ვიღაცას უყვარდი შენ (თავი 3)

საშინლად წვიმდა...პატარა, მყუდრო სახლში კი რომელშიც მე და სანდრო ვიმყოფებოდით გაცილებით დაუცველად ვგრძნობდი თავს ვიდრე იმ უზარმაზარი სახლის სარდაფი.ალბათ მშვენივრად გავატარებდი ზაფხულს აქ, მშვენიერ სახლში,ულამაზეს გარემოში, რომ არა რამოდენიმე

დ ე დ ა ს

შენ გაუძელი ამდენ ტკივილებს, დახარე თავი ყველა ცოდვაზე. მინდა ბოდიში რომ მოგიხადო. ბოდიში, მე ჩემს ყველა ბოდვაზე.

მუშვან! 3

მთელი დღე დაეხეტებოდნენ ტაისია და ლაილა და ბოლოს დაღლილ დაქანცულები მიესვენენ ტაისიას ბინაში და მაშინვე დაიძინეს. მომდევნო რამდენიმე კვირა შეგუების კვირა იყო, ამას დამატებული ქალაქს თავიდან იხსენებდა და რაც მთავარია არატაქსით ან მანქანით არამედ

სინათლის სხივი...(9)

ნინას შეტყობინება უნარებზე ყოფნისას მიუვიდა.გაფითრდა ,იმდენად გაუხარდა ,რომ ბედნიერებისგან ხელები უკანკალებდა. ძლივსძლივობით აკრიბა პასუხი . "უნარებზე ვარ და სად შევხვდეთ

ის წავიდა ზამთარში (სრულად)

-შენი ტელეფონი სამუზეუმო ექსპონატი უფროა, რა ურთიერთობებზე მელაპარაკები?- ჩაეცინა ლილეს. -სამაგიეროდ მე ყოველთვის მყავს გვერდით ადამიანები, ვინც ამ ტელეფონის ზარს უპასუხებს,- უთხრა სიამაყით მან.

ჩემი დის წარსულმა სიყვარული მაპოვნინა სრულად

- ბევრი ვიფიქრე. -და რა გადაწყვიტე? -მივდივარ. -მითხარი სხვა გყავს? -მყავს. -მატყუებ ვიცი, რომ ჩემი ხარ. -ცდები მე შენი არასდროს არ ვყოფილვარ და არც ვიქნები.

მებაღე (ნაწილი 5)

პატრონი ცდილობდა დადა გაემხიარულებინა. უკვე რამოდენიმე კვირა იყო გასული, მაგრამ მაინც დადას მხიარულებისა და ბედნიერების შეგრძნება დაჰკარგვოდა. არასდროს არავის უნახავს დადას ასეთი რეაქცია. პატრონი კიდევ უფრო ჩააფიქრა... იქნებ დადამ უყურა...

ორმაგი გრძნობები(7)

-გისმენ ! გისმენ დიდი ყურადღებით და იმედია ისეტ რამეს არ მეტყვი რომ აუქციონზე გასაყიდი მონა მეგონოს თავი. ხო და თუ შეიძლება მოკლედ და თან გარკვევით- ვშორდები, მადლობა ღმერთს რაღაც მოვახერხე. ვუსხლტები და ვისკის მორიგ ჭიქას ვსვამ. სხეულში ჟრუანტელი

ლექტორი (1)

ისეთი სიმპატიურია, გოგოსაც კი შეშურდება მისი სილამაზის. ღმერთო, აქამდე ასე შორიდან როგორ მომწონდა და ახლა?! ასე ახლოს.. გული გამისკდება მალე. დაბნეული, სულელური ღიმიდან მისი ხმა მაფხიზლებს

ისტორიები ნაწილი 8

ალბათ, ასეთი უმწიკვლო და ანგელოზივით ბავშვი იყო ერთ დროს ლექსოც. მის გულში და თვალებში მხოლოდ სითბო და ინტერესი იკითხებოდა გარემოსადმი. მერე კი სადღაც გაქრა მისი უმწიკვლობა და უბრალოება, მისი თბილი და სიკეთით სავსე გული ბოღმამ და სიბოროტემ ისე