ჩვენ (თავი მეექვსე) +18

- გთხოვ გამიშვი - ამოვიჩურჩულე და თვალებში ჩავხედე - რა? - გამიშვი ირაკლი - ხელი ვკარი და ნომერი დავტოვე.

შენსკენ სავალი გზები თავი 3

უნივერსიტეტიდან გამოვდიოდი როცა თაზომ დამიძახაა.სხვა გზა არ მქონდა გავჩერდი.. არადა როგორ ვერ ვიტან ამ ბიჭს. ერთი თავზეხელაღებული ტიპია რომელსაც გონია რომ.ყველა ფეხქვეშ გაეგება.. ვიცოდი რაღაც საშინელებას მეტყოდა და მოიმოქმედებდა არც შემცდარვარ..

Garden of four seasons

დილით ძლივს წამოვდექი ფეხზე,ჯერ კიდევ ჯესიკაზე და ლუიზე ვფიქრობდი.გუშინ როგორც მივწექი საწოლზე ისევე ჩამეძინა,ამიტომაც სწრაფად გავიძრე ტანსაცმელი და შხაპის მისაღებად შევედი სააბაზანოში.ეშლიზე და ლეოზეც ვნერვიულობდი.ეშლისთან მაინც ისე ვერ

დრო! თავი 35

მაგას თუ სახლი ქვია - უკმაყოფილოდ ამოილაპარა და ბარბარემაც გაკვირვების ნიშნად გაადიდა თვალები, - სად წავიდეთ აბა? - აუ დემეე, ვიცი შენიაზრი ახლა მაგრამ, სახლში უნდა წამიყვანო, სახლში აუცილებლად უნდა მივიდე

იცი?

იცი?დავიღალე აღარ შემიძლია ცხოვრებამ გამხადა ასეთი, ზოგჯერ ატირებულს ზოგჯერ გამწარებულს, არავინ გამოჩნდება მაშველი.

შენკენ სავალი გზები თავი 2

სანდრო დიდი ხანი არ აშორებდა ნინას თვალს ,უნდოდა საჭირო დრო ეპოვა და დალაპარაკებოდა. ბარში უმრავი მთვრალი, შეზარხოშებული, ხალხი ირეოდა.ნინას ხანდახან გულს ურევდა ალკოჰოლის სიგარეტის სუნი.

ჩვენ (თავი მეხუთე)

დადიანის დანახვაზე სახე გამეყინა,სიტყვა ვერ ამოვღერღე, სასიამოვნოდ გამცრა ტანში,ნუთუ მომენატრა? არ ვიცოდი ეს რა გრძნობა იყო,ვერ ვხვდებოდი.

შენკენ სავალი გზები

მიუყვებოდა ,,ღამის თბილისის,,ქუჩებს ფიქრობდა მის წარსულ ცხოვრებაზე .ალბათ იფიქრებთ რა აქვს 19 წლის გოგოს ამდენი საფიქრალიო?!ახსენდებოდა ბავშვობა უდარდელი,ლაღი,სიყვარულით სავსე მშობლები.

ჩვენ (თავი მეოთხე)

იმ ღამის შემდეგ დადიანი არ გამოჩენილა, დიახ , სწორად გესმით , არ მინახავს ერთი თვე , არვიცი როგორ ახერხებდა მაგრამ საქმეებს ისე აგვარებდა მე რომ ვერ ვხედავდი,მის სილუეტსაც ვერ ვხედავდი, თითქოს გაქრა , არც ბიჭებთან გამოჩენილა , არავის არაფერი გაუგია

კარიბჭესთან

თმების სურნელით გაბრუებულს მაღალი ჯვარიც დამვიწყებია სამოთხისაკენ გზა ამ სირწფელის მე არ მინდოდა სამოთხეში ჯობდა წყვდიადში