შეწყვეტილი გულისცემა

-გულისცემა შეწყდა - მესმის სიტყვები და ვნადგურდები. ექოსკოპიის ოთახიდან თვალცრემლიანი გამოვდივარ, მაკანკალებს და თავს ძალიან მარტოსულად ვგრძნობ. -მე ის დავკარგე - ვიმეორებ გაუჩერებლად და გარშემო ვერავის ვამჩნევ, მხოლოდ უაზრო სიცარიელეს.

ჩვენ (თავი 13)

ბიჭები გავაცილეთ და ყველამ ჩვენს საქმეებს დავუბრუნდით, აკადემიაში გავიარე , საბუთები მქონდა მოსაწესრიგებელი და გეზი ავიღე სახელოსნოში , ხატვას შევუდექი და ისე მალე გავიდა დრო,საათს დავხედე ცხრა საათი იყო დაწყებული, ტელეფონი ამოვიღე და დადიანის

სიყვარული თუ შეჩვევა ? (2 თავი)

თბილისში ცხოვრება სულ სხვანაირი იყო, შეიძლება რთული იყო მთელი კვირა იატაკზე ძილი, რადგან ვერ ვახერხებდით საწოლის აწყობას და მთელითვე სარეცხის შავი ნაგვის ცელოფნით სხვა უბანში ტარება, რომ ჩემი დის დაქალთან გაგვერეცხა, მაგრამ იმას მაინც სჯობდა სადაც

ერკე მიდასი - გოლიათი (თავი 5)

-აქა ხარ ექიმო? - წინ გამოვიდა ერთი კოჭლი კაცუნა ხელჯოხით და საუბარი დაიწყო. უემოციო, ამავდროულად გაცოფებული, განრისხებული განგებ გაბოხებული, თუმცა ჩახლეჩილი ხმა ჰქონდა. - მინდა ერთი ამბავი მოგიყვეთ... - აშკარა იყო, რომ ახლა თავად ბელადი სწვეოდა

ჩვენ (თავი 12)

დაიწყო ახალი დღე, ახალი ემოცებით სავსე.. ავალიანმა პირობა შეასრულა, თამთა ანისთან დატოვა და ბიჭები უნდა ენახა.. - რა ხდება ახალი შენკენ? სიგარეტს მოუკიდა ბენდუქიძემ და ფანჯარა გამოღო - რავი თამთ არაფერი როგორც ხედავ ისეა ყველაფერი - ყავა ჩამოვისხი

ჩვენ

სიყვარული ,რომელიც ვერ ვითარდება , ფერფლად გვაქცევს

დრო! თავი 37 (დასასრული)

იმიტომ რომ მინდოდა კმაყოფილმა გასცა პასუხი თეოდორეს კითხვას ისე ააქნია ფეხები ბავშვივით - ყველაფერს აკეთებ რაც გინდა? - არა - აბა მაინდამაინც ეგ რატო გააკეთე? - იმიტომ რომ გამეკეთებინა ის რაც მინდა, - და რა გინდა?

შენზე უფროსია,არ შეეფერებით (დასასრული)

-გეყოფა ასმათი, უკვე მაღზიანებ . წყობიდან ნუ გამოიყვან ,ცუდად დაამთავრებ დედა! ცუდად! -შეხედე ამ ლაწირაკს მემუქრება კიდეც,ამ მაიმუნის იმედი აგქვს რო დაგიცავს, თუ წაგავლე ხელი ნაწილებად გაგგლეჯ ტაისია - ყვიროდა ქალი, მის სიტყვებზე ტაისიას სიმწრის

შენზე უფროსია,არ შეეფერებით (თავი 9)

- მამა მშვიდობაა? რა სახე გაქვს -მამი არ მინდოდა რო დღევანდელი დღე ჩამეშხამებინა ,მაგრამ სხვა გზა არ მაქვს უნდა გითხრა რა -მშვიდობაა სიმამრო ? - მშვიდი ტონით მიმართა ანდრონიკემ -კაროჩე დედაშენს ველაპარაკე,გაგიჟდა გადაირია.მაგრად ვიჩხუბეთ და

დაცემული ანგელოზები თავი2 (ნაწილიI)

-რამდენი წლის იქნებოდა - მეკითხება ხმადაბლა -ათი წლის - ვპასუხობ ძლივს გასაგონად -შენ როგორ ფიქრობ რატომ? - მეკითხება და სანთებელას ხელში ათამაშებს. -ამბობენ ანგელოზები ღმერთს თავისთან მიჰყავსო.. ზედმეტად კარგი იყო იმისთვის, რომ ასეთ სამყაროში