უწყინარი წარსული

იქნებ ეს მხოლოდ სიწყნარეა ქარიშხლის წინ

დრო! თავი 21

- არ მჯერა რომ გამოვიდა გაეკრიჭა კისერზე ხელები მოხვია და ბედნიერებისგან მოეხვია, უცებ მოშორდა შეხედა მადლობა გადაუხადა ლოყაზე აკოცა და სრულად მოშორდა, - აუ 'ქმარი' ვარ თუ პრობკა, რა ლოყაზე მკოცნი თქვა თუ არა მაშოს თვალები გაუფართოვდა გული უცებ

გავვუცხოვდი.

ადამიანები ისე არ უნდა კვდებოდნენ, რომ ამ ქვეყნად არაფერი არ დატოვონ, ასე უფალი ცოდოა, მან ხომ იშრომა, რათა მოვევლინეთ ამ ქვეყნად.

ხმა არასაიდან ( 5 )

- თუ ვინმე შეგვიყვარდა, თუკი ჩვენი სულის ნახევარს მივაგენით სამუდამოდ ვხდებით მასზე მიჯაჭვულები, არ შეგვიძლია ღალატი, არც ისე უბრალოდ გადაყვარება როგორც ამას ადამიანები ახერხებენ...

ერთმანეთის პირისპირ(10)

კირამ ფრთხილად გაახილა თვალები, ახლა უკეთ გრძნობდა თავს ფიზიკურად თუმცა არა სულიერად. მის სულში ქარიშხალი იყო კაცი რომელიც ყველაზე ცუდად ექცეოდა, ღამით მის საწოლთან იჯდა და იმ უთქელ სიტყვებს ჩურჩულებდა რომლის მოსმენაც გოგონას გაყინ გულს გაალღვობდა.

ცხოვრება უცნაურია (სრულად)

_ წამოეთრიე, გაცეცხლო!_ ვეუბნები და სამზარეულოსკენ მივფრატუნობ. 36 წლის კაცს იმის ნაცვლად ცოლ_ შვილი მაღვიძებდეს, კატა მაღვიძებს, რომელშიც აშკარად ავი სულია ჩასახლებული...

მონადირე

მხოლოდ წამით ჩამოვჯდებიო გაიფიქრა. ზურგჩანთას მიეყრდნო, მუხლები მოკეცა და მკერდზე მიიჭირა, ხელები იღლიებში ამოიდო გასათბობად. ცდილობდა მთელი სხეული ერთ მუჭში მოექცია და როგორმე გაეთბო...

გზა შენამდე [თავი მე-10]

ამბავი მოგვითხრობს ორ საპირისპირო ადამიანზე,რომლებსაც სრულიად საპირისპირო აზრები და ცხოვრების წესი აქვთ, ისინი ერთმანეთს უპირისპირდებიან და ერთმანეთის განადგურებას ცდილობენ.

დრო! თავი 20

- რაგჭირს? კარგად ხარ? დედის წინ ჩაიმუხლა რატი და მის კალთაშივე მისი ხელები მოითავსა თავისაში, - ასე კარგად დიდი ხანია არ ვყოფილვარ, გულწრფელი ღიმილით შეხედა რატის და სახეზე ხელები მოუსვა, - არ სულიერად ფიზიკურადაც, მან შეძლო ეს ყველაფერი

,,მელანქოლია და შეხვედრის მარადისობა"

ეძღვნება, ჩემთვის ძვირფას ადამიანზე მოგონებას. ისტორია რეალურია და ძალიან სევდიანი. პერსონაჟი გადმოსცემს გრძნობებს და ერთადერთი შეხვედრის ამსახველ მარადისობად ქცეულ განცდებს...