მკვლელობა შავი იებით (ნაწილი 1)

შავი გრძელი ატლასის კაბა, ყვავილებში გაწყობილი ეცვა ახალგაზრდა ქალს, რომელიც უსულოდ იწვა იატაკზე. მასთან ახლოს ხნიერი კაცის სხეული იყო,რომელთა შორის მანძილი ყვავილებს დაეფარათ. იები იისფერი იები,სრულიად მიმოპნეულიყვნენ მათ შორის, ისე თითქოს ვიღაცას

ძველი პიანინო - 55

მიმი დედის საწოლ ოთახთან ფეხაკრეფით მივიდა, დარწმუნდა, რომ უკვე დედას ღრმად ეძინა, მერე თავისი ოთახის კარიც ჩუმად გამოხურა, მანაქანის გასაღებს სტაცა ხელი და გარეთ გამოვარდა... საჭეს ამჯერად მისი მეგობარი მართავდა, თავად სავარძელზე მოეწყო და თვალები

ლოგინის გოგოები (თავი მესამე)

-წესით ძალიან უდარდელი ხუმრობა უნდა ყოფილიყო-ღრმად ამოისუნთქა- ეს ბოლოს დავგეგმეთ, სულ ბოლოს ორნამენტების გაკვრა რომ დავიწყეთ დაქირავებულ,საკმაოდ დიდ სახლში. საუბარი ტატომ ჩამოაგდო, მითხრა, ის გოგოები თუ მახსოვდა ჩემ ივენთზე მოსვლა რომ არ ისურვეს...

ასეც ხდება ხოლმე (27 თავი)

ნიკოლოზი ბანცალით წავიდა ნიდასკენ, გოგონამ ხელი შეაშველა მეუღლეს, რომ არ წაქცეულიყო და ღვინის ჭიქა ხელიდან გამოართვა. -ზომაზე მეტი გაქვს დალეული.. უკმაყოფილოდ გააქნია თავი გაღიმებულმა.. -მე მეგონა.. მეგონა.. მეტყოდი რო... თვალების ფახუნით დახედა

ქუჩას მივუყვებით ორნი...

შენი ფილტვებიდან ჰაერს უხვად შევისრუტავ კვლავაც... იცი? პირველ კოცნის ავტორს შენი სახელი აქვს ახლაც...

ჩიტები

გაქრა.როდის ამბობენ, გაქრაო? როცა ვეღარ ხედავ? როცა ვეღარ გრძნობ? როცა ვეღარ გესმის მისი ხმა? ალბათ, ესეც გაქრობაა, მაგრამ ჩემთვის მაშინ ქრება, იკარგება, უჩინარდება ადამიანი, როდესაც ივიწყებენ. დავიწყება. მეც მივიწყებდნენ. ნელ-ნელა, დღითი დღე

მაბედნიერებ! (10 თავი)

-გადმოდი-მითხრა მკაცრად, მე კი ადგილიდან არ ვიძვროდი იმის მიუხედავად რომ თვითონ გადავიდა. თავი შემოყო მანქანაში და იკითხა.-გადმოდი თქო ვერ გაიგე -ვერა-ავიბზუე ცხვირი ჯიუტად -შენი ნებაა-მოუარა მანქანას გააღო კარი და მხარზე გადამიკიდა -ალექსანდრე

მინდოდა (სრულად)

მინდოდა შენი რიტმით მეცხოვრა, რომ შენს დაძახილს დავლოდებოდი და სანატრელი მუსიკის ხმაზე შენს მაჯისცემას შევკედლებოდი,

თამაში თავი 4

იქვე ძირს დაგდებულ ხალათს დავავლე ხელი ჩავიცვი და აბაზანაში შევედი, თავზე „კოსა“ დავისვი და ხელ-პირი დავიბანე. მერე სამზარეულოში შევედი და გუშინ ვერ გაგრძელებული ბრუტერბროდების კეთება გავაგრძელე, თუმცა პური გამხმარი იყო ამიტომ ახლიდან დაჭრა მომიწია.

მარწყვის სურნელი (13)

.. ის იყო ხელს მავლებდა, რომ აუდიტორიის კარი გაიღო და ლექტორი შემოკაკუნდა - კარგი იქებოდა რომ ერთმანეთის ზდევის გარდა სხვა რამეს, უფრო მნიშვნელოვანს აკეთებდეთ. დაგვგესლა და პასუხის მოლოდინში ფეხი დააბაკუნა იატაკზე - კარგი იქნეოდა ყველა თავის თავს