შუქი დამიტოვე

გავეცალეთ... სანამ სურვილია, სანამ სიახლოვე... შავი დუმილია ისევ, არე-მარე, ოთხას შუქიანი ფარდა შეატოვეს...

ვინ თქვა რომ სიყვარული ბედნიერება??!! (თავი 8)

დღე ისე მირბის რომ გუგას თვალებს ვერ ვაწყდები.. გული მწყდება რომ არ ვნახე.. მარიამის ირონიული ღიმლი თან დამყვება და მეც ვხვდები რომ გუშინდელი საღამო უბრალოდ გუგას სიმთვრალეს უნდა მივაწერო..თავბრუ მესხმის ამისს გაფიქრებაზეე მაგრამ თითქოს არ მტკივაა..

გიჟი ექიმი მატარებელში (12 თავი)

ბავშვობა -ნუცა წამო გავერთოთ-საღამოს შემოვიდა მაქსიმე -ბოლო გართობა მაქსიმე?-ვკითხე სევდიანად -ბოლო გართობა შენი მტრის იყოს-გამიღიმა და ლოგინიდან წამომაგდო

იო (თავი 5)

ტროტუარის კიდესთან ჩამოჯდა და თავზე იტაცა ხელი. ვერ იჯერებდა, რომ ამ დონეზე დაეშვა. ვერ იჯერებდა, რომ საკუთარმა პრინციპულმა და ამაყმა ბუნებამ უმტყუნა. ვერ იჯერებდა რომ ეს პატარა ბიჭი, ასე ძლიერად მოქმედებდა მის ფსიქიკაზე. მაშინღა იგრძნო გაუსაძლისი

ფიქრები

ამდენ სიძულვილს ვეღარ ითმენს, გული ჩაგრული, მხოლოდ რაც ვიცი, დღეს ჩემშია, რწმენა ქართული.

სიყვარული

რა არის სიყვარული? ამაზე ნორმალურად ვერავინ გაქცემთ პასუხს, სიყვარული არის ამოუცნობი გრძნობა და ალბათ სწორედ ამაშია მისი ხიბლი, სწორედ ამიტომ უნდა ირწმუნო ის. არარსებობს ადამიანი რომელსაც ვინმე ან რამე მაინც არ უყვარს, ან თუ არსებობს მისი ცხოვრება

მარწყვის სურნელი (12)

სიტყვა ჩემს ტუჩებზე რაღაც საოცრად ნაზის და ტკბილის შეხებამ გამაწყვეტინა, ჭკუიდან გადავყავდი მის ტუჩებს.. ისე მაცდურად და გასაგიჟებლად ეხებოდნენ ჩემსას.. სულ ახალ გრძნიბას ითვისებდა ჩემი სხეული და ისე დამაჰიპნოზა წამით არ მიფიქრია მისი ხელებიდან

2 ცხელი შოკოლადი და ერთი ჭიქა კაპუჩინო (თავი 2)

ჩვენი და თორნიკე ბაღაშილის მეგობრობა უცნაურად დაიწყო და უცნაურად გრძელდებოდა. თითქოს მეგობრებზე მეტი ვიყავით ერთმანეთისთვის,მაგრამ წყვილზე ნაკლები. დღე რომ ისე მის გარეშე გასულიყო უკვე მენტარებოდა,მენატრეოდა მის იუაზრო ხუმრობები და საინტერესო

მეგონა,რომ ცისფერთვალება ანგელოზი შემიყვარდა..(თავი მესამე!).

ნუცასაც უყვარდა დემეტრე,უბრალოდ ღიზიანდებოდა როცა ხედავდა როგორ გიჟდებოდნენ სხვა გოგოები მასზე. -ნუც სადხარ ? დავიჯერო ღამის 11ამდე მაღაზიაში ხარ?-სიცილით ვკითხე ნუცას. -არა თაკ ,მოვდივარ და მოგიყვები ყველაფერს. -კარგი. -რახდება?-ღიმილით გახედა

ცოდვილი მამაკაცი ( დასასრული)

დიდი დროის განმავლობაში ველოდებოდი ლაურას ოთახში . მაგრამ ის არ ჩანდა. ბაღში იყო ლუკასსთან ერთად და მეტად იგვიანებდა . უკვე საღამოს რვა საათი იყო , მე კი ადგილიდან არ გავნძრეულვარ . ველოდებოდი და გონებაში აზრებს ვაწყობდი, თუ როგორ ამეხსნა მისთვის ,