არაფრის სუნო, მე შენ მიყვარხარ(2)

ანასტასიას სახლში მიცილების შემდეგ მეც მაშინვე სახლში დავბრუნდი. საშინელ ნაბახუსევზე ვიყავი, თავი მისკდებოდა.მოპირდაპირე კორპუსში ახალი მოსახლეები გადმოდიოდნენ: ახალგაზრდა ოჯახი, დაახლოებით 2 წლის ბავშვი და ვიღაც ქალი. ეს ალბათ რომელიმეს დედა იყო.

სიყვარულით გაგიჟებული (1)

ემა 17 წლის ახალგაზრდა წარჩინებული მოსწავლეა . მისი სახე მზესავით ნათელი და თვალის მომჭრელია, თვალები ცასავით ბრწყინავი ხოლო მისი ხმა , მისი ხმა წააგავს ზღვის ტალღების ნაზ ლაზ ხეთქვას წკრიალა ნაზი . ემა ერთი სიყვით ის გოგოა რომელზეც არცერთი ბიჭი

მესხები (8)

რადგან გვიანი იყო, დაჩი ბიძიასა და კატო დეიდას სახლში დარჩენა მოგვიწევდა. სანდროზე ძალიან ვნერვიულობდი,ნეტა რა მოუვიდა ან საერთოდ რახდება. ჩემს მკლავს დავხედე და უფრო გამლურჯებია,იდიოტი ბოდიშიც კი არ მოუხდია. ასეთ ფიქრებში ვიყავი გართული როცა

უბრალოდ მონატრება

რაც გინდა ის დაარქვით ამ ჩემს გრძნობას, გინდ მოკლება გინდ მომატება, თქვენი არ ვიცი და მე ამ ჩემს ლექსს დავარქმევ უბრალოდ ,,მონატრებას“.

ჩვენი დეკემბერი

და აი კვლავ იგივე შეგრძნება მუცლის არეში,მგონი გრძნობს,რომ შენ გწერ მასაც ენატრები რობერტ მე ვიცი,რომ დაბრუნდები დრო დეკემბრის ბოლომდე გაქვს ჩვენი თვის ბოლომდე მიყვარხარ ოლივია.

ვისაც ყველაზე მეტად სჭირდება (მოკლე ისტორია სამ ნაწილად თავი 2)

ადამიანი კარგად ვერ აცნობიერებ თუ რახდება შენს ირგვლივ როცა უცნაურ სიტუაციაში აღმოჩნდები. მაგალითად მე ვერაფრით ჩავწვდი რანაირად გადაადგილდებოდა ე.წ სემი და როგორ გადავყავდი ერთი ადგილადნ მეორეში. ცნობისმოყვარეობამ შემიპყრო და სწრაფი მოძრაობით მისი

ხდება ხოლმე ((

ერთი უბრალო დღე იყო, ყოველი შემთხვევისთვის მე ასე მეგონა. ყველაფრი ჩვეულებრივად დაიწყო.. მაღვიძარამ დარეკა და სასწრაფოდ ავდექი, რომ ყველაფერი მომესწრო (თუმცა მაინც ყოველთვის ვაგვიანებდი სკოლაში). ჩემს ფიქრებზე გამეცინა და გარეთ გავიხედე მაგრამ რად

ვინ წარმოიდგენდა? (1)

იმედია დადებითად შეგვაფასებთ ..სულ შემთხვევით გადავაწყდი მის ვიდეოს, მაშინ კონკურსი იყო ასეთი: დონთ ჩარჩ ჩელენჯი ჯორჯია.დავინახე თუარა, დავიშოკე სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით :დ. კომენტარებში გადავედი, მისი კომენტარი ვნახე, შემდეგ მის პროფილზე

მინდა იცოდე არასდროს დაგთმობ (მეოცე თავი)(დასასრული)

ფეხშიშველა ატალახებულ და ქვებით გავსილ ბილიკზე მთელი სისწრაფით მირბოდა.ცალი ხელით გოგონას იყო ჩაბღაუჭებული და მისკენ მთელი ძალით ქაჩავდა. გახშირებულ გულისცემას უკვე აღარ აქცევდა ყურადღებას ტკივილს გულში იღშობდა და ცრემლების ნაკადს ყრიდა.უკვე 20

ფსიქიატრიულში ( ნაწილი მეოთხე )

სულ 22-23 პაციენტი ვიყავით ჩემი შემოსვლიდან გასვლამდე, დიდად არ იცვლებოდა ხალხთა მრავალფეროვნება, ყველას პიროვნების ჩამოთვლას არ დავიწყებ , აზრიც არ ექნება, უშვალოდ ვისთანაც კონტაკტი დავამყარე იმათზე განვაგრძობ თხრობას. ერთი რუსი გოგონა შემოგვემატა,