ის... ნაწილი 12

არც კი ვიცი რა უფრო გამიხარდებოდა ის, რომ გიჟი ვარ თუ ის რომ გიჟი არ ვარ და ეს ყველაფერუ არაა ჩეი გამოგონება და ჰალუცინაცია.არვიცი უკვე რა ვიფიქრო კარგია ის, რომ ვიღაცას მაინც ჯერა ჩემი მაგრამ..მაგრამ რაც ყველაზე მეტად მაშინებს არის ის რომ ის ის

იდღეგრძელე საქართველო

სულ ორი სიტყვით მინდა გიამბოთ რაც რამ გადახდა სამშობლოს ჩვენსას ქართველი ერი მუდამ ბრძოლაში მტერს ამარცხებდა და მათ არბევდა დედამ შვილები გაზარდა ბევრიმერე სუყველა ომში გაუშვა ახლაც საბრალო ქართველი ერი ბრძოლას და გლოვას ვერ გადაურჩა მეომრები

მოსიარულე აურზაური (სრულად)

ერთ მშვენიერ დილას გავიღვიძე და დაიწყო ჩემი ამბავი ... რა სისულელეა არც მშვენიერი დილა იყო , არც გავიღვიძებდი საერთოდ შუადღემდე დედაჩემი რომ არ შემოვარდნილიყო ოთახში . გასაოცარი ის არის საერთოდ სახლში რომ იყო.ისე შემეშინდა კივილი დავიწყე

ის ჩემშია!

-ჩემო სილამაზევ. როგორ ხაარ? გილოცავ, მიყვარხარ ძალიან! -კარგი,კარგი გიო მეც ძაან ნუ გამიბავ საათნახევრიანს. მეჩქარება წავედი, ქეთა მელოდება. მოგვიანებით წყნეთში შევხვდებით. ტელეფონი გავუთიშე, უხეშად გამომივიდა, მაგრამ არაუშავს ყველა შეჩვეულია.

I ____ You (თავი მეათე)

ნიას მოტყუება არ გაუჭირდა სანდროს. ნიას მის მშობლებთან აიყვანა აგარაკზე და თვითონ ვითომ სამსახურის საქმზე დაბრუნდა ქალაქში. ნია სანდროს მოლოდინში იყო ყოველ დღე და საერთოდ ვერ ერთობოდა. ლიკაც ხშირად რჩებოდა მასთან , მაგრამ მაინც ცუდ ხასიათზე იყო.

მიყვარხარ კრეტინო ! ! ! (1თავი)

აი დადგა ეს ნანატრი დღე დაბრუნდა საქართველოში ისე რომ არავინ გაუფრთხილებია თან დღეს მისი საყვარელი მეგობრის მარიამის დაბადების დღეა და სიურპრიზი უნდა მოუწყოს, იცოდა რომ მისი მშობლებიც მარიამთან იქნებოდნენ რადგან მისი და მარიამის მშობლები

***

გთხოვთ შემიფასოთ ლექსი ნამდვილად არ ვიცი რითი დავიწყო, რა გითხრა, რისთვის, რით გაგახარო?! მაგრამ ის მინდა ღიმილით დაიწყო, მინდა, მხოლოდ რომ ეს შენ გახარო. მინდა ღიმილი გულწრფელი გულით, ნაზი იების კონას რომ წააგავს, მინდა, ნათქვამი სიტყვები სულით,

"წვეთუხვი დღე"

ჯერ თვალებიც კი არ გამიხელია და დედას მიერ ჩეულებისამებრ ოდნავ შემოღებული ფანჯრიდან წვიმის სურნელი მელამუშება. ისევ წვიმს და ისევ გაცრეცილია ხედები.

რეალობა (თავი 4)

-ეგოისტი ვარ? - არც ვახო მობრუნებულა, ისიც სივრცეს გასცქეროდა. -არა... მაგარი კაცი ხარ, ყველაზე საუკეთესო... გაუმართლა ლიზას. -შენ? -მეც ეგრე ვარ. -შენც მაგარი კაცი ხარ? - გაეღიმა ვახოს. -არა, მეც გამიმართლა, - ჩაიცინა მიშომ. - თუმცა არც მე ვარ ცუდი

მაძიებელი (თავი 4)

ჩუმად ვზივარ ჩემ ოთახში, შუქები ჩამქრალი მაქვს რომ ჩემებმა არ იცოდნენ რომ მღვიძავს. ისევ იმ წერილს ვკითხულობ თავიდან და თავიდან რომ ქვე-აზრი გავიგო. პირველი მინიშნება რომ ამ წერილსია ეს ზუსტად ვიცი, ტყვილა არ გარისკავდა ნიკოლასი თავისი ოჯახის