ჩვენ (თავი მეშვიდე)

- დედას შევე*ი - მანქანა დაქოქა და სიჩქარეს უმატა - ნუ ტირიხარ! ნუ გამაჭედინებ უარესად! - დუმილი დაარღვია ავალიანმა, მთელი ძარღვები დასჭიმვოდა და ეს ესაა გაუსკდებოდა - მაპატიე - გაჩუმდი თამთა გთხოვ რა - ხელი შუბლზე მიიდო და გზას გახედა..

პატარძალი (სრულად)

სულ ერთი ნაბიჯიც და უფსკრულისკენ დაეშვებოდა ან უხილავ ტახტზე დაჯდებოდა, ქალღმერთად იქცეოდა . ყველა პატარძალი დგას ამ ზღვარზე და არასდროს იცი როგორ განვითარდება შენი ცხოვრება , ვინ იქნები პატარძლის შემდეგ დედოფალი თუ მონა .

შენსკენ სავალი გზები თავი 7

ხომ ხდება ცხოვრებაში მომენტები როცა უზომოდ ბედნიერი ხარ და გეშინია ხელიდან არ გამოგეცალოს ეს ბედნიერება.საპნის ბუშტივით არ გასკდეს და თან არ წაიღოს ყველანაირი გრძნობა , იმედი, ზუსტად იგივე გრძნობა ქონდა ნინას. ეშინოდა ბედნიერების ეშინოდა.

წითური და პოლიციელი 2

- მაპატიე კატ, ვერ ვუთხარი შემეშინდა, ძალიან შემეშინდა მისი რეაქციის და ვერ გავბედე თქმა, თორნიკემაც ვერ უთხრა, გვაპატიე....- ცრემლები ჩამოუგორდა გოგონას თვალებზე, ეკატერინემ კი სწრაფად მოწმინდა და გაუღიმა.

წითური და პოლიციელი

- ქალს უხეშად არ მოექცეთ, მიუხედავად იმისა რომ ზედმეტად ბევრს საუბრობს!- როგორც კი გოგონამ მისი ბოხი ხმა მოისმინა, გაფართოებული თვალებით შეხედა! მერე გაიაზრა, რაც თქვა და გაოცება ბრაზმა ჩაანაცვლა. - მაგ ენას აეხლა..- უცებ გააჩუმა ბიჭმა და თვალები

შენსკენ სავალი გზები თავი 6

- სანდრო სად მივდივართ ძალიან მაინტერესებს. - ნუ ხარ სულსწრაფი. ხელი ჩასჭიდა ნინას და მთელი გზა ასე გაიარეს. სანდრომ კინოთეატრის წინ გააჩერა მანქანა. - აქ რა გვინდა სანდრო. - რას ქვია რა გვინდა ფილმს უნდა ვუყუროთ ოღონდ მარტო ჩვენ

შენსკენ სავალი გზები თავი 5

ნინა დიდი ხანი უყურებდა ფოტოებს. ნუთუ ეს შეიძლებოდა სიმართლე ყოფილიყო? ნუთუ ასე ურცხვად ატყუებდა სანდრო? თავში ათასი ფიქრი უტრიალებდა. -ნინ დარწმუნებული ვარ ამას ახსნა ექნება. - ხო ალბათ

ტაისია ამირეჯიბი (სრულად)

-სამი წლის შემდეგ იმიტომ დაბრუნდი,რომ ჩუმად ყოფილიყავი ტაისია?-და, აი, გაბრიელის ხმა.ხმა,რომელიც ასე ძალიან ენატრებოდა. -არა,იმისთვის დავბრუნდი,რომ ამ სიჩუმეში შენთან ერთად დავიკარგო.-კუპრივით შავი თვალები ისევ შეხვდნენ ცისფერ თვალებს და ეს

მალე დიდი ამბავი მოხდება

მალე დიდი ამბავი მოხდება ჩემი წიგნისთვის,ჩემი ცხოვრებისთვის,ჩემი ყველაფრისთვის ვწერ ამას,მტკივა,მტკივა და ვერ ვიკურნები,ალბათ კიბოზე უარესი მჭირს,რთულია და ზოგადად ძნელია ეს ცხოვრება არ ვიცი რა ვთქვა,სტრესულია,დამტანჯველი

შენ ხარ უტოპია

ვამბობ არ განვიცდი და არ გემალები, და ეს მონატრებაც წარსულს გამიშვია ვამბობ ჩემი გული სხვისთვის დამითმია