მოდი წავიდეთ

თენდებოდა, 6 იყო საათი. საბას უკვე ეღვიძა და თავის მეგობრებთან ერთად წასასვლელად ემზადებოდა.ისინი სვანეთში მიდიოდნენ დასავენებლად ერთი კვირით.ყველა ნინის სახლთან შეიკრიბა.ერთმანეთს ყველა ბავშვობიდან იცნობდა.ნინის გამოსვლის დროს ყველას ყურადღება

ფსიქიატრიულში

არა ნარკოტიკს...წარმოუდგენელი და ყველასთვის გულის მომკვლელი და მოკლედ რომ ვთქვა არანორმანული საქციელის გამო აღმოვჩნდი ამაწლის 2016-ის 25 მაის ბეატრისის ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში, შუაღამე იყო როდესაც მომასვენეს და გაურკვეველ სიტუაციაში სამი უცნობი

ქალბატონო, სანთებელა ხომ არ გექნებათ? (2)

ჩემი საყვარელი ჟანრის ფილმებს ჩავუჯექი და საღამო ისე მოვიდა ვერც გავიგე, რა კარგია რომ არსებობს ფილმები, წიგნები... ცოტახნით მაინც რომ გვავიწყებს რეალობას. ერთი წუთით მაინც რომ ვცხოვრობთ ბედნიერი ცხოვრებით. და ამ ბედნიერ წუთებში ვფიქრობ სრულიად

შენი სიყვარულის ფობია მემართება (10)

- იცოდე უმნიშვნელო შეხებასაცკი გიგრძალავ დადა დემეტრაძე. ( ნიტა ) - კარგად ჟღერს. - როგორთუ კარგად ჟღერს? შენ სულ გადაირიე ხო, ვინ მოგცა ამდენის უფლება? ( ნიტა ) პასუხის გაცემას ვაპირებდი, რომ კარი გაიღო და ალექსანდრე

სვანი!!!! (ultrix ნაწილი 5)

ორსართულიანი, კერძო სახლი უცხო პროექტით იყო აშენებული. ეზო მოვლილი, მოკირწყლული და ყვავილებით დამშვენებული გახლდათ. სახლის ინტერიერიც გემოვნებით იყო მოწყობილი და სიმყუდროვე და სისუფთავე სუფევდა. - ძალიან ლამაზი სახლია, - მოეწონა ანას. - ჩემი

სვანი!!!!1 (ultrix ნაწილი 4)

- გონს ვერ მოვსულვარ, - ჩაილაპარაკა მამაკაცმა, - ჩემი საყვარელი ქალისგან თურმე შვილიც მყოლია. ანა, შენ ვალდებულიც კი ხარ, ცოლად გამომყვე, ოჯახი შევქმნათ და შვილიც ერთად გავზარდოთ. - არა, ლევან, ამ საკითხზე ლაპარაკი და შეგონებები ფუჭია, მე შენი ცოლი

დაბრუნებული თილისმა (პირველი თავი, მეორე ნაწილი)

ჩაფიქრდასავით და წამიერი დუმილის შემდეგ მხიარულად წამოროშა - ალპებში გინდა? ვერ მივხვდი ნაროტიკულ საშუალებას მთავაზობდა, სექსს თუ უცნაური იუმორი ჰქონდა.

ის... ნაწილი 14

გათენდა ასე კარგად რამდენი ღამეა არ მიძინია თითქოს ჩვეულებრივი დილაა ისეთი როგორიც თითქმის ყოველი დილა იყო ჩემთვის ვიდრე ეს კოშარი დაიწყებოდა.როგორ მინდა ეს ყველაფერი სიზმარი იყოს მაგრამ...

აი, აქ დასრულდა..!

იცით? დააკლდა... მართლა დააკლდა... უნდოდა ისევ მისი ხმის გაგონება, მაგრამ არ ჩანდა... წავიდა...და მაინც... მაინც იღიმი.. მხოლოდ ერთი ფრაზით: „ღიმილი გადაარჩნს სამყაროს.“ **

საიდუმლო [12]

– არ მინდოდა, რომ დავენახე და კვლავ სტკენოდა... ვიცოდი, რომ ვატკენდი, მაგრამ სიყვარულმა ყველაფერი დამავიწყა და აი, დღეს აქ ვარ. მაპატიეთ, ქალბატონო ნინო, შვილის ამ მდგომარეობაში ჩაგდება... და იმედია, ოდესმე თიკაც მაპატიებს, – წამოდგა, – ახლა წავალ,