სამუდამოდ სიცოცხლეში

ბენი საწოლზე წამოჯდა. ქალს გადახედა რომელსაც მშვიდად ეძინა, მერე მისკენ დაიხარა და ლოყაზე აკოცა. ლამაზი გოგონაა ემილი. შავი თმებითა და დიდი შავი თვალებით. მაღალია მაგრამ ქმართან საკმაოდ დაბალი სჩანს, ან პირიქით ბენი არის ზედმეტად მაღალი. ასაკი ბენის

ბედის საჩუქარი თავი 6

რამდენიმე დღემ განვლო რაც სანდროს ოჯახში ვიყავი, თავს უხერხულად ვგრძნობდი, მიუხედავად იმისა რომ ყველანი ცდილობდნენ თავი უცხოდ არ მეგრძნო. მინდოდა ჩემს სახლში, ჩემს საქმეს დავბრუნებოდი მაგრამ ეკასგან გავიგე რომ ნიკა გამწარებული მეძებდა და კიდევ

...... 2

-და რას ელოდი?- ერთრერთი ბიზნესმენის საყვარელი და ქეტას დაქალი უკმაყოფუ\ილოდ უყურებდა ქეთას სახეს. -არაფერს ვნიშნავ.. -როგორ არ ნიშნავ მაგრამ შენ საყვარელი ხარ, ამიტომ კი არ უნდა შეაწუხო და მოინდომო მეტი შენთვის უნდა იყო, თუ ძალიან შეაწუხებ წავა,

ცისფერი და მწვანე (თავი 2)

-ირაკლი, ეს ყველაფერი ძალიან ლამაზია და მადლობ, მაგრამ რატომ მე? დღეს გამიცანი და უკვე ეს ყველაფერი.. როგორ გითხრა, არ მესმის.. -ჰო ვიცი მართალი ხარ, მაპატიე.. უბრალოდ დღეს ჩემი ძმის დაბადების დღეა. 16ის გახდებოდა და მინდოდა აქ მოსვლა. შენ რატომ

აირჩიე შენი გზა (ნაწილი 4)

გუკა მანქანას ძრავს და გაოვებული აპარებს თვალს ანერვიულებულ ძმაკაცს -დაჩი მშვიდობა გაქვს ? -ცალ ფეხს ათამაშებს და სიგარეტს უკიდებს,უპასუხოდ ტოვებს გუკას მ ოლოდ

ბედისწერა?!

ყოველ ღამე ვფიქრობ წარსულზე. მზის მოლოდინში ვათენებ ღამეებს. სიკვდილიც მინატრია. აღარ განვიცდი. აღარ მოვა. უსასრულობამდე

მკვდარი ოცნებები 2

-საღამო მშვიდობისა -თვალის ჩაკვრით მომესალმა და ჩემს გვერდით დაჯდა -საღამო მშვიდობისა -ვუპასუხე ჩემი მხრიდან და ვისკის მეორე დოზაც მოვითხოვე -ასეც ვიცოდი, რომ ვერ მიცნობდი

შენ ..

მე,მინდა ბედნიერი ვიყოთ ერთად ..მე,მინდა ბედნიერები ვიყოთ ერთად,მინდა ყოველდილას თუ საღამოს შენით ვიღვიძებდე და შენით ვიძინებდე,მინდა შენი ხელები მეხებოდეს და ყოველთვის მათბობდეს,ისე რომ საერთოდ არც კი

უშენობას ვეგუები ვერ

უშენობას ვეგუები ვერ, უშენობა მანადგურებს,მკლავს მე არ ვიცი რა გრძნობაა ეს არ ვიცი და ვერცა ვკითხავ სხვას!

სიყვარულის ფერები

წამწამები გაქვს თავთუხის ყანისა, თვალები ხომ მელნის ტბაზე მუქი გაქვს, შენს ტუჩებზე ცისარტყელა იელვებს და დრო მოვა ჩვენი პაემანისა...