დასასრული (თავი 1)

უნივერსიტეტიდან დაღლილი გამოვიდა და პირდაპირ სახლისკენ გაუყვა გზას. ახლა, მხოლოდ თბილ ლოგინში ყოფნა უნდოდა და სხვა არაფერი. სადარბაზოში შესვლისას სიგარეტის სუნი იგრძნო. მესამეზე ცხოვრობდა, ამიტომ ფეხით აუყვა კიბეებს და როგორც, კი მეორე სართულზე

გრძნობათა სიჭარბე (6)

სულ სიცილ–კისკისით ჩატენა სანდრომ ყველა ცალ–ცალკე ტაქსში და თვითონაც თან გაყვა.მთელი გზა უაზროდ იცინოდნენ და უმნიშვნელო ამბებს იხსენებდნენ ღრმა ბავშვობიდან. გოგონები სახლებში რომ დაარიგა ყველაზე ბოლოს ნენე მიიყვანა. –არრრრ მინდა შენი

ჩვენი დროის ტრაგედია (ნაწილი 1)

ღამე უმთვარო, უკუნეთი. საზიზრარი ღამეა, რაღაც ცუდის მოლოდინით მიძგერს გული, რაღაც დეჟავიუს მსგავსი. გაჩერდი გულო ნუ როშავ რაღაცებს, გგონია წინასწარმეტყველობის ნიჭი გაქვს თუ რა გინდა, რას ფაციფუცობ. წავალ დავიძინებთქო ვიფიქრე იქნებ დაღლილობისგან

ციტატები წიგნებიდან

დედამიწას სიყვარული ატრიალებს, ასე რომ არა, დაიქცეოდა, ამდენი ცოდვა დაამძიმებდა , ვეღარ შეძლებდა ბრუნვას, ზოგ-ზოგიერთისადმი სიყვარული რომ არა.

შემოდგომის შვილები 5.

დავაგვიანე ვიცი სახლამდე ფეხით მაცილებს და შემოღამებულზე უკვე ჩემს პადიეზდთან ვდგავართ. ხმას არცერთი ვიღბთ უბრალოდ ჩუმად ვდგავართ ერთმანეთის წინ. - ჩემი სიტკბოოო მესმის ნაცნობი ხმა და გააზრებას ვერ ვასწრებ ტანზე ოქროსფერ თმიანი თუკა, რომ მახტება და

SoulMate 4

ისევ სიბნელეში გავიღვიძე. არვიცი რა დრო იყო და ვხვდებოდი რომ აზრი არ ჰქონდა. დაახლოებით ერთმა დღემ მაინც ჩაიარა. ყელს თითქოს ათასობით დანა მისერავდა შიგნიდან, ვიცოდი გაუწყლოების გამო ვიყავი ესე. მთელს ფურგონში დამპალი განავლის სუნი იდგა.

ნინო წულუკიძე - ბედის ტორეადორი

მე ცინიკოსი მეოცნებე ვარ... ადამიანი, რომელსაც ცალი ფეხი ცხოვრების იმ ნაწილში უდგას, რომელშიც ხშირად სიბნელეა, ხოლო მეორე – მზით განათებულში. მოკლედ, გაჩაჩხული ვარ,

არ მოკვდები (თავი 12)

ანის ენა ჩაუვარდა, არ შეეძლო დანამდვილებით ეთქვა რომ უყვარდა. -გეღადავე რატო უნდა გეკითხებოდე გიყვარვარ თუ არა მაინც არ დაგიჯერებდი რადგან სიყვარული არ არსებობს უკვე დარწმუნებული ვარ. -ა... დიტო ვიცი რო არ გიღადავია. -არა ვიღადავე. რა შენ

ექიმი დეტექტივი 15

როდესაც ყველანაირი ფიქრისგან უკვე თავისუფალი ხარ უწონადობა მთლიანად გიპყრობს ცოტა ხნით მაინც. შემდეგ კი ერთი საკითხი მაინც ამოტივტივდება, რომელზეც ფიქრები ქარიშხალივით დაგატყდება თავს. ცხოვრება ზედმეტად ხანმოკლეა იმისთვის, რომ იცხოვრო ისე როგორც

სვანური ვერდიქტი (9 თავი)

გული გამიჩერდა, ბაშვებისკენ მივბრუნდი, მას ვეძებდი თვალებით, მას თავი დაეხარა, ხელები დაემუშტა და მაქსიმალურად იკავებდა თავს. იმ წამს იმდენად დაუცველი მეჩვენა მინდოდა მოვხვეოდი და დამეცვა, ყველა ტკივილი გაუშიშვლდა უნებურად. მას ისევ ტკიოდა,