ცხოვრება იმდენად ირონიულია...(თავი 2) +18

ემილი-დილით ვიღვიძებ თითქმის 12 საათია, ვეძებ ტელეფონს ტრადიციულად გავყევი ყურსასმენებს, რომელიც სხეულზე მაქვს შემოხვეული იმ იმედით, რომ ტელეფონს ვიპოვი. დავხედე ეკრანს და 24 გამოტოვებული ზარი იაგოსგან და სალისგან იციან ჩემი გაღვიძება მარტივი

ვიკა, ჩემია! (10) დასასრული

დილით ადრიანად წავედით უშგულის ცენტრში სადაც ათობით ახალგაზრდას მოეყარათ თავი. ყველანი სპორტულად ვიყავით გამოწყობილები რადგან გზა დიდი იყო თანაც დამღლელი. გიდი მითითებებს გვაძლევდა თუ რა იყო დაუშვებელი და როგორ გავატარებდით 2 დღეს, ყველანი სათითაოდ

სიცოცხლის საათი 6

ქალბატონო დედათქვენის -ნატო გოგონი,ეს ლიფტიც რამდენხანს უნდება-ვწუწუნებ და იმწამსვე ჩერდება ლიფტი,გავრბივარ და უკან ეს გოგონა მომდევს..ზუსტად ვხედავ ჩვენს ექთანს დერეფანში,ვაფრინდები და ძირს ვაგდებ,ზევიდამ ვაფრინდები და სახეში მუშტებს ვუშენ

დაუსრულებელი ნახატი ...

წერდა და გრძნობებს სევდისფერი თან ახლდა რითმა, ცოდვის ჯაჭვებით დაბორკილი სპეტაკი სული. წერდა და ვიღაც უსათუოდ მიხვდა რომ - მიხვდა ეს იყო გოგო მხატვრისაგან ნახატი ფუნჯით.

ყველგან გამოგყვები (6)

ანა სანამ დაბრუნდებოდა ოთახში, ნინამ თავის ჩანთას დაავლო ხელი და გავარდა სალონიდან იქიდან კი პირდაპირ სახლში მივიდა. შესასსვლელში ჯორჯი დახვდა, ეტყობა სამსახურში ეჩქარებოდა.

"იმედი ყველაზე ბოლოს კვდება..."

დილა ჩვეულებრივად დაიწყო წავედი უნივერსიტეტში ვზივარ აუდიტორიაში და ვუსმენ დავითის ლექციებს. ოხ როგორ მეზიზღება ეს კაცი! ბავშვებს საოცრად ამცირებს თუმდაც იმის გამოც კი უჩხუბია რომ ძირს კალამი დავარდნოდეთ! ბავშვებს მატერიალური მდგომარეობის მიხედვითაც

ტკბილი შეცდომა-ნაწილი 12 (დასასრული)

-არგინდა დავქორწინდეთ? -რა თქვი?-გავხედე ლუკას გაკვირვებული -მინდა რომ ქორწილი გ ა დ ა ვ ი ხ ა დ ო თ-დამიმარცვლა ლუკამ -აუ გიჟი ხარ რა-ჩამეცინა და თავი ბალიშს დავადე.-თანახმა ვარ-შევხედე ლუკას და ენა გამოვუყე -სერიოზულად? -კი კი კი -მაშინ.. მალე

არქანგელოზი ( თავი 5 )

-მორჩა გაბრიელ მკვდარი ხარ . გაიფიქრა ლუციფერმა ... გაბრიელი განძრევას სცდილობდა თუმცა ჭრილობებმა ამის საშუალება არ მისცეს ... - ნუთუ ლუციფერის ხელით უნდა მოვკვდე ? მე და მას ჰომ ყოველთვის ყველაზე ძალიან, ერთმანეთი გვიყვარდა , ან რას სჭირს მას ,

მაპატიე

მაპატიე საკუთარო თავი, რომ არ იყავი ყოველთვის საუკეთესო, მაპატიე საკუთარო თავო, რომ ხშირად აკეთებდი იმას რაც არ გინდოდა, მაპატიე საკუთარო თავო, რომ ვერ შეძელი ის, რაც გსურდა, რომ დღეს მარტო ხარ, რომ დღეს არავინ გყავს, ვისაც დაელაპარაკები ისე,

ხანდახან სიტყვები სათქმელს ვერ ამბობენ (7)

ჩვენ,ახალგაზრდათა უმრავლესობა ყველთვის ისე ვცხოვრობთ როგორც „გვისწორდება“ და არასოდეს ვფიქრობთ მომავალზე და ამ ქმედებათა შედეგებზე.ეღტ დრს გგონია რომ ქვეყნად შენზე ბედნიერი არავინ დაიარება,თუმცა მეორ დღეს სამწუხარო რეალობას პირდაპირ ეჯახები და