*****

ნუ მოკლე ისტორია ნამდვილი ამბავი და თუ მოგეწონებათ გავაგრძელებ 2017 წლის 8 ივლისი, თითქოს ჩვეულებრივად კაშკაშებდა მზე, ჩვეულებრივი გოგონასთვის, დილით ადრიანად გამოაღვიძა ფანჯრის სარკმევლიდან მოციმციმე მზის სხივებმა , რომელიც თვალს ჭრიდა გოგონას

ყველაფერი შესაძლებელია!! (3)

ერთი კვირა ძალიან ჩვეულებრივად გავიდა, ძირითადად სახლში იყო, ერთ დღეს სოსომ აიჩემა კლუბში წასვსა და დაითანხმა დიდი წვალების შემდეგ, ბევრი არდაულევია, კლუბის სიტუაციები არმოეწონა ამიტომ მალე წამოსვლა გადაწყვიტა,

ტყუილი მომავლისთვის 1 თავი

რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს სულაც არ აეწყო მისი ცხოვრება, ისე როგორადაც ელოდა. მერე რა, რომ წარმატებული ქალი გახდა და ფიზიკურადაც არაუშავდა. კარიერაში წარმატებამ პირადი ურთიერთობების აწყობა სულაც არ გამოიწვია. უკვე ოცდაცხრა წლის გახდა და გრძნობებმაც

წარსულის ალეგორია

მახსოვს, როგორ მივრბოდი, უღრან ტყეში, წვიმდა, მიწას გაზაფხულის სურნელი ჰქონდა, მხოლოდ წინ მივრბოდი, არაფერი მაინტერესებდა, არც დასერილი ხელები და მკლავები, არც ტალახიანი და ჩაფექვილი ფეხები, მტკიოდა, თუმცა ეს ტკივილი იმ სულის ტკივილის მეასედიც არ

ღირსება, ფული და სიყვარული(4)

რაიანი დილით ადრე გამოწერეს საავადმყოფოდან. -რაიან შემიძლია სახლში ტაქსით წავიდე თუ შენ დასვენება გინდა -არა შენთან წავიდეთ შემდეგ კი უნივერსიტეტში

ყველაფერს დაკარგვის შემდეგ ეძლევა ფასი (3)

დილით თვალი, რომ გავახილე ისევ ის შეგრძნება მქონდა რომელიც ადრე, არ მინდოდა არაფრის გაკეთება სუნთქვაც კი არ მინდოდა. სკოლაში მისვლის კი მეშინოდა, რადგან დევიდის ნახვა არ მინდოდა, მას იმედები გავუცრუე და თვალებში ვერ შვხედავდი. ამოვდროულად კი ნიკი,

ბიზნეს გარიგება [3]

ალბათ ვერასოდეს წარმოიდგენდა, ყველაზე აფსურდულ სიზმარშიც კი ვერ ნახავდა იმას რაც ახლა მის თავს ხდება. მართალია ყველაფერზე ძალიან კარგად აქვს ნაფიქრი და ყველაფერი გაანალიზებული აქვს, მაგრამ ასეთმა დაჩქარებულმა გადაწყვეტილებამ ბოლო მომენტში მაინც

თავმოყვარე მატყუარა [ნაწილი II] [სრულად]

თბილისის ჰაერზე შეჩვევა ძალიან გამიჭირდა. რამოდენიმე დღე, შეჩვევის მომენტი ვერ ავიტანე... მერე ამას დაემატა ჩემი გაუთავებელი ფლირტი ტელეფონთან, რომელიც დედაჩემსაც ყელში ამოუვიდა. მთელი ორი კვირა ვფიქრობდი რომ გოგორელიანი ასე უბრალოდ და უსიტყვოდ არ

მძიმე გზა (პირველი ნაწილი) მეშვიდე თავი... პირველი ნაწილის დასასრული

სანაპიროზე იმდენ ხანს იჯდა,რომ ვერც კი შეამჩნია,როგორ დაღამდა.ისევ წვიმდა,ცა სიბნელემ მოიცვა.ზღვამ ღელვას უმატა.დათო წამოდგა.ტანსაცმელი სულ სველი ჰქონდა,შარვალი ქვიშით დასვრილი.გზისკენ წავიდა.გადაწყვიტა თავის მეგობართან წასულიყო,რომელიც იქვე ახლოს

ფასი შეთანხმებით

"სრულწლოვანი, უყვარს ბიოლოგია, განსაკუთრებით სასქესო ორგანოების ანატომია. შეუძლია საჭმელებს კეთება და გიჟდება დალაგებაზე.
ფასი შეთანხმებით" შენ კი მხრებამდე ძლივს მიღწეულ ფერად თმას ყურს უკან იწევ, რომელსაც სუნამოს სუნში არეული სიგარეტის სურნელი