დრო (თავი V)

რაღა თქმა უნდა ნორმალურს არაფერს მივწერდი, მაგრამ იმ დღეს ნამდვილად ჩემ თავსაც ვაჯობე! –როგორ გასუქებულხარ– მხოლოდ ეს მივწერე.... ახლაც არ ვიცი გახსნა თუ არა სმს, ერთი რამ ფაქტია, შემოსვლისას ბიძაშვილთან ერთად მხიარულად იცინოდა, ჩემი მიწერის მერე

TAXI (4)

-წააგე -აუუუ,არ ითვლება ასე -ითვლება თორნიკე ითვლება -კარგი რა გავაკეთო -მოგიფიქრებთ რამეს -სუნიანი ნასკების პირში ჩატენვებს და მსგავს ყ***ებს არ ვართ -არა შე**მა რამე უფრო სერიოზული.გავიზარდეთ ეგეთებისთვის

2 გრამი სიყვარული (თავი 4 )

-გამარჯობა დანეულო -უსინდისო ხარ -რატომ?_და მანქანა ადგილს მოწყვიტა..თბილისის ქუჩები ჯერ კიდევ ცარიელი იყო -მოტყუებით ჩამსვი მანქანაში -მოიცა შენ რა მართლა არ გინდოდა წამოსვლა?_ზედმეტად სერიოზული ტონი მკითხა,მაგრამ არაფერი ვუპასუხე ამით მივახვედრე

არ შემიყვარდები!*2*

დილას ადრე გაეღვიძა ბატონ სანდროს,ეს სასწაულიც იყო არასოდეს გაღვიძებია ასე ადრე,სკოლაში წავიდა,კორიდორში იყო ბიჭების ჩურჩული ესმოდა. -ახალი გოგო რა ტანზეა! -აუჰ აბა!კი გა*იმავდა კაცი. -რომელ კლასში მოხვდა ნეტა? -მემგონი 11ბ-ში.

მარტოობის სუნი

მივდიოდი ასე თავისუფლად,მხოლოდ მარტოობის სუნი დამდევდა თან. ვუყურებდი გარშემომყოფთა ხელებს მაგრამ არცერთი მაგინებდა იმას მე რომ მიყვარდა.

სიყვარული და ტკივილი (30თავი)

იმ დილით ყველა უხასიათოდ იყო, ნიკას გარდა. მას ხომ გადაწყვეტილი ჰქონდა თიკოს მოტაცება? -თიკო რაღაც დღეს დილით ხასიათზე არ ხარ. რა ხდება? -არაფერი სიხარულო უბრალოდ რაღაც არ შემიძლია. -არ წახვიდე ცეკვაზე და მთელი დღე ერთად გავატაროთ.

მზის ჩასვლა (ოცდამეორე თავი) დ

-ბექა. დაიყვირა მან და სახლისკენ გაიქცა. თუმცა დათომ და ლიზამ მათი შეჩერება შეძლეს. ლუკა და ზურა რამდენიმე პოლიციელთან ერთად სახლში შევიდნენ. ცეცხლი ძლიერდებოდა. ზემოთა სართული ჩამოინგრა . ლუკამ და ზურამ ბექას

ჭავჭავაძის ასულო ჩემი ხარ! (12)

-12-სახლში როცა მივედი მაშინვე აბაზანაში შევედი ვიბანავე და თავი დავიმშვიდე. სანატრელი საჭმელიც მივირთვი და თბილ ლოგინს მივუბრინდი,მომნატრებია ჩემი ლოგინი.გემრიელად ჩამეძინა,როცა გავიღვიძე უკვე. გვიანი იყო ამიტომ ტასოს დავურეკე: -ჩემი ფერია

შვიდი მილიარდი სახიდან მხოლოდ შენია ჩემი ფავორიტი (მეორე თავი)

დილით ისევ იგივე განმეორდა, როგორც ყოველთვის ბეა ერთ საათიანი ჩხუბის შემდეგ ავაყენეთ.ვსაუზმობდით, როცა ჩემა ტელეფონმა დარეკა საბა იყო -რას შვები?-მკითხა და ზუსტად ვიცოდი იკრიჭებოდა -რავი, გამოვალ მალე შენ?-სანდრა -ხო მეც-ხმაში წყენა სეეპარა -რა

M.I (თავი მერვე)

საბა მარის უკნიდან ეხვეოდა და არ უშვებდა,იცოდა რო წასვლა უნდოდა. ირაკლის მკვლელი თვალებით უყურებდა, ანიშნა ან კატო გაიყვანე ან მარიო. მარის უემოციო გამომეტყველება არ ქონია, ამჯერად მის თვალებში სევდა, იმედგაცრუება სჩანდა.