Siempre Staccato 4

_ეს არც მუსიკაზეა და არც ფანებზე, ერთ გათამამებულ თინეიჯერზეა, რომელსაც ბავშვობაში ვიღაცამ ჩაუნერგა, რომ ამ ქვეყნად ვერავინ შეედრება და ახლა ამ აზრით ისეა დაკომპლექსებული, რომ მზადაა, ყველას გადაუაროს, ვისთვისაც სამყარო მის ირგვლივ არ ტრიალებს.

არჩევანი (თავი 5)

ტელეფონით ხელში გათიშულს ორი წუთით მაცლიან გოგონები, მერე კი ერთდროულად იწყებენ ქოთქოთს და მილიონი კითხვის დასმას. - ვინ იყო და რაო?- მეკითხება ნანუკა. - გოგო თორნიკემ დაგირეკა ახლა შენ?- ალმაცერად შემომყურებს ლენა. - მომავალი ბოსი იყო გოგო?- ახლა

ნოემბრის 13 (თავი 3)

"ცოლი არ მყავს და არც უნდა მყოლოდა!" -ფრაზა რომელმაც იმაზე უფრო მეტად დამაბნია ვიდრე წარმოვიდგენდი. ჩემი არეულ-დარეული ფიქრები კიდევ უფრო ამირია.. თითქოს ჩაახშო და ზემოდან რაღაც შავი ფარდა გადააკრა, რომელსაც ვერ ვწვდები. უფროსწორად დემეტრე არ

მუდმივი თამაში

დღეს დავიწყე წერა მეგობრებო, ძალიან გთხოვთ შემაფასოთ თუ რათქმაუნდა არ დაგეზარებათ, გპირდებით მალ-მალე დავდენ , დააფიქდირეთ შეცდომები და ამიხსენით ამასთან ერთად შეცდომის აზრი ,ახალბედა ვარ,გმადლობთ

კარზე ზარი (სრულად)

სამზარეულოში ფეხშიშველი ვიდექი და საჭმელს ვიცხელებდი. კარზე ზარის ხმა რომ გავიგე უცნაურმა შეგრძნებამ დამიარა. რას წარმოვიდგენდი რომ ეს ზარი ჩემს მთელ ცხოვრებას შევცლიდა?. კარი რომ გავაღე საშუალო ასაკის ქალი და 20წლამდე გოგო დამხვდა -გამარჯობათ, სოფი

საჩუქრები (სრულად)

სიყვარულის უცნაური ისტორია,აუ გთხოვ რა, თორნიკი თავის დედიაშვილთან ერთადა, და მაყვალა ბებიასთან ხომ ვერ ვიჭორავებ ეს 2 დღე. ჩამო რა თუ გიყვარვარ. -აუ ძაან ატრაკებ რა. მაგრად მეზარება. მანქან მაინც მყავდეს.ორშაბათს დილის 9 საათზე სამსახურში უნდა

ყველაფერი ისევ შენთვის (4)

დროზე! სასწრაფო გამოიძახე, მე ვეცდები დავედევნო!-იარაღი დამიტოვა და გაიქცა, რას აკეთებს! მაშინვე დავრეკე სასწრაფოში, 5წუთში მოვიდნენ და გიორგი წაიყვანეს, მე თან გავყევი

სიყვარული სითბო ოჯახი

სიყვარული სიყვარული და ისევ სიყვარული

მხილოდ ერთი (9)

ნუ მახსენებ რაა.... რაღაც საშინელება. სიცივე ვიგრძენი, თითქოს საბანი გადამივარდა ძირს, ასე ხშირად მემართება, ძირს დავიხარე მაგრამ არაფერი დამხვდა, მერე გავსწორდი და გვერდით გადავბრუნდი, ვიღაც უცხო დავინახე,შენ მეგონე, გიძახდი... უმისამართოდ

სიზმარი...

ორივეს ტკიოდა ერთმანეთი და ამავდროულად უერთმანეთობა... მაინც ამოხეთქა ზღვა მონატრებამ... ორი სული ერთმანეთს შეერწყა... აღარ არსებობდა სხვა არაფერი... თითქოს დრო გაჩერდა... იყო ის და იყო ეს...