაგელიანი.რომელმაც შეცვალა ტოსიაც და ტოსიას ცხოვრებაც. დავითი იყო ტოსიას მონათესავე სული.ვნებიანი, მონათესავე სული.

თვალებს უჩვეულო სევდა მოეძალათ...

თვალებს უჩვეულო სევდა მოეძალა,ღაწვებს ვეფერები დანამულს.შენი ჭრილობისთვის მსურდა მომეარა,მიწას მივაბიჯებ დანაღმულს.გარეთ სიბნელეა,გზები ამერია, გული დაიწრიტა სისხლისგან.ყველგან სიცივეა,ყველგან სისველეა,უკვე ხედვა მიჭირს ნისლისგან.

აისჰევენი/თავი X - საჩუქრები (მეორე ნაწილი)

მომდევნო დილას,7 საათზე,ქეითს გაეღვიძა და ვიღაცის ფეხსაცმელზე არწყია,რომელიც როგორც მოგვიანებით გაირკვა,ჩარლის ეკუთვნოდა.ქეითს ეგონა,რომ კვდებოდა.მისი თავი და ტვინი განცალკევებულად დატივტივტივებდა კოსმოსში,ეგონა

,,მე''

„ჩემი სიცოცხლე მოვათავსე არა გულში, რომელიც ტყდება, არა გრძნობაში, რომელიც ჩლუნგდება, არამედ ტვინში, რომელიც არ ცვდება. მე ყველაფერს იმიტომ მივაღწიე, რომ ბოლოს ყველაფერი უგულვებელვყავი.“და ბოლოს ყოველთვის გავაკეთებ იმას

"ილიანი" (თავი 17) დასასრული

დიდი მადლობა რომ კითხულობდით...პ.ს. ისტორია რეალურია თავისი ამბებით და პერსონაჟებით, მხოლოდ რამდენიმე ფაქტია ჩამატებული. გმადლობთ რომ მოგწონდათ და თუ არ მოგწონდათ მაინც მადლობა რომ გამოხატეთ