დრო! თავი 17

შეგიძლია აბაზანით ისარგებლოთ ჩემსას მოგინახავთ რამეს ბავშვს მე მივხედავ, გვერდით ჩამოუჯდა მაშო ბავშვიანად და რატიც შორიდან აკვირდებოდა უკვე მონატრებულ სილამაზეს - არა მადლობა იქნებ სახლში გავიდე იქ მოვწესრიგდები ტანაცმელს ჩავიცვამ ბავშვსაც

ხმა არსაიდან ( 4 )

- მინდა, -ვუპასუხე და ერთი წამითაც არ მინანია ეს პასუხი, მძიმედ გადაყლაპა ნერწყვი და სახე ღიმილმა გაუნათა, მერე ხელები გაშალა და მე მის მკლავებში ჩავიკარგე, მთელი ძალით მიკრავდა გულში...

დაჩრდილული მეგობარი

გვანცა ადრეული ბავშვობიდან თამაშობდა მასთან. ყველაფერს უზიარებდა, გულს უშლიდა და თვითონაც მუდამ მხარში ედგა. ბაღში ერთად დადიოდნენ. მათი ცხოვრება საერთო იყო, უბრალოდ სხვაგან ეძინათ და სხვა ოჯახი ჰყავდა ორივეს...

მე _ ქალი

დაბადებიდან, ანდა უფრო დაბადებამდე, მე დამყვა ბედი, უცნაური, გასაოცარი.

ბოლო მსხვერპლი(თავი 5)

დილით თავის ტკივილმა და ფანჯრიდან შემოსულმა მზემ ერთდროულად გამოაღვიძა, საწოლიდან წამოიწია, და მაშინვე გაახსენდა თავისი თავი შერვაშიძის მანქანაში, დუდას სიცილი, შემდეგ კი აღარაფერი, თითქოს ამ მოგონებებიდან სიცარიელე

ცალმხრივი სიყვარული

სიყვარულზე რომელიც, ბევრს არც სჯერა რომ არსებობს საერთოდ, თუმცა...

ბოლო მსხვერპლი(თავი 4)

-მიხარია რომ მოხვედი - პატარა ბავშვივით აცქმუტუნდა, ლურჯი თვალები უფრო “ბრჭყვიალა” გაუხდა, თავი ვერ შეიკავა და ვივიენს ჩაეხუტა. ჩხეიძე გაშეშებული იდგა, ხელებს არ ხვევდა, რომ არა აზას მზერა, ვერც თვითონ გაიგო რამ გააკეთებინა ეს ყველაფერი თუმცა

15 ცხოვრებისეული ფრაზა წიგნიდან "ერთი კვირა ერთ ოთახში"

თავად ვერ ხვდებოდა, რამდენად ამაღელვებელი იყო, შესაძლოა იმიტომ, რომ მის მშვენიერებას მხოლოდ გარეგნობა არ ქმნიდა. შეგიმჩნევიათ? ლამაზი ქალების უმეტესობა არც კი ეჭვობს, რომ ლამაზია; უამრავი მათგანი თვითგვემასაა მიცემული და დაუსრულებლად იტანჯება

ბოლო მსხვერპლი(თავი 3)

სახლში შესულმა, ფეხსაცმელები გაიხადა, და ფეხშიშველი გაემართა სააბაზანოსკენ. თბილი წყლის წვეთები რომ იგრძნო სხეულზე, მოდუნდა, თვალები დახუჭა და თავს განტვირთვის საშუალება მისცა. სააბაზანოდან გამოსულმა გზა აივნისკენ გაიკვლია, სკამზე დაჯდა და სიგარეტს

ჩვენ

ასე მგონია, წლები გავა ძალიან ბევრი... და არაფერი არ დარჩება ამაზე მეტი, რომ შენს თვალებში მსურდეს ისევ დანახვა ჩემი! არც არაფერი იარსებებს ამაზე წმინდა...