მზეზე უფრო თბილი (თავი 1)

- სანდრიკ ჩემო ერთადერთო და განუმეორებელო ძამიკოვ, ხომ იცი როგორ მიყვარხარ?! - რა გიყიდო? - ესეიგი სამი ლეისი ორ ლარიან ფრიქსიც წამოაყოლე.. ჰმ.. კიდე შოკოლადები მინდა.. მიყვარხარ... ჰო და კიდე.. - და?- ნაყინი მინდა ათი ცალი ოღონდ იცოდე მაქსი

მონოს ლექსი

სიტყვებით ძნელია გადმოვცე რასაც ვგრძნობ ცრემლები ბურუსად მომადგა თვალებზე გამიშვით მინდა რომ მე ჩემი სათქმელი ფუნჯებით ლამაზად დავხატო მთვარეზე

გიჟი ექიმი მატარებელში (2 თავი)

დილით ადრე ავდექი რეისი 4ზე იყო ამიტომ შევძლებდი ნორმალურად მომესწრო ყველაფერი. სარბენად გავედი ვაკვირდებოდი და ვიმახსოვრებდი ყველაფერს. ჩიკაგო ქალაქი სადაც ვუყვარვარ, ჩიკაგო ადგილი სადაც მელიან, ჩიკაგო ქალაქი რომელიც შემიფარებს. ამ ფიქრებში

მომხიბლელი ქალბატონი

უკაცრავად ქალბატონო აქ რად უნდა იბატონოთ ეს სხეული მე მეკუთვნის თქვენ რად უნდა ეპატრონოთ ვერ გავიგე ქალბატონო ჩემი გულიც დაგიპყვრიათ გულზე ალი აგინთიათ, ზედ ლოდები დაგიყრიათ.

ღ ა მ ე

მე რად მინდა მზე, როცა მთვარე ცაზე ანათებს!, მე რად მინდა დგე, ღამე სულს ისევ გამინათებს!...

ასეც ხდება ხოლმე (15 თავი)

ყველა მხიარულობდა, ცეკვავდა, ერთობოდა.. მხოლოდ ნიდა იჯდა ფანჯარასთან განმარტოებით.. ღვინის ჭიქა ეჭირა ხელში და ჩაფიქრებული მიშტერებოდა დვალს . -ნიდუ რა გჭირს? გვერდით მიუჯდა იო და ნიდას ჭიქა ხელიდან გამოართვა.. -არ ვიცი . მხრები აიჩეჩა და იოს

ძველი პიანინო - 17

მხატვარს საკუთარ სახლში სტუმრების დანახვაზე რეაქცია სულაც არ ჰქონია. შემოსვლისთანავე მიეგდო საწოლზე. მიმის გაეღიმა, ფიფო მოიღუშა, უსიამოვნო შეგრძნება არ ასვენებდა... ეჭვი კი გულის სიღრმეში მიმალა, მაგრამ მაინც სადღაც ღრღნიდა. - რა უნდა გავაკეთო

მორჩილება 17

-ხო არ გაგიჟდი,რას აკეთებ,თავი დანამებე - შეეწინააღმდეგა მარიამი და სახეში შემოარტყა.გიორგი ვერც ამან შეაჩერა და მარიამმა ძიერად უკბინა.გიორგი ამან გააღიზიანა და სახეში სილა გააწნა.მანქანიდან გადავიდა,მარიამის კართან მივიდა,გააღო და მანქანიდან

მინდა სიცოცხლე რაღაცას გავდეს!

რატომ ხდება ნეტავ ასე? ალბათ ისევ ქროლავს ქარი?! ვთქვი: რითმებით დავიღალე ჩემ გულში მზე აღარ არის.

გიჟი ექიმი მატარებელში.

ფანჯრის რაფაზე ვზივარ, ხელებს შორის მამიდას შემოტანილი ყავა მიჭირავს და გავყურებ ჩიკაგოს. მიყვარს ჩიკაგო ეს ის ქალაქია სადაც მივხვდი, რომ უბრალოდ უნდა გაერთო. თბილისი 13 წლის ასაკში დავტოვე. მყავდა მეგობრები, რომებსაც ვუყვარდი. თუმცა ჩემი გარეგნობა