შენს გამო

გაზაფხულის სუსხიანი საღამო იყო... ვერცხლისფერი მთვარე მედიდურად დაჰყურებდა ქალაქს...მეგონა ვერავინ ამჩნევდა პატარა ბურთულას და თანაგრძნობით ვუმზერდი მას. წვიმის წვეთები მანქანის მინებს ეხეთქებოდნენ,შემოსვლას ლამობდნენ მაგრამ უღონოდ ეცემოდნენ.საოცარი

ნუ დამთმობ თუ კი გიყვარვარ !? (მეხუთე თავი)

ანუკი დამშვიდი! ფრთხილად დავიხარე მის საწოლთან, თვალი თვალში გავუყარე მე შენ რწფელი წმინდა გულით მიყვარხარ და არსოდეს მოგაყენებ ტკივილს. ქრისტიანი კაცი ვარ და რაც შენ იფიქრე, მხოლოდ მაშინ მოხდება როცა ღვთისა და ერის ჭინაშე გახდები ჩემი მეუღლე.

ტალღის ხმაური

როგორც თოლია მეც შევაკვდი ტალღებს მღელვარეს, თითქოს წლებია სულ ყველა წელს მსხვერპლს ეძებს ტალღა. ზღვა ხომ ლოთია… მანც არ იცის ამ ხალხს რატომ კლავს, დღეს კი როგორც ჩანს დარდებისგან ხელახლა დათვრა.

წერეთელი (თავი მეექვსე-მეშვიდე)

რა დავინახე, როცა შევედი? ჯ ო ჯ ო ხ ე თ ი ! იმ წამს ათასჯერ მოვკვდი, და ათასჯერ ძ ა ლ ი თ გამაცოცხლეს. მირჩევნოდა სული ამოეცალათ და ძაღლებისთვის მიეგდოთ საჯიჯდგნას, ვიდრე საყვარელი ადამიანის სხვასთან ყოფნა, ალერსი და მოფერება დამენახა!

რეალობასა და ზღაპარს შორის... (3)

-რა სასაცილო ხარ - ჩაილაპარაკა და სიცილი გააგრძელა - გამოდი აბა დამენახე თავი დამცირებულად ვიგრძენი , თავი ამოვყავი რადგან დამალვას აზრი აღარ ჰქონდა და ჩემი გაბრაზებული მზერა "ვსტყორცნე" ჩემი დანახვისას მას სახეზე ღიმილი დაეხატა და დაეტყო როგორ

სიზმრის ქურდი (თავი XV)

-გაბრიელი- ანას ნათქვამმა თავზარი დამცა. ბიჭებთან ყველაფერი მოვაგვარე! ნაძლევი ჩავშალე და მეგონა, რომ უკვე ყველფერი კარგად იქნებოდა, შევძლებდი ეკასთვის ყველაფრის ახსნას და მასთან ურთიერთობას დავიწყებდი, თავიდან, ტყუილებუს გარეშენ, თუმცა შევცდი.

სიამაყე თუ?! (თავი III)

–სამაგიეროდ, შენ შეიცვალე ბატონო დემეტრე, გაჭაღარავებულხარ–მეც ირონიით ვუპასუხე, დემონსტრაციულად გადავიდე ფეხი ფეხზე და ჩემი ჭიქა გამოვართვი ხელიდან...ოღონდ არაფერი შემეტყოს ღმერთო, ეს არ უნდა მექნა...მისი თბილი თითები ჩემსას რომ შეეხო, ისეთი

ვაჩე ვიბლიანი 1 თავი

თავი მთელი წელი ველოდი ზაფხულს, ერთი სული მქონდა როდის მოვიდოდა. აი ისიც მოვიდა და ისე დაცხა, ისე, რომ ახლა ერთი სული მაქვს როდის დადგება სანატრელი შემოდგომა. დიახ, სანატრელი იმიტომ, რომ შემოდგომაზე ვარ დაბადებული და რაც არ უნდა იყოს ჩემია,

ნუ წახვალ დღეს (1)

- სად არიან აბა შენი დამცველები? მარტო დაგტოვეს? აჰაჰ - ანას ხელები უკანკალებდა უკვე , როდესაც იყურებოდა ბიჭის დიდრონ თვალებში , რომლებშიც რაღაც საშიში იკითხებოდა.. -გამატარე-მეთქი - უნდოდა მკაცრად გამოსვლოდა ეს ნათქვამი მას ,მაგრამ არ გამოუვიდა. -

ალქაჯები V.S ბაბნიკები (ნაწილი 12)

რამდენიმე საათში სახლში მომაცილა და წავიდა . აი მ3 კი... მე კვლავ გაუგებრობაში ჩავვარდი , რა ჯანდაბა ხდებოდა ჩემს თავს ? ნუთუ ? არა არა ! ეს შეუძლებელი იყო , როგორ შეილება რომ მე შემიყვარდეს ბინმე , მითუმეტეს აბაშიძე . ნიას დავურეკე , ის