სიცრუე,რომელიც არ ვიცოდი 25

რაღაც გარდამტეხ მომენტში საკუთარი თავი შევიყავრე,რაღაც მომებტში ვაღაირე კიდეც რომ ჩემი გრძნობები უფრო მნიშვნელოვანი იყო ვიდრე სხვების.

ვიწვი შენი სიყვარულით თავი (10)

_ამის შემდეგ როგორ უნდა მოვიქცე ვერაფერს ვხვდები რა გავაკეთო?!ეს როგორ უნდა მომხდარიყო მე ხომ გიორგი მიყვარდა , ასე უცებ რანაირად, გადამიყვარდა ?!-   თქვა თავი ხელებში მოიქცია და ატირდა.- რატომ არის ეს ცხოვრება ასეთი რთული ნუთუ არ შეიძლება რომ

მკვლელობა შავი იებით (თავი 5)

_ ემა! გამოფხიზლდი, გაახილე თვალები და შეხედე! ემა! _ მოესმა თუ არა კაცის ხმა, დახედა ძირს გაშხლართულ სხეულს და უეცრად უკან გაიქცა ოთახისკენ, კართან გაჩერდა.

მიყვარს

მიყარს შენი ღიმილი ნაზი, მიყვარს შენი მზერა, მიყვარს შენი თმების სურნელი ოროგორ მათბობს ოოო როგორ მათრობს.

მე, გიჟს მეძახიან!

მე, გიჟს მეძახიან! დილიდან დაღამებამდე, მკვდრებს ვუზივარ გვერდით...

შემიყვარე (თავი 8)

-შენზე ძალიან ბევრს ვფიქრობ, იცი? არადა პატარა გოგოები მართლა არასდროს მიზიდავდნენ.. შენ.. ნამდვილად განსაკუთრებული ხარ.-უთხრა ანთებული მზერით, შემდეგ მკლავით მისკენ უფრო ახლოს მოიზიდა და

ავტორი მკითხველს

მეგობრებო, მიწევს წავშალო მე 10 თავი რადგან  ჩემი ნაწერი ახლა რომ გადავიკითხე არ მომეწონა, მგონი ცოტა გადავაჭარბე კიდეც ამიტომ  ამ თავს ვშლი და ახლიდან დავწერ ცოტა სხვანაირად

დაუმორჩილებელი (თავი ) 26

იმასაც ხვდება რომ წინ უნდა წავიდეს რაღაც უნდა გააკეთოს მაგრამ ვერაფრით ხვდება რომელია სწორი გზა , რომელი არ დააზიანებს მის მომავალს .

წყურვილი. დაბრუნება. [ თავი 4 ]

ალდო ტომპსონი მოულოდნელობისგან სკამზე შეხტა, ამ ცივ, სუსხიან ხმას, რომელიც სიმშვიდეს და მრისხანებას ერთდროულად ასხივებდა, რომელიც თანამოსაუბრეს საოცრად თრგუნავდა და წინააღმდეგობის გაწევის ყველანაირ სურვილს უკარგავდა, მილიონ ხმაში ამოიცნობდა. 

აზარია

მეტეხის ხიდზე იჯდა. გაცრეცილი შავი ჯინსი,ნაცრისფერი მაისური და ამავე ფერის კედები ეცვა.ხელები მუხლებზე ჩამოეკიდა და თვალდახუჭული მძიმედ სუნთქავდა..