ამაყიანი ადამიანი.

გზა აგებნათ? შიშის გეშინიათ? რისთვის , ან ვისთვის. უმანკო კედელს ძალაც აღარ აქვს, ნაკუწებად აქციეს. კარებს მიღმა ბრძოლა გვიწევს, და ბედთან თამაში.

დაწყევლილი მეგობრობა (სრულად)

მე ვარ ლუკა..... ჰო მე ვარ ლუკა!!!!!!! ეს ყველაფერი თანდათან უფრო ემსგავსება კოშმარს !!!!! მინდა გავიქცე!!!!! თუმცა არვიცი სად........ სად შეიძლება ახლა ვინმემ შეიფაროს ადამიანი რომელსაც ასეთი წარსული აქვს..... ამ ამბის

შენ მე ბორკილებს ვერ დამადებ?!#8

დილით ლეამ აქსანას წინაღამით მომხდარი უამბო, აქსანა უფრომეტად აღფრთოვანდა ალექსანდრეთი, თუმა ფეგმა შეახსენა დაქალს და სთხოვა ცივი გონებით ემოქმედა.. შუადღის შემდეგ ალექსანდრემ მიაკითხა.

მოდი გალაკტიონ!

მოდი გალაკტიონ!.. ცოტა მომისმინე, მაგ შენს მესაფლავეს არ სწამს ერთგულების - რადგან ორგულებმა სატრფო დაივიწყეს, მერე სუფრა მართეს მათი შეუღლების. მაგრამ გალაკტიონ, რატომ არ დაწერე, ყველას რომ უდგება "რაღაც" ფიქრის წამი.

ანდრო, ყაზბეგი და ორი ქეთა.. (ნაწილი მეორე)

-ხო იცი, მსოფლიოში ყველაზე მაგარი დედა ხარ შენ! დოინჯშემორტყმული ვდგავარ და ველოდები, როდის იგდებს ყურთ ჩემს ხმას. -შარვლის ჯიბეში ნახე და აიღე, ოღონდ მთლად არ გამაღარიბო,იცოდე.

forever (I/3)

-მე, შენ, ბიჭები მათი გოგონები და თუ მოისურვებს შარლოტა და სემი -კარგი,-მას უნდოდა წასვლა ეს სახეზე ეწერა და ამის მისახვედრად სულაც არ მჭირდებოდა მისი აზრების წაკითხვა -აქვე ახლოს მივდივართ იქ ტბაა,-ვერას მიერ წასვლამდე შემოტანილ ჩემს საუზმეს

ერთხელ წვიმაში (მეოთხე თავი)

უკვე სამი კვირა გავიდა რაც რომში ვარ აქ ერთი გოგო გავიცანი ისიც ქართველია, ჰოდა კიდევ კარგი ელენე მყავდა თორემ სულ გავგიჟდებოდი, აქ ყოფნა უკვე მაგიჟებდა და გადავწყვიტე დედასთვის და მამასთვის რაღაც მეთქვა და ორივე დავიჯინე გვერდით და დავუწყე

Siempre Staccato 4

_ეს არც მუსიკაზეა და არც ფანებზე, ერთ გათამამებულ თინეიჯერზეა, რომელსაც ბავშვობაში ვიღაცამ ჩაუნერგა, რომ ამ ქვეყნად ვერავინ შეედრება და ახლა ამ აზრით ისეა დაკომპლექსებული, რომ მზადაა, ყველას გადაუაროს, ვისთვისაც სამყარო მის ირგვლივ არ ტრიალებს.

არჩევანი (თავი 5)

ტელეფონით ხელში გათიშულს ორი წუთით მაცლიან გოგონები, მერე კი ერთდროულად იწყებენ ქოთქოთს და მილიონი კითხვის დასმას. - ვინ იყო და რაო?- მეკითხება ნანუკა. - გოგო თორნიკემ დაგირეკა ახლა შენ?- ალმაცერად შემომყურებს ლენა. - მომავალი ბოსი იყო გოგო?- ახლა

ნოემბრის 13 (თავი 3)

"ცოლი არ მყავს და არც უნდა მყოლოდა!" -ფრაზა რომელმაც იმაზე უფრო მეტად დამაბნია ვიდრე წარმოვიდგენდი. ჩემი არეულ-დარეული ფიქრები კიდევ უფრო ამირია.. თითქოს ჩაახშო და ზემოდან რაღაც შავი ფარდა გადააკრა, რომელსაც ვერ ვწვდები. უფროსწორად დემეტრე არ