საწოლში მტერთან(ნაწილი 8)

ბავშვობაში ჩვენს მეზობლად ერთი ქალი ცხოვრობდა, მერი ბებო. ,,სიყვარულმა თვალები არ უნდა დაგიბნელოს და შეუფერებელი ადამიანი არ უნდა შეიყვაროო'' ყოველთვის ამას მეუბნებოდა. ლამაზი და ჭკვიანი ქალი იყო მერი ბებო, ჩაფიქრებული

წასვლები

ყველა შენს წასვლას უვარსკვლავო ზეცის ფერი აქვს, თუმცა შენს ღიმილს ის სიძველე არ შერჩენია, მე რომ მიყვარდა.

სულს მოგცემ!(12)

-დროა დავასრულოთ ეს ღელვა, დაძაბულობა და უბრალოდ დაველოდოთ მოვლენების განვითარებას, დამიჯერე ყველაფერი კარგად იქნება - მარიამის სახე ხელებში მოიქცია და შუბლზე მიაწება ტუჩები. პირველად, სულ პირველად შეეხო მარიამს .პირველად მოხვია თავისი ძლიერი

Never miss a chance to dance(XVII თავი)

დილით ადრე გამეღვიძა. ასე ალბათ 6საათი იქნებოდა. ავდექი,ჩავიცვი და დაბლა ჩავედი. სასტუმროში ვიკითხე თუ სად შეიძლებოდა ველოსიპედის ქირაობა, მათაც მიმასწავლეს. წავედი და 1 საათით ვიქირავე. ყურსასმენები გავიკეთე და არაფერზე ვფიქრობდი.მთლიანად

MOBSTER (მე-VI თავი)

-არ მაინტერესებს თქვენი სიმართლე , დამაბრუნეთ სახლში !- ყვირილით მივმართე ჩემს წინ მჯდომ მამაკაცს. -დემეტრე...-უცებ გაჩუმდა.-დემეტრე დევდარიანი ვინ არის შენთვის? -დემეტრეს გვარი მთელი ზიზღით წარმოთქვა . -ეგ თქვენ არ გეხებათ!

უჟმური და დარტყმული ( თავი მეცამეტე )

ვიღაც ქერა , გრძელ ფეხება გოგო ალექსანდრეს კალთაში იყო მოკალათებული , თავი მის კისერში ქონდა ჩარგული და დროდადრო იქვე სველ კოცნას უტოვებდა . ... ამ დროს მე რა დამემართა ? ენით აღუწეერელი რამ . აი სიტყვებით ვერ გადმოვცემ ჩემს გრძნობებს . უბრალოდ

ან იქნებ სულაც კარგად ყოფნა არც კი მიცდია ...

მტკიოდა როცა ვუყურებდი ღრუბლების მეჯლისს, მუდამ ვამჩნევდი თეთრი ფერის მარტოსულ გუნდას. დღეს შენ იყავი ჩემთვის კარგო პროზაც და ლექსიც, დღეს შენ იჯექი ჩემს თითებში წერა რომ სურდათ.

არეული გრძნობები (7)

ნიუ-იორკში საოცარი დრო გავატარეთ. მე და ალექსანდრე 24 საათი ერთმანეთზე ვიყავით მიწებებულები და მაინც არ გვყოფნიდა. თბილისში დაბრუნება არ მინდოდა, თუმცა მარის და გიოს საქორწილო საქმეებში უნდა დავხმარებოდით და სხვა გზა არ გვქონდა. -ბავშვებო! რადგან

ამიტომ ზოგჯერ მომიტევეთ განმარტოება

ზოგჯერ მგონია, რომ უცხო ვარ მე ამ მიწაზე, დავიარები როცა უხმოდ დედამიწაზე, თითქმის არ მესმის ჩემს გარშემო ხალხის ხმაური და არც ჩემს ბგერებს ახსენდებათ აურზაური,

ტყის საიდუმლოება (თავი მეშვიდე)

რასაც ვერ დავუკარგავთ, ჩამოსხმული ტანი და ლამაზი მოყვანილობის სახეა. მზესაც კი ეცილება ისეთი ლაღი და კეთილი გამომეტყველება აქვს. შეიძლება ნაზი და წყნარი ჩანდეს, მაგრამ ნუ მოგატყუებთ მისი გარეგნობა, თუ გაბრაზდა მტრისას.