ბედნიერების რეცეპტი (თავი ორმოცდაოთხი)

არც გაოცება, არც სიბრაზე, არც კითხვა, როგორ? არც კითხვა, რატომ? თითქოს ელოდა კიდეც. ამჯერად ტაძარში მდგომნი ისევ უსიტყვოდ აკვირდებოდნენ ერთმანეთს. დახურულ სივრცეში გატარებულ წლებისგან გაცრეცილ, გათეთრებულ სახეზე კაპილარებიც კი ემჩნეოდა გიგას. თუმცა

ემა (დასასრული )

-შენთან მინდა...-გეგა გველნაკბენივით წამოჯდა საწოლზე,ხედავდა მზერადანისლულ ქალს და სურვილი უათმაგდებოდა -მოდი ჩემთან-ვნებამორეულმა ძლივს წაიჩურჩულა და ხელი გაუწოდა ქალს.შეცდა მეტრეველი,უკლებლივ ყველას დახმარება შეიძლება,თუ კი ამის სურვილი გაუჩნდება

Never miss a chance to dance(XI თავი)

-აქ რისთვის ჩამოხვედი?−მოულოდნელად მკითხა მაქსიმემ,ტელევიზორის ყურებისას და გვერდით მომიჯდა,თან ხელში რაღაც მწვანე... ნარწყევისფერი ოდნავ სქელი, რაღაც ეჭირა. -აუუ... ფეხი ამტკივდა,თანაც ძალიან! ვაიმეე,რა საშინლად მტკივა! -თემა ნუ გადაგაქვს!

ბავშვობის სიყვარული -3-

მარიამ - დილით მამაჩემმა გამაღვიძა. საათს დავხედე და.......კარგი, სიტყვები უკან მიმაქვს. საერთოდ არ ყოფილა დილა. -უკვე 4ის ნახევარია, ხომ კარგად ხარ? -კი მა, გუშინ გვიან მოვედი და -ზუსტად მაგაზე მინდოდა ლაპარაკი -კარგი რა მამა მესმის რომ ნერვიულობ

only 5 days...

და ახლა როცა მე ყველა გვერდით მყავს, შეიძლება ითქვას რომ კიდევ გავგიჟდი. წინ მხოლოდ ალკოჰოლი მიდგას ან სულაც სიგარეტი რომელიც ისევ ნაკლად მიმაჩნია. არ მინდა მქონდეს დამოკიდებულება რაიმეს მიმართ ცხოვრებაში, მაგრამ ალბათ, ისევ ისეთი იდიოტი ვარ და ჩემი

სიყვარული..ის სიტყვაზე მეტია!(თავი 1 ) Corrected

-ლიკა გაიცანი ეს ჩემი ძმა ალექსანდრე დადიანია- ო ღმერთო..ისეთი ბიჭი მაჩვენააა... ზღვისფერი თვალები აქვს, მერომ ჭკუა მეკეტება ისეთი, ვარცხნილობაც რა კარგი აქვს -სასიამოვნოა-ამოვიბურტყუნე დაბნეულმა -ჩემთვისაც-ტუჩის კუთხე ჩატეხა -ეს ლუკა ჩემი ძმის

MOBSTER (მე-V თავი)

-გისმენთ ... დღეს ? მაგრამ მე ... და კატო ? ...კარგით, მოვდივარ. -ვინ იყო ? (ტატო) -ლევანის ერთი დაცვა ...მგონი ახალია . -რა უნდოდა? (ტატო)

Lunae Lumen #4

მომდევნო სამი დღე? კოშმარი. კატასტროფა. შიშისგან ღამე არ მეძინა. ანდრე ერთხელ დარჩა კიდეც. მშობლები კი, როგორც ყოველთვის თვეში ერთხელ რეკავდნენ. ალბათ დამავიწყდა თქმა. დედა და მამა გაშორებულები არიან.

უკვე ჩემი დაგარქვი ფერია (15)

ეგ არ მიიღება-გადახედა ღაწვებშეფაკლულ ანის, სვლას უკლო და თვითონ დაეწაფა ბაგეებზე. უცებ ანი ტელეფონზე ზარის ხმა გაისმა, ტელეფონი აიღო გიგასგან იყო წერილი შემოსული და თვალი ბურდულისაკენ შეუმჩნევლად გააპარა. -მიწერე მიწერე-ჩაიცინა ბურდულმა. -შენ

ვარდისფერი სათვალე

ვიბადებით და პირველივე წამს როგორც კი ახალ სამყაროს შევეგებებით ვარდისფერ სათვალეებს გვარგებენ,რომ მანამ მაინც დავინახოთ ცხოვრება ლამაზ ფერებში, სანამ ვისწავლით სათვალეების მოხსნას...