სამუდამოდ სიცოცხლეში (მეცხრე თავი)

ყოველთვის როცა ვწერ მეშინია მომდევნო თავმა იმედები არ გაგიცრუოთ. -ანდრეი. -მისი თბილი სხეული გონებას უბინდავდა, ფეხისგულებიდან ენით გამოუთქმელი ჟრუანტელი სხეულს მაღლა აუყვა და მკერდამდე ასული შეეკუმშა იგი. სისხლი აუჩქროლდა, გრძნობდა მთელს სხეულში

საყვარელი ღიმილი და 'ასდ' დაუსრულებლად

სამართლის ფაკულტეტის სტუდენტის ისტორია რომელიც პოულობს საუკეთესოს მის ცხოვრებაში.მეთვითონ მიკვირს აქამდე რამ მიმიყვანა. მე... ვაჩე სხირტლაძე.. მივედი იქამდე , რომ სადაცაა უნივერსიტეტიდან გამომაგდებენ. ვხვდები, მაგრად შვტოპე და ალბათ გვიანიცაა უკან

ველური ორქიდეა (4 თავი)

სტუმრებმა ვივალდის „გაზაფხული“-ს ფონზე ნელ-ნელა იწყეს სვლა. ყველა ისეთი სანახავი იყო, მართლა მეგონა, რომ შუა საუკუნეებში გადავსახლდი. ისეთი საინტერესო იყო ის ყველაფერი რასაც ვხედავდი, რომ დაღლილობა სულ არ მახსოვდა. აჰა, ბატონი გიგიც გამოჩნდა.

სიცოცხლის საათი (ნაწილი 2)

მამაკაცებს როგორ შეიძლება რომ გააჩნდეთ ორი ტიპის პირ-სახე? პირველია ჯელტმენი,ზრდილობიანი მენი,მეორე კი ვიღაც ძირს მომღოღავი ქვეწარმავლის მსგავსი,უზრდელი და ფხუკიანი. ვცდილობ ყურადღება გადავიტანო სხვა

SoulMate 20

ის აღარ იყო. ალექსი ვეღარასდროს გადამიწევდა თმას უკან. ვეღარასდროს ვნახავდი მის თვალებს. ვეღარასდროს გავიგონებდი მის სიცილს. ვეღარასდროს ვაკოცებდი მის ტუჩებს. ვეღარასდროს შევხედავდი ადამიანს მსგავსი სიყვარულით.

ბინდიანი წარსული V

დემნამ თვალი ვერ მოხუჭა უყურებდა მძინარე ნენეს და ათასი ფიქრი აწუხებდა. რაღა ათასი, ერთი, ნუთუ ნენეც იმას ფიქრობდა და გრძნობდა რასაც ის?! დილით დემნამ სათბურიდან საუკეთესო ყვავილები მოკრიფა და ბალიშთან დაულაგა მის საყვარელ ქალს. უკვე მეორედ უყურებდა

უშენო ..

უკვე გამიარა გაბრაზების პიკმა.. ახლა ყველაზე რთული პერიოდი იწყება .. მენატრები ! მტკივა .. ვიტანჯები .. სუნთქვა მიჭირს იმ სამყაროში სადაც ორივე ვართ და ერთმანეთის აღარ ვართ.. მტკივა უშენობა.. ყველა უშენო წუთი.. ყველა უშენოდ გათენებული დილა.. ყველა

SoulMate 19

რომ შემძლებოდა იმ მომენტში დაბრუნება, ათასი რამ იყო რასაც ვეტყოდი. ჩემს გულს ამოვიღებდი და მივცემდი, ვეტყოდი ყველაფერს რაც შემეძლებოდა. რომ შემძლებოდა იმ მომენტში დაბრუნება მხოლოდ ერთი წუთით, მის სახეს მოვკიდებდიი ხელებს და ყველა ხაზს

მონატრება

შენი სურნელი ქარს წაუღია და გული ჩემი არ დაუნდია, თუ მარტოობა შემოგეძია გთხოვ გულის კარი არ გქონდეს ღია გთხოვ ჩემს წერილებს ნუ ტოვებ მარტო

ლილიანა

რათქმაუნდა არცერთი დამატებითი წამი...ვიმეორებ და ვცდილობ ბალიშიდან თავი წამოვწიო... თვალებს ვერ ვახელ... მიდი ლიილ!მიდი! გამოფხიზლდიი!!! ჯერ ერთ თვალს ვახელ,შემდეგ მეორეს.... ღმერთო! როგორ არ მინდა დღეს უნივერსიტეტში... შუბლში ვირტყამ გაშლილ ხელს და