მიყვარხარ

ვინც შორიდან პატივს გცემს , და არ გეტყვის სიტყვებს სრულს იცოდე რომ ის ატარებს ნამდვილ შენს სიყვარულს

საბედისწერო რომანი თავი 6

-კი შესანიშნავია. -ძალიან კარგი. მივედით ერთ მყუდრო კაფეში დავჯექით და ყავა შევუკვეთეთ მერე დავიწყეთ ჩვენი წარსულის ამბების გახსენება თუ როგორ შევხვდით ერთმანეთს,არა მარტო ჩვენზე საერთოდ ჩვენს წარსულზე ვისაუბრეთ და ასე ტკბილას განვლო ამ

პაემანი ეშმაკთან. 2

პაემანი ეშმაკთან.-სანდრა გაიღვიძე მეორე ოთახიდან ნაცნობი ხმის ყვირილი მომესმა, გვერდი ვიბრუნე და საბანი წამოვიხურე. წუთიც არ იყო გასული ოთახის კარი, რომ გაიღო - სანდრა დამაგვიანდება ატიტინდა პატარა მიქავა - მათე გადი! - დ ა მ ა გ ვ ი ა ნ დ ე ბ ა ა

პრივეტ

ნამდვილად ჩოულებრივი დღე,ცა მოქუფული,ცივა,გარეთ თოვს,ბავშვები კი სკოლაში მიიჩქარიან.დილის 9ის ნახევარია მარი ალაგებს წიგნებს,იცმევს თავის ლურჯ კეტებს,იღებს შავ კურტკას და გადის გარეთ.ხედავს ბიჭს რომელსაც გიორგი ქვია,ცნობს რადგან მისი სკოლელია მაგრამ

უსიყვარულოდ

უსიყვარულოდ მზე არ სუფევს ცის კამარაზე, სიო არ დაჰქრის, ტყე არ კრთება სასიხარულოდ....

მგონი ასე სჯობს, არა?!

ნამდვილი "მე" მხიარული, ლაღი და პრანჭია გოგოა... ეს არსება კი მაიძულებს, ვიყო ჩუმი, ბნელი და საკუთარ თავში ჩაკეტილი გოგო... გოგო, რომელსაც ჰგონია, რომ14 წლის ასაკში არ შეიძლება ვინმე მოსწონდეს და უყვარდეს... საკუთარ მეგობრებს სულ ვეკამათები: "რა

მთვარე

სიზმრად არ ენატრებიო არაო, არა… მთვარე მიმტკიცებს…. მე კი არ ვნებდები, მე შენ მზეს გადარებ, დილით ამომავალს, მე შენ გელოდები….. როდის გათენდები. როცა ღამენათევს სხივებით გამაღვიძებ,, თვალებს გამიხელ და მეტყვი რომ აქ ხარ, ალბათ დავიჯერებ, რომ ეს

2 გრამი სიყვარული (თავი 4 )

-ხოო..ლუკა მჭედლიძე..18 წლის ვარ და წელს ჩავაბარე ბიზნესსა და მართვაზე სეუში..სხვათაშორის 70% გრანდი მაქ :D :D კიდე..რავი ჩემ ცხოვრებაზე ასე თუ ისე მოგიყევი..მთაწმინდაზე რამინდოდა და მიყვარს თბილისის ყურება..ხო თუ მანქანა მყავდა ფეხით რატო

14 თებერვალი

ამ დღეს 21-ე წელია მარტო ვხვდები. არა იმიტომ რომ თაყვანისმცემლები არ მყავს,არამედ იმიტომ რომ არავინ მოდის გულთან ახლოს. მხოლოდ ამ წელს შეიცვალა ჩემში ყველაფერი.

ფოტოგრაფის აღმოჩენა (დასასრული)

იმ დღის მერე ოფიციალურ წყვილად გამოგვაცხადეს ახლობლებმა. ჩვენ მხოლოდ ბედნიერები ვიყავით ყოველგვარი ჩარჩოების გარეშე. მე ვიწამე ბედისწერიდ. დადვანი ჩემი ბედისწერა იყო. ჩემი ბედნიერების მიზეზი. ფერადი და თან უხილავი ძაფები გაიბა ჩვენს შორის და ასე