ტკივილი შენში

ადამიანები უცნაური მოდგმა ვართ რადგან გაგვაჩნია ემოციები მათგან ყველაზე მძაფრი კი ტკივილია ...

''ორმაგი ცხოვრება'' (მეცხრე ნაწილი)

გოჩამ ლილის სახლის წინ გააჩერა მანქანა და გადმოვიდა. კარზე ზარი დარეკა და ზუსტად ის მოხდა რასაც ყველაზე ნაკლებად მოელოდა იმ წუთას. კარი ანამ გაუღო. მის დანახვაზე ქალს ისეტი შეშინებული და შემცბარი სახე ჰქონდა გოჩას ეგონა ყვირილს მორთავდა. არ უყვირია

დრო ყველაფერს კურნავს,გრძნობების გარდა 1

შემიფასეთ დიდი სურვილი მაქვს ვწერო ,მაგრამ რამდენად კარგად ან ცუდად გამომდის ან გამომივა არ ვიცი ...დილით მთელი ჩვენი სამეგობრო ნინას სახლთან ვიყავით.ყველა ახალი გაღვიძებული იყო და ეტყობოდათ კიდეც სახეზე.გოგონები ბუზღუნებდნენ ასე ადრე რომ არ

ვნება (მეოთხე ნაწილი)

-ისე ცეკვავთ,როგორც დაბოლილი ბულბული,-სიცილით მითხრა მან -გინახავთ ბულბული,რომელიც დაბოლილია და თან ცეკვავს?-ვკითხე და მეც გამეცინა -დიახ,-თავი დამიქნია-ჩემს წინ დგას,-თქვა და ისევ გაიკრიჭა.ზედმეტად საყვარელია.

ტყვე (თავი 4)

– აქედან წავიდეთ და სახლში ვილაპარაკოთ. – უხერხულად აწურულ ამალის გადახედა და შეეცადა ოთახიდან გავეყვანე. – ხელი გამიშვი! სახლში არ წამოვალ... გავიბრძოლე კიდეც, მაგრამ არაფერი გამომივიდა. ჩემი სახლიდან გაყვანა და მანქანაში ჩასმა არ გასჭირვებია.

წერილი ოსკარს!

ჩვენში დარჩეს და სულაც არ მგონია, რომ ჩვენი ესმის... მგონია ყურები დიდი საცობებით დაიცო, რომ ჩვენი პრობლემებით სული არ ამოგვეხადა... არა, ვაღიარებ მე ეჭვიც კი მეპარება ხანდახან რომ არსებობს. ( დედა როზას ნუ ეტყვი, ძლიერად კი გამოიყურება, მაგრამ

From My Hands (2 თავი)

-შემოდი! - გასძახა გოგონამ და ტაბლეტს თვალი მოაცილა. -რას შვრები, ანა-ბანა? - ოთახში გაღიმებული ლელა შევიდა და დის გვერდით, საწოლზე ჩამოჯდა. ანამ მხოლოდ მხრები აიჩეჩა და ტაბლეტში „ენგრი ბერდსი“-ს თამაში განაგრძო.

*****

ჩემი პირელი ლექსია ეს და იმედია მოგეწონებათ არვიცი რამდენად გამომივიდა ველი შეფასებებს თუმოგეწონებათ დავწერ კიდე

შენს მეზობლად (ნაწილი 21)

სემესტრებს შორის შესვენება ერთთვიანი იყო, ამიტომ მეგობრებს ძალების აღსადგენად საკმარისი დრო ჰქონდათ. ყველა განტვირთვას და დასვენებას ცდილობდა, მხოლოდ ლუკა გრძნობდა თავს მოუსვენრად - აშკარა იყო, რომ რაღაც აწუხებდა, მაგრამ არაფერს ამბობდა. ერთხელ,

მოსიარულე კატასტროფა (1თავი)

მარიამ ვიბლიანი 16წლის )) ხასიათი? როდესაც სვანზეა საუბარი ხასიათზე ლაპარაკი ზედმეტია. ჩემი სამეგობრო წრე დიდია თუმცა ყოველთვისაა ის ერთი ვისთანაც განსაკუთრებით ახლოს ვისი ბედნიერებაც საკუთარ ბედნიერებაზე მეტად გიხარია ... ლიზა მას ლიზა ჰქვია^^