უკანასკნელი დღე+უსასრულობა წარმავალია..

ცხოვრებას აზრი რომ ეკარგება, მაშინ ყველაფერი იკარგება..! როცა არ იცი რა უნდა გააკეთ ცადო ნაბიჯი უფსკრულისაკენ კი არა უსასრულობისაკენ გადადგა! და როგორმე შეძლო ამ უნამუსო ტკივილთან გამკლავება..!))) იყავი ოპტიმიზმი)))

შენ ჩემი გახდები?! (თავი 44)

ვნაღვლობ!....შენ შეიძლება მართლა აღარ გიყვარვარ, მაგრამ მე მიყვარხარ და ბოლო ამოსუნთქვამდე მეყვარები! ბედნიერი იყავი, ჩემო ერთადერთო სიყვარულო, ჩემო სიცოცხლის სხივო, ნათელო სიბნელისაოო და ყველაზე ძვირფასო განძო! სიცოცხლეს დაუფიქრებლად დავთმობ შენს

წერილი მას

იცი შემოდგომა უშენოდ მოვიდა ჩემს ქალაქში...სექტემბრისეული ჰაერი ჩემს ფილტვებში შემოვიდა და უშენობა ამოავსო.. აცივდა.. ხეებმა ყვითელ ფოთლებთან დამშვიდობება დაიწყეს.. დედამიწა მარტოობით აივსო ჩემი გული კი ქაოსმა დააცარიელა...

სიყვარულის შიშის სინდრომი (2)

-რამე დაკარგე? - გავიგე ბოხი ბარიტონი და სიამოვნებისგან ჟრუანტელმა დამიარა , ვგიჯდებოდი როდესაც ბიჭს კარგი ხმა ჰქონდა , მას გავხედე , ის ისევ ისე ზიზღით მომშტერებოდა და ჩემ პასუხს ელოდა -არა - დაუფიქრებლად ვუპასუხე და გავუღიმე -მაშინ? - გაიღიმა და

ტკილილი მერე , ტკივილი ახლა

ტკივილი მერე , ტკივილი ახლა,რატომ მიყურებ როგორც ეშმაკი. როგორ მინდოდა მეთქვა, რომ აქ ვარ და რომ ცხოვრება არის ფერადი.თუმცა შენში ხომ დემონი იბრძვის,რომ სულ დაკაწროს უკვდავი სული მე შენ პირდაპირ გეუბნებოდი,

წამიერი ფეთქვა! “1“

-სიმშვიდე შეინარჩუნე,თორემ აღარ მოგისმენ,-უთხრა და ძლივს ამოისუნთქა,ბამბა სპირტით გაჟღინთა და ნაკაწრზე ფრთხილად გადაუსვა,მართას ლოყა საშინლად აეწვა,მაგრამ არ წამოუყვირია,

განაჩენგამოტანილი (ნაწილი 1)

ღამის 4 საათია. უცებ საშინელი ხმა ძილს მიფრთხობს, ხმა რომელიც ჩემი ბავშვობის საზიზღარი მოგონებაა.. ხმა რომლის გაგონებასაც ზოგჯერ სიკვდილი მირჩევნია.. ჰო ასეა.. სიკვდილი მართლა მირჩევნია. ზოგადად ვთვლი რომ სიკვდილი

ღამე ორი ცის ქვეშ (დასასრული)

რამდენიმე წელი გადის, ჩვენ მხოლოდ ერთი ცა კი არა, უკვე ერთი ჭერი, ერთი საწოლი, ერთი აბაზანა და კბილის პასტაც კი ერთი გვაქვს..ეს ჩვენი იდილიაა,იდილია, რომელსაც ბევრი ვერ ჩაწვდება... ყველაფერი დაიწყო ერთი ცით და ერთი ჭერიც გრძელდება, ერთი საწოლით და

''ორმაგი ცხოვრება'' (მეთერთმეტე თავი)

ქალმა ნაზად გაუღიმა. ჯერ ისევ წინა ღამის ხორცისფერი ხალათი ეცვა. გოჩამ მანქანის კარი გაუღო ლილის. ისიც მივიდა, რომ ჩამჯდარიყო, მაგრამ სანამ ფეხს ააბიჯებდა მობრუნდა და თამუნას წინ გადგა. -გმადლობთ_რაღაცნაირად სევდიანად წარმოთქვა, მან და ვიკასკენაც

სასაცილო!

ახლა ზიხარ და ფიქრობ.... რომ რაღაც ისე არ ხდება როგორც უნდა ხდებოდეს.... სასაცილო ხარ....! სასაცილო! რადგან არ იცი..... არ იცი რომ ვიღაცამ შენი,ისედაც მოკლემეტრაჟიანი ფილმიდან, ორ წამიანი კადრი ამოჭრა....