ბლა ბლა და კიდევ ერთი მეოცნებე (6)

-ყველა ბედნიერებასთან ერთად სექსუალური მანიაკიც ყოფილხარ,გაბრაზებულმა გავაბოტე კარისკენ,უცებ დამიჩირა და მაკოცა.ღმერთო რა თბილი და რბილი იყო მისი ტუჩები და რა საოცარი გემო ქონდა.გონება უკვე გადიოდა გაღმა,მაგრამ დავიჭირე ჩემი თავი და რეალობისკენ

სევდისფერი ცისარტყელა დასასრული

აეროპორტში სესილი და გაგა დამხვდნენ. გაგა უკვე დავაჟკაცებული ბიჭი იყო. მათთან სულ მქონდა კავშირი სკაიპით და ფეისბუკით, ხარბად ვათვალიერებდი ხოლმე მათ ფოტოებს. ასე ვთქვათ, ბიჭი ჩემ თვალწინ იზრდებოდა და კაცდებოდა. ის ახლა უკვე სტუდენტი იყო, წვერიც

კიდევ ერთი შეცდომა (სრულად)

**** - ნია, ხვდები მაინც რას მეუბნები? - ვხვდები - ცხოვრებას რომ საკუთარი ხელით ინადგურებ მაგასაც ხვდები? ასე ვერ მოიქცევი ნია... საკუთარი თავი თუ არ გეცოდება სხვებზე მაინც იფიქრე,ხომ იცი რომ დედაშენი ვერ გადაიტანს ... - ნია, ნია მოიცადე! ჯერ არ

სვანის შეყვარება შარია(თავი 12)

-სანდრო ძალიან მიყვარხარ -მეც ჩემო სიხარულო(გვანცას შუბლზე აკოცა).ეხლა მეც უნდა წავიდე.დასვენება გჭირდება -არა არ წახვიდე.(სუსტად ამოილუღლუღა გვანცამ)და თვალები მიელულა, წამლის ზემოქმედების გამო.

სიყვარული და შურისძიება(21თავი)

მეორე დილით სოფო ადრე გაიღვიძა, მზის სხივები ოთახს ანათებდნენ. ლევანს ტკბილად ეძინა. სოფო კი ტკბებოდა ლევანის ყურებით. -გაიღვიძე ჩემო პრინცესა? -კი ჩემო პრინცო გავიღვიძე. ლევან რა ყვირილია? ვაიმე დიანა. რა ხდება?

მწერები (სრულად)

საღამო იყო. არც დღე და არც ღამე. ზუსტად შუაში. მოთეთრო-მოლურჯო ღრუბლებით სავსე ცა. ლამპიონებიც უკვე აენთოთ.

"შემო" "დგომას" რა აზრი აქვს..

"ახლა წვიმს. საღამოა. შნ მარტო ვარ. სექტემბერია, ფოთოლცვენა უკვე დაიწყო. ფანჯარასთან ვდგავარ და ვფიქრობ, ვინ იცის, მერამდენედ ვიხსენებ, როგორ მოხდა ყველაფერი. ოთახში ბნელა, მხოლოდ ლამპიონების ყვითელი, რბილი შუქი შემოდის ქუჩიდან. მერე სინათლეს

შურისძიება ვამპირის ენაზე (პირველი ნაწილი, დასასრული)

ჯესიკა წინ მიიწევდა და გაგონილის დაჯერება არ უნდოდა. ნიკის საფლავზე ავიდა და ვარდების ბუკეტი ხელში შეათამაშა, ნაღვლიანად დახედა და იქვე მდგარ ცარიელ ლარნაკში ჩადო. -ნიკ, ემა ჩემი და ყოფილა, ჩემი და რომელმაც იმ ქვეყნად გაგისტუმრა. იცოდა რომ

ქარის საიდუმლო თავი 3

იმ ღამეს უკანასკნელი იმედი მოკვდა. რაც დღე გადიოდა, მით უფრო ვშორდებოდი სანდროს. ბექაზე ვბრაზობდი. ეს რა ქნა, რა დროს დამიმესიჯა! როცა ასე ახლოს ვიყავი მიზანთან, როცა ოცნების ახდენამდე ერთი ხელის გაწვდენაღა იყო დარჩენილი… რას ვიფიქრებდი

ღამის ფილოსოფია

თუ შუა ღამეს „სპანჯბობის“ მუსიკა გაღვიძებს, ესე იგი რაღაც რიგზე ვერ არის. თუ გაეხვიე მარტოობის გულისამრევ საცეცებში, ესე იგი რაღაც რიგზე ვერ არის. თუ არსებობ, ესე იგი რაღაც რიგზე ვერ არის. მაინც რამდენმა ღამემ უნდა განვლოს, რომ